สร้างชีวิตให้กับแผนที่ความคิด ด้วยการหากิจกรรมหรือแผนการดำเนินงานเป็นตัวขับเคลื่อนความคิดให้โลดแล่น
วันศุกร์ที่ 15 ธ.ค. มีวงเสวนา ISO15189 ในหัวข้อเรื่อง "Mind map ช่วยงานเอกสารให้ไม่น่าเบื่อ...เหลือเชื่อ แต่จริง"
ก่อนหน้านี้ได้รับการทาบทามจาก อ.ปลื้มจิต ให้มาร่วมวงฯ เล่าประสบการณ์ของตัวเองที่ใช้ MindMapในการตามงานเอกสารของหน่วย hemato ....โดยมีผู้ร่วมวงอีกสองสามคนคือ น้องหรู น้องต่าย และ คุณไมโต
พอใกล้กำหนดนัดหมาย ก็มีเสียงตามสายมาจาก อ.ปลื้มจิตค่ะ ได้เราก็ตอบไปด้วยความคุ้นเคยว่า.....
"สวัสดีค่ะ เม่ยค่ะ มีอะไรให้รับใช้คะ...""ไม่มีอะไรหรอก....คือพี่จะบอกว่า...วันเสวนาน่ะ พอดีพี่ไม่ว่างติดคุม PBL ของนักศึกษา เม่ยทำ (วง) ไปเลยนะ""...อ่าว""เอ้อ...แล้วประเด็นเสวนาน่ะ เม่ยไปนัดหมายกับน้องๆด้วยนะ ว่าจะพูดประเด็นไหนกันบ้าง...""...อ้าว""อ้อ...พอดีวันนั้นทางไฟฟ้าเขาแจ้งดับไฟนะ เลื่อนเป็นบ่ายสามก็แล้วกัน ฝากบอกน้องๆด้วยนะ""...อ๊าว""อ้อ...ยังมีอีกเรื่องนึง ช่วยหาคนเขียนบันทึกลงบล็อกด้วย ถ้าหาใครไม่ได้ก็ให้เม่ยช่วยเขียนก็แล้วกัน""...อ๋าว"
พี่เม่ยก็พยาย้าม...พยายาม..ปฏิบัติตามคำมอบหมายจนครบถ้วนทุกข้อ แถมกระซิบบอกน้องหรูไว้แล้วว่าช่วยเขียนให้สักบันทึกนะ (และคิดว่าคงมีแตกประเด็นกันได้อีกหลายบันทึก จากหลายๆบล็อกเกอร์..เนาะ!..)
วงเสวนาเราในวันนั้น สนุกสนานกันมากค่ะ ผู้คนล้นหลาม ที่นั่งไม่พอจนถึงขั้นต้องยืนฟังกันเลย คนข้างหลังมองไม่เห็นต้องขี่คอคนข้างหน้าก็มี.... (คำเตือน: อย่าเชื่อในสิ่งที่บอก พี่เม่ยอาจโม้ก็ได้ ใครมีภาพถ่ายยืนยันช่วยนำมาพิสูจน์ให้เห็นความจริงกันด้วยค่ะ!....)
จับแก่นใหญ่ใจความหลักมาได้เรื่องนึงค่ะ ก็เรื่องการใช้ MindMap ช่วยในการตามงานเอกสารนั่นเองค่ะ
- เริ่มต้นด้วยการคิด...คิด...คิด...
- แล้วก็เขียน...เขียน...เขียน ออกมาเป็นแผนที่ความคิด
- และสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ...ต้องหากิจกรรม หรือมีวิธีการดำเนินงานต่างๆ ที่จะช่วยขับเคลื่อนความคิดตาม MindMap ที่สร้างไว้ให้เกิดผลเป็นรูปธรรม พร้อมๆกับมีการปรับ MindMap ให้เป็นไปตามความคิดปัจจุบันของเราอยู่เสมอ
พี่เม่ยมาวิเคราะห์ดู ว่าไปแล้วสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือการทำให้ MindMap ที่อยู่บนกระดาษ เกิดมีชีวิตขึ้นมาให้ได้นั่นเองค่ะ ต้องทำให้เติบโต และแตกแขนงแตกกิ่งก้านสาขาขยายออกมาเรื่อยๆ...
ขอบพระคุณมากครับที่นำมาแบ่งปัน (คุณชายขอบบอกแล้วว่าเป็นทุกอย่าง…อ่าว .. อ้าว ..อ๊าว..อ๋าว ….555)
เอ ชักสงสัยว่าจะเป็นปรารถนาดี ประสงค์ร้ายของพี่เม่ย ซะแล้วซี ดูเรื่องเล่าแล้ว อ.ปลื้มจิต เผด็จการจัง สั่งลูกเดียว อย่างไรก็ขอขอบคุณ มั๊ก.. มาก ที่จัดการได้ครบวงจร
แล้วต้องหามไปหยอดน้ำเกลือกันกี่รายคะ บอกแล้วว่าต้องรีบจองที่นั่ง บอกไม่เชื่อ.......
รู้แล้วละ ว่า ... เพี่เม่ยซะอย่าง ทำได้ทุกอย่าง (อิ อิ)
เสียดายจัง ตั้งตารอ และ ชวน อ.เสาวรัตน์ให้เข้าฟัง แต่พอบ่าย 2 แล้ว บ่าย 2 ครึ่งก็ยังเงียบ เลยคิดว่าเราจำวันผิดไปเอง เลยอดฟังไปเลย เสียดายๆๆๆ แถมยังไมรู้ว่า คุณเมตตา และ คุณรัตติยามาแจมด้วย งานนี้ คุณเอื้อเหมือนถูกทิ้งยังไงไม่รู้ น้อยใจแล้วนะ
อ.ปารมีคะ..คุณเมตตา..ก็โผล่ไปโดยมีได้วางแผนล่วงหน้าค่ะ…บรรยากาศดีมากค่ะ…โอ..โอ่…โอ้…โอ๊….โอ๋….คุณเมตตาจะเขียนเล่าให้ละเอียดแทนนะคะ…อย่าน้อยใจไปเลยค่ะ….ขอเวลา….ครึ่ง ชม.นะคะ
สวัสดีครับ พี่เม่ย
พี่เม่ยชอบคำถามประโยคสุดท้ายมากเลย จึงต้องรีบลัดคิวตอบก่อนค่ะ ขอลิงค์บันทึกให้ตามไปอ่านนะคะ
ขอบคุณพี่เม่ยมากครับ
...ที่กรุณาลัดคิวมาตอบให้หายสงสัย นับว่ามีประโยชน์ทากครับ ขออนุญาตนำไปเป็นเครื่องมือใน "ยั่ว" ให้กับ learner ในโครงการส่งเสริมทักษะการเรียนของชาวปูน ได้เป็นแนวทางต่อไปนะครับ...
ขออภัยครับพิมพ์ผิด “มีประโยชน์มากครับ”
กระบวนการที่พี่เม่ยเล่าให้ฟังถึงการเตรียมพร้อมสำหรับ ISO15189 นั้นยอดเยี่ยมจริงๆค่ะ ประทับใจตั้งแต่ที่น้องหรู เอาคู่มือโครงการ (จำชื่อไม่ได้แน่ แต่เป็นคู่มือการเตรียมการสำหรับหน่วย อะไรประมาณนั้นน่ะค่ะ ดีมากๆเลยน่าจะพิมพ์แจกเป็นตัวอย่างที่เป็นรูปธรรม เพราะมีการกระจายงานอย่างทั่วถึง มีกรอบระยะเวลา และมีการติดตามงานได้สม่ำเสมออีกต่างหาก) พอยิ่งมาอ่านที่พี่เม่ย มาขยายความให้คุณภูคาด้วย ยิ่งต้องบอกว่า พี่เม่ยนี่เป็น ยอด ของยอดคุณอำนวยเลยนะคะ ประทับใจมากมาก
ในการเสวนาครั้งนี้มีปรากฎการณ์ใหม่ที่ยังไม่เคยพบที่ไหน ก็คือการที่คนฟังค่อยๆกระเถิบเข้าไปข้างหน้าด้วยความสนใจเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ต่างจากที่เราเคยๆเห็นเขากระดืบๆออกจากห้องกันไป คิดถึงคุณเอื้ออยู่เหมือนกันค่ะ คิดว่าติดประชุมเสียอีก
กดเร็วไปหน่อย ขอตกแต่งท่อนที่ยังทำไม่เสร็จอีกทีนะคะ
พอยิ่งมาอ่านที่พี่เม่ย มาขยายความให้คุณภูคาด้วย ยิ่งต้องบอกว่า พี่เม่ยนี่เป็น ยอด ของยอดคุณอำนวยเลยนะคะ ประทับใจมากมาก