GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ลูกศิษย์ที่ชื่อ อัลว๊าต(1)

ครูอยากะฆ่าเธอให้ตายเสียดีไหม

       จากการที่ดิฉันทำหน้าที่เป็นแม่พิมพ์ของชาติมาก็หลายปีแล้ว  แต่ก็ไม่แน่ว่า  แบบพิมพ์ที่ผลิตออกไปนั้นจะมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลเพียงใด  

         ดิฉันสอนในระดับชั้นอนุบาลมาตั้งแต่บรรจุรับราชการมา นี่ก็ 6 ปีเต็มเข้าไปแล้วนะคะ  ต้องพบเจอกับเด็กตัวน้อยอีกมากมาย  ด้วยรอยยิ้ม  แววตา  ความไร้เดียงสา  ความช่างเจรจา  ช่างซักช่างถาม  จนบ้างครั้งทำให้ตัวดิฉันเองนี่แสนจะหงุดหงิด  และบ่นมาหลายต่อหลายครั้ง หรือบ่นตลอดชีวิตการเป็นครูนั่นละคะ  ว่าการสอนชั้นเด็กเล็กนี้ช่างเป็นงานที่แสนจะน่าเบื่อที่สุด  แต่ดิฉันก็ไม่เคยจะหลีกหนีมันพ้นได้สักที  อาจเป็นเพราะว่าใจรักและหน้าที่ด้วย

        เคยตั้งปฏิญาณกับตัวเองไว้ว่าเมื่อได้ทำหน้าที่นี้แล้ว  จะตั้งใจสั่งสอนอบรมเด็กอย่างเต็มที่  และจะไม่ดุไม่ตีเด็กเลย  แต่เอาเข้าจริงมองย้อนดูตัวเอง  นางยักษ์ดี ๆ นั่นเอง (ในสายตาเด็กๆ )

         ด้วยวัยเดียงสา ความน่ารักและความซุกซนย่อมเป็นของที่คู่กัน  ที่ตัวดิฉันเองก็แสนจะเข้าใจดี  แต่บางครั้งอารมณ์มันก็ควบคุมยากเหมือนกัน  อย่างเช่นลูกศิษย์ที่ชื่อว่า  น้องอัลว๊าตนี่  เมื่อพบกับอัลว๊าตครั้งแรกก็ดูเหมือนกับเด็กทั่วไป  แต่เมื่อครูได้ใกล้ชิด  และได้พูดคุยด้วยแล้วก็จะพบกับความผิดปกตินิดๆ ในตัวของเขา  ซึ่งครั้งแรกก็คิดว่าเรานี่มีอคติกับเด็กหรือเปล่า  เมื่อได้พูดคุยและปรึกษากับเพื่อนครูด้วยกันแล้วก็เข้าใจว่า  เราไม่ได้คิดไปเอง

         เพราะพฤติกรรมที่น้องอัลว๊าตแสดงออกมานั้นแทบจะไม่เว้นแต่ละวัน  เริ่มจากการฉี่รดกางเกงทุกวัน  วันละ  1-2 ครั้ง จนครูแทบตายในแต่ละวัน เพราะน้องนึกอยากจะยืนฉี่ก็ยืน  อยากจะนอนฉี่ก็นอน นั่งระบายสีอยู่ก็ฉี่ใส่สมุดหนังสือเรียน และล่าสุดน้องอัลว๊าตลุกขึ้นยืนจากที่นอนแล้วควัก....ออกมาแล้วก็ใส่เพื่อนที่นอนอยู่ข้างๆ จนเปียกไปหมดทั้งหัว ทั้งตัวทั้งที่นอน ท่ามกลางสายตาของครูและเพื่อนๆในห้องนับสิบ  น้องอัลว๊าตฉี่เสร็จก็นั่งยิ้ม  พร้อมกับแบมือขึ้นมาเพื่อรอรับการลงโทษจากครูที่กำลังเดินเข้ามาด้วยท่าทีที่จะสุดบรรยายในหัวใจ  เมื่อครูถามว่าทำอะไร  อัลว๊าตนั่งยิ้มเหมือนคนไม่รับรู้และไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่ตนได้ทำไปแล้ว....

    ......เพื่อนครูหรือนักจิตวิทยาท่านใด  เมื่อรับรู้หรือมีข้อเสนอแนะใดๆที่มีประโยชน์กับลูกศิษย์คนนี้  กรุณาเสนอแนะด้วยค่ะ

         โอกาสหน้าจะได้มาแลกเปลี่ยนกันอีกค่ะ

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): ครูอนุบาล
หมายเลขบันทึก: 71162
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 1
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (1)

ครูอนุบาลแทบทุกคนคงเคยเจอประสบการณ์แบบนี้  พี่เองสอนอนุบาลมา 10 ปี ก็เคยเจอ ถ้าเด็กมีปัญหาการควบคุมจริงๆ คงต้องปรึกษาหมอ  แต่ถ้าเป็นเรื่องของจิตใจหรือการเรียกร้องความสนใจ ครูต้องใกล้ชิดกับเด็กมากขึ้น เหมือนแม่-ลูก พี่-น้อง เพื่อนสนิท และชวนเด็กเข้าห้องน้ำบ่อยๆ (จนไม่มีฉี่ค้างอยู่ในตัวพอที่จะมาฉี่รดเพื่อนได้อีก)  สุดท้ายการสร้างข้อตกลงที่เด็ดขาดคงจะได้ผลนะคะ  ขอเป็นกำลังใจให้ครูอนุบาลทุกคนดูแลเด็กเหมือนลูกของตน จะทำให้เด็กอบอุ่นใจและเรียนอย่างมีความสุขค่ะ