สอนเสวนา ครูรัก(ษ์)ถิ่น ๖. ครุ่นคิดเรื่องการสอนเสวนาในระบบการศึกษาไทย

สอนเสวนา ครูรัก(ษ์)ถิ่น  ๖. ครุ่นคิดเรื่องการสอนเสวนาในระบบการศึกษาไทย    

ครุ่นคิดล่วงหน้า    วันแรก    วันที่สอง   วันที่สาม   วันที่สี่  

ผมตั้งคำถามว่า ระบบการศึกษาไทยต้องการการประยุกต์ใช้การสอนเสวนา ในชีวิตประจำวันของนักเรียน และของครู หรือไม่    หากต้องการ ต้องการแค่ไหน เพียงใด  อย่างไร    การสอนเสวนาไม่ควรจำกัดอยู่แค่ครูรัก(ษ์)ถิ่น ใช่ไหม     หากใช่ ระบบใหญ่ของการศึกษาไทยควรดำเนินการอย่างไร

ผมตีความว่า การสอนเสวนา (Dialogic Teaching)  ก็คือการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) นั่นเอง   และการเรียนรู้สมัยใหม่ในยุคนี้ ไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๘๐ ต้องเป็นการเรียนรู้เชิงรุก   ที่ผู้เรียนทำกิจกรรมร่วมกัน แล้วสะท้อนคิดร่วมกัน    โดยครูทำหน้าที่ตั้งคำถามเพื่อสร้างนั่งร้าน (scaffolding) สู่การเรียนรู้ครบทุกมิติ  และเกิดการเรียนรู้ระดับสูงของ Bloom’s Taxonomy   หรือเกิด mastery learning หรือ transformative learning แล้วแต่กรณี   

เราจึงต้องการให้ครูไทยในปัจจุบัน  และครูที่จะผลิตออกมาในอนาคต จัดการเรียนรู้แบบนี้เป็น    ทำอย่างไรจึงจะบรรลุผลนี้                    

หากทำได้จริง  คุณภาพการศึกษาไทยจะยกระดับขึ้น    ช่วยยกระดับคุณภาพพลเมืองไทยในอนาคต    แต่หากปล่อยไว้อย่างเดิม    ประเทศของเราจะมีพลเมืองคุณภาพต่ำ    ไม่มีโอกาสที่จะพัฒนาประเทศสู่ประเทศรายได้สูงสังคมดี   

หลักการ สู่ระบบการศึกษาคุณภาพสูง https://thepotential.org/social-issues/learning-society/ 

วิจารณ์ พานิช

๑๑ ก.ค. ๖๗