จากบันทึกที่ผ่านมาป้าบวมเคยเล่าเรื่องอาการป่วยของพ่อในบันทึกเรื่อง  ฉันเกือบไม่มีพ่อ ไปแล้ว และใน Blog แบ่งปันและสมดุลของ Seangja ในบันทึก เรื่อง ส่งกำลังใจให้ป้าบวม ได้เล่าถึงกำลังใจเล็กๆที่ครอบครัวของเราได้รับตลอดระยะเวลาที่พ่อป่วย จากเด็กหญิงตัวอ้วนกลม คนหนึ่ง....

หนูเจน            

      พราะความไร้เดียงสาของเจ้าเด็กอ้วนคนนี้เอง ที่เป็นเสมือนกำลังใจหล่อเลี้ยงให้ครอบครัวของป้าบวมรวมถึงพ่อ ไม่ท้อแท้หรือสิ้นหวังไปเสียก่อนที่การรักษาจะสิ้นสุด

      ในบันทึกของ Seangja ได้เล่าเรื่องของหนูเจนไว้ว่า

    " มีเรื่องเล่าถึงความประทับใจในระหว่างภาวะวิกฤติตรงนี้นั่นก็คือน้องเจนหลานสาวคนเก่งของป้าบวม..น้องเจนมาเยี่ยมปู่ในเช้าวันเสาร์ที่๙ธันวา.ก่อนจะมาที่รพ.หนูเจนก็ได้ปลุกปลอบให้กำลังใจทั้งแก่อาและย่าที่ยังเสียขวัญและตกใจจากการเจ็บป่วยอย่างรุนแรงและกระทันหันของลุงทองด้วยการบอกกับทั้งย่าและอาว่าเดี๋ยวเราจะมาช่วยกันเปิดกิจการของปู่(เครื่องซักผ้าแบบหยอดเหรียญ)ให้และ"เรา"มาสวดมนต์ส่งใจให้ปู่ด้วยกันนะ....เมื่อมาเยี่ยมปู่ที่รพ.ในห้องไอซียูน้องเจนก็จับมือปู่ทองไว้ตลอดพร้อมๆกับบอกปู่ทองให้รีบหายป่วยลุงทองซึ่งไม่เคยร้องไห้มาเลยก็ร้องไห้ตื้นตันที่หลานส่งกำลังใจและเป็นห่วง.."

       ซึ่งทุกวันนี้หนูเจนก็ยังทำหน้าที่ดูแลปู่อยู่ที่บ้านเป็นอย่างดี ไม่ขาดตกบกพร่อง  ไม่ว่าปู่อยากได้อะไรจะทำอะไรหนูเจน จะกุลีกุจอจัดการให้ปู่ทุกอย่างเท่าที่จะทำได้

เจนหวีผมให้ปู่

<p align="left"><div style="text-align: center"></div>

หนูเจนเรียกอุปกรณ์ช่วยเดินของปู่ อันนี้ว่า...  แท็กซี่ของปู่

</font></strong></p></font></strong><p align="center">(เพราะเวลาปู่ไปไหนมาไหนต้องใช้เจ้านี่ทุกครั้ง)</p><p align="left">        นอกจากจะเป็นพยาบาลตัวน้อย(ตัวอ้วน) ให้ปู่แล้ว หนูเจนยังเป็นเอ็นเตอร์เทนเนอร์ประจำบ้านคอยสร้างเสียงหัวเราะให้ปู่และคนในบ้านอีกด้วย....ยืนยันคุณภาพความมันส์ได้โดย เจ๊เล็กแห่ง blog ชุมชนคนชุดเขียวและ Seangja แห่งแบ่งปันและสมดุล</p>