ตอน 11 นาฬิกาเศษ ผมได้รับโทรศัพท์จากคุณนายที่บ้าน บอกว่ามีข่าวการขู่วางระเบิดที่โรงเรียนให้รีบไปรับลูกชายด้วย ผมก็ถามย้ำไปว่าจริงหรือข่าวลือ เพราะเห็นในทีวีมีแต่ข่าวลือ หรือข่มขู่ของคนที่ไม่ปกติ ก็ไม่ได้รับการยืนยัน แต่ก็เห็นเจ้าหน้าที่ในสำนักงานไปรับเด็กๆ มาเช่นกัน
ผมก็ไปรับที่โรงเรียน แต่ตามปกติลูกชายจะมีรถรับส่ง พอผมไปถึงก็เห็นผู้ปกครองมารับเด็กกับให้วุ่นวายไปหมด ได้ยินคุณครูประกาศเสียงตามสายสรุปได้ว่า "ไม่มีการขู่วางระเบิดแต่อย่างใด เป็นเพียงมีผู้ปกครองคนหนึ่งดูข่าวในทีวีเกี่ยวกับการขู่วางระเบิด จึงมาขอรับเด็กกลับก่อน และข่าวที่แพร่ออกไปก็เป็นจากผู้ปกครองบอกต่อ ปากต่อปาก" ซึ่งในใจผมก็คิดว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น (ทราบภายหลังว่าทุกโรงเรียนก็เป็นอย่างนี้หมด)
- ด้านหน้าของโรงเรียนมีผู้ปกครองมารับเด็กๆ
- เดินผ่านเวที เนื่องจากวันนี้ที่โรงเรียนมีการจัดกิจกรรมเนื่องในวันเด็กปี 2550 เห็นเวทีที่ว่างเปล่าแล้วเศร้าใจครับ (ผมคิดในใจว่าคงไม่มีใครหรอกที่จะวางระเบิดในโรงเรียนได้ลงคอเป็นแน่)
- ด้านหน้าทางออก เด็กๆ ที่ยังไม่มีผู้ปกครองมารับก็เข้าแถวรอรับไอศครีม
เมื่อไปถึงในห้องเรียนของลูกชายมีเด็กๆ เหลืออยู่เพียง 8 คน (จาก 39 คน) สอบถามลูกชายบอกว่าเขากลับกันหมดแล้ว ผมก็เลยถามความสมัครใจว่าจะอยู่หรือกลับ เขาก็บอกว่ากลับบ้านดีกว่า เพราะวันนี้คุณครูก็หยุดการเรียนการสอนแล้ว และอีกอย่างเพื่อนๆ ก็กลับกันเกือบหมดแล้วไม่รู้ว่าจะอยู่เล่นกับใคร เป็นอันว่าลูกชายผมก็เลยรับผลจากข่าวลือนี้ไปตามระเบียบ
ไม่รู้ว่าจะบันทึกต่อยังไงดี เพราะก็รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่น่าจะเป็นไปได้ แต่เมื่อการสื่อสารที่รวดเร็ว และ
