GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

วัฒนธรรมการเรียนรู้ : เรื่องหนังสือที่หายาก

การรู้จักกันเป็นญาติอย่างยิ่ง

หนังสือที่หายาก

ช่วงบ่ายวันจันทร์  ที่  25  ธันวาคม  2549  อาจารย์คะ   จะมีคุณครูจากโรงเรียนนวมินทราชูทิศ  สงขลามาพบ...เพื่อน ๆจัดฉากให้ดูดีในที่ทำงานพร้อมสนุก...ขำ...ไปด้วย...

เมื่อสวัสดีแนะนำตัวเสร็จ...คุณครูผู้หญิงก็แจ้งความประสงค์ที่มาพบว่า...อาจารย์ภิณโญ  อดีตคณบดีคณะมนุษย์ ฯ ม. ทักษิณให้มาหาหนังสือหนึ่งเล่มชื่อ  หัวเชือกวัวชน  ถ้าที่นี้มีขายก็ซื้อ  ถ้ามีในห้องสมุดก็ให้ถ่ายเอกสารเอา...

ผมเป็นชาวสถาบันคนหนึ่งจะนิ่งดูดายอยู่ก็ใช่ที่...จึงอำนวยความสะดวกให้เธอ...พาไปที่ห้องสมุดของสถาบัน ฯ  เมื่อพบเจ้าหน้าที่แล้วผมก็ให้ติดต่อเอง...ผมก็กลับที่ทำงาน...

ผมคิดว่า...ใครส่งเธอมา...โอ...พระพุทธเจ้า...เรื่อง เล็ก ๆ ทำไมทำใหญ่ ๆชื่นใจที่จะได้ช่วยคนที่ต้องการความช่วยเหลือ...

สักพัก...คุณครูคนนี้ก็รีบมาพบอีกว่าช่วยยืมหนังสือออกให้หน่อย...จะเอาไปถ่ายเอกสารข้างนอก...

คือ  เจ้าหน้าที่ทำตามระเบียบ...ผมลงไปที่ห้องสมุดอีกครั้งว่าเป็นอย่างไร...ติดตรงที่ต้องมีคนประกัน...ถ้าหนังสือหายเขาต้องให้ประกันดำเนินการเอามาคืนหรือจะชดใช้ในทางใดก็ได้...ผมสงสารทั้งเจ้าหน้าที่ที่ทำตามระเบียบ...และสงสารคุณครูที่เครียดกับการมายืมหนังสือหายากนี้...

ได้รู้ถึงความกระวนกระวายใจ...และความรีบเร่งแต่ล้าช้าเหมือนหอยเดิน...ของกระบวนการสื่อสาร...จากความสงบนิ่งในใจผม...จึงประกันให้คุณครู...ซึ่งเธอบอกว่า...อาจารย์จะยึดบัตรข้าราชการหนูก็ได้นะ...

หนูรับรองเอาหนังสือมาคืนให้แน่นอน...ด้วยเกียรติ...ผมหยิบบัตรข้าราชการมาดูเพียงอยากรู้จักชื่อคือ...น.ส. สมใจ  เที่ยงคุณากฤต  ร.ร.นวมินทราชูทิศ  สงขลา    แล้วส่งคืนเธอ  เป็นอันว่าผมประกันให้เธอได้หนังสือไป...

เธอรับหนังสือแล้วอำลาไปอย่างเร่งรีบเพราะต้องรีบไปสอน...ต่อมาเวลาบ่ายวันที่  26  ธันวาคม  2549  เธอเอาหนังสือมาส่งคืนที่โต๊ะผมหลังจากไปถ่ายเอกสารไว้แล้ว...

เสียงโทร.จากเธอเพราะผมทำงานอีกที่หนึ่งจึงไม่ได้มาพบ...และเธอลากลับไปด้วยเสียงโทรนั้นเอง...

ท่านผู้อ่านครับ...เกิดอะไรขึ้นกับระบบ

ที่เป็นอยู่ในสังคม...

ผมว่า...หนังสือหาไม่ยากเลย...สิ่งที่ยากคือน้ำใจคนสมัยนี้ที่มีให้แก่กันต่างหากเล่า...ฮา ๆ เอิก ๆ...  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 69650
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

  • ขอบคุณค่ะ
  • เหมือนมินิซีรีย์เลยค่ะ
  • รออ่านค่ะ แต่ช่วงนี้ยุ่งๆ ค่ะ

สวัสดีครับ คุณ Bright Lily

ขอบคุณมากครับที่มา ลปรร. ขอบคุณครับ

จาก...umi

  • หนังสือหาไม่ยาก  แต่น้ำใจของคนสมัยนี้...น่าคิดเหมือนที่อาจารย์ตั้งข้อสังเกตุ
  • ผมมีหนังสือ "เก่าเก็บ"  อยู่กับตัวเองเยอะพอสมควร  บางเล่มเก่าถึงขนาดพลิกอ่านก็แทบจะไม่ได้ และหาซื้อไม่ได้อีกแล้ว
  • มีบ่อยครั้งให้นิสิตและผองเพื่อนหยิบยืม  สุดท้ายหายจ้อยไปเลย  หงุดหงิด...ที่ไม่ได้หนังสือคืน  แต่ก็ยังมองในแง่ดีว่า "ยังไงซะ  หนังสือก็ไปอยู่กับคนที่อ่านหนังสือ" 
  • คิดเช่นนี้ก็พอบรรเทากับความเสียดายที่หนังสือหายไปจากชั้นหนังสือของตนเอง

สวัสดีครับ  คุณแผ่นดิน

ของเราไม่อยู่กับเราก็ไปอยู่กับคนอื่น...ฮา ๆ เอิก ๆ

ขอบคุณครับที่มา ลปรร.

จาก...umi