ฮารีรายอปีนี้มาตรงกับวันสิ้นปี 2549  พอดี     ผมและครอบครัวจึงถือโอกาสกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช

เช้าวันที่ 31 ธันวาคม 2549  เราตื่นแต่เช้าเตรียมตัวไปละหมาดวันตรุษอีดิลอัฎฮา (ฮารีรายอ)  พร้อมกันที่สุเหร่า   ปีนี้ผมได้กลับมาละหมาดที่สุเหร่าแสงจันทร์  ตลาดสี่แยกวัดโหนด   ต.โพธิ์ทอง  อ.ท่าศาลา  จ.นครศรีธรรมราช     ได้พบญาติๆ  เพื่อนๆ เก่าๆมากมาย

พอละหมาดเสร็จ  ลงสุเหร่าแล้ว   ผมและพี่ๆน้องๆ ก็พากันไป กุโบร์ (สุสาน)  เราไปเยี่ยมญาติที่ตายไปแล้วกันก่อน   ภาษาบ้านผมเราเรียกกันว่า  "เดะเราะห์กุโบร์"    ปกติเราไปเดะเราะห์คนตายก่อน  แล้วค่อยแยกย้ายไป เดเราะห์คนเป็นกันลำดับถัดมา

ปีนี้ที่กุโบร์บ้านสี่แยกวัดโหนด  ก็คึกคักเหมือนกับทุกปี   มีทั้งไปกันเป็นกลุ่ม  ไปคนเดียว   ทั้งผู้หญิง  ผู้ชาย   ทั้งเด็กและผู้ใหญ่     กุโบร์ที่นี่พิเศษอย่างหนึ่งคือมีบริเวณติดกับ  เมรุเผาศพของวัดสระประดิษฐ์   มีเพียงถนนซอยเล็กๆที่คั่นกลางเท่านั้น   

 

คนเราก็เท่านี้เองครับ    จะมีก็เพียงลูกหลาน  ญาติพี่น้องที่คอยทำบุญไปให้   โดยเฉพาะลูกหลานที่เราสั่งสอนให้เป็นคนดี    ความดีที่เขาทำ ก็เท่ากับเป็นโบนัสพิเศษสำหรับเราด้วยเช่นกัน