กว่าจะถึงวันนี้ได้...


ถ้าหากมีคนถามคุณว่า  ทำไมถึงพาตัวเองมาอยู่ในจุดนี้ได้?   นั่นสิคะ บางทีฉันก็อยากถามตัวเองเหมือนกันนะ
          เมื่อลองคิดย้อนกลับไป ฉันคิดว่ามันน่าจะเริ่มตั้งแต่ตอนประถมค่ะ ฉันเรียนโรงเรียนชุมชนมาตั้งแต่เด็ก ตอนเรียนก็ได้สนิทสนมคลุกคลีกับคุณครูหลาย ๆ ท่าน ท่านสอนทั้งวิชาความรู้และวิชาชีวิตให้ฉัน ซึ่งก็คงเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้ฉันในตอนนั้นคิดอยากจะเป็นครูเหมือนพวกท่าน และช่วงที่เรียนชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนฉันจะมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมาแวะเยี่ยมชมโรงเรียนอยู่เสมอ ๆ ทำให้ฉันได้มีโอกาสรู้จักกับอาชีพมัคคุเทศน์หรือไกด์  ฉันรู้สึกว่าคนที่เป็นไกด์เขาโชคดีจังที่ได้ทำงานไปด้วยเที่ยวไปด้วย รู้สึกว่าชีวิตการทำงานเขาดูสนุกและน่าตื่นเต้นมากบวกกับฉันชอบภาษาอังกฤษ จึงทำให้ฉันเบนความคิดที่อยากจะเป็นครูมาเป็นไกด์เพราะอยากเที่ยว  
          หลังจากเรียนจบชั้น ป.6 ก็เป็นช่วงเรียนต่อในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากที่เคยเรียนโรงเรียนชุมชน ตอนนี้ฉันย้ายไปเรียนที่โรงเรียนประจำอำเภอ โรงเรียนร้องกวางอนุสรณ์ ที่ฉันอยากไปเรียนต่อที่นั่นเพราะอยากตามรอยพี่ชาย คงจะเป็นปกติของเด็กบ้านนอกที่เห่อได้ไปเรียนโรงเรียนใหญ่และด้วยความไม่รู้เรื่องรู้ราว คิดว่าเรียน ม.1 ก็เหมือนกับเรียนประถม ฉันจึงยังติดนิสัยเรียน ๆ เล่น ๆ ไม่จริงจังกับการเรียนเหมือนตอนเรียนประถม จนมาถึงวันที่ประกาศเกรดของ ม.1 เทอม 1 จุดเปลี่ยนมันอยู่ตรงนี้แหละค่ะ จากเด็กที่เคยเรียนได้ที่ 2 ของชั้นมาตลอด ได้เกรด 3.7 ขึ้นมาตลอด เกรดของฉันเหลือแค่ 2.5 นิด ๆ แต่ของเพื่อนในห้องหรือเพื่อนที่รู้จักกันหลาย ๆ คน ทำไมเขาได้เกรดกันสูงจัง จากคนที่เคยเรียน ๆ เล่น ๆ ไม่สนใจเรียนเท่าไหร่ ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาฉันก็คิดได้และเปลี่ยนตัวเองเป็นเด็กที่ตั้งใจและใส่ใจกับการเรียนมากขึ้น จนสามารถดันตัวเองขึ้นมาอยู่ในอันดับต้น ๆ ของห้องได้ ตอนนี้ความคิดที่อยากเป็นครูและไกด์ของฉันยังสับสนวนเวียนอยู่ในความนึกคิด ไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วอยากทำอะไรกันแน่ จนมาถึงช่วงที่ฉันเรียน ม.4 ค่ะ ยิ่งโต เราจะยิ่งมีมุมมองของการเลือกที่แตกต่างไปจากเดิม เราจะมองหาความคุ้มค่าในอาชีพมากขึ้น มองที่ผลตอบแทนมากขึ้น จากที่เคยเป็นครู อยากเป็นไกด์ ฉันก็มาถึงจุดเปลี่ยนของทางเลือกอีกครั้งค่ะ ฉันจำได้ว่าทางตอนนั้นมีกิจกรรมแนะแนวอาชีพ ซึ่งฉันเลือกที่จะไปฟังการแนะแนวของอาชีพ "อัยการ" เป็นครั้งแรกที่ทำให้ฉันรู้จักอาชีพนี้และเมื่อได้ฟังการแนะแนวจากท่านอัยการ สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันว้าวคือ อัยการได้เงินเดือนสูงถึง 150,000 บาทต่อเดือน จากนั้นฉันก็เปลี่ยนเป้าหมายเลยค่ะ ฉันเริ่มอยากศึกษากฎหมาย หาหนังสือกฎหมายมาอ่าน ไปแข่งขันการสอบปัญหาด้านกฎหมาย ซึ่งก็ทำให้ฉันรู้สึกสนุกและชอบกฎหมายมากขึ้น จนมาถึงช่วง ม.6 เป็นช่วงเวลาที่ต้องคิดแล้วว่าจบ ม.6 แล้วจะไปเรียนต่ออะไร   ฉันก็ได้คุยกับพี่ชายว่าฉันอยากเป็นอัยการ แต่สิ่งหนึ่งที่พี่ชายบอกกับฉันคิด ฉันไม่เหมาะกับงานด้านนี้ เพราะฉันไม่ชอบติดตามข่าวการบ้านการเมือง ซึ่งก็จริง หลังจากลองไตร่ตรองอะไรแล้ว ฉันจึงล้มเลิกความฝันที่อยากเป็นอัยการไป แล้วเลือกเรียนต่อในสาขาคณิตศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ 
          อีกจุดเปลี่ยนหนึ่งของชีวิตและน่าจะเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่ทำให้ฉันได้มาอยู่ในจุดนี้คือ ช่วงเวลาหลังจากเรียนจบมหาวิทยาลัย เป็นช่วงที่เราต้องเลือกทางเดินของชีวิตด้วยตัวเอง เป็นช่วงที่ฉันยังไม่แน่ใจในตัวเองว่าอยากทำอะไรกันแน่ ฉันมีโอกาสได้ไปศึกษาธุรกิจที่ดีมากธุรกิจหนึ่ง แต่มันไม่ใช่ทางที่เหมาะกับฉัน ฉันเคยไปทำงานวิจัยการตลาด เป็นงานที่มีอิสระดีและไม่มั่นคง และไม่ได้ใช้ความรู้ที่ฉันเรียนมาเลย ฉันจึงได้ย้อนกลับมานึกคิดกับตัวเองอีกครั้งว่าที่จริงแล้วฉันควรเดินเส้นทางไหนกันแน่ และอาชีพครูก็เป็นอาชีพเดียวที่ฉันคิดได้และคิดว่าเหมาะสมกับฉัน  ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาฉันจึงพยายามไปหาสมัครงานตามโรงเรียนต่าง ๆ จนได้มาทำงานที่นี่ โรงเรียนวชิราลัย อ.สารภี จ.เชียงใหม่ ถึงแม้จะไม่เคยเรียนครูมา แต่ฉันก็พยายามจะพัฒนาตัวเองและทำหน้าที่ของครูที่ดีให้สมบูรณ์และดีที่สุด ช่วงแรก ๆ ฉันตื่นเต้นและสนุกกับการได้มาทำงานมาก ฉันดีใจและมีความสุขที่ได้มากเจอเด็ก ๆ เจอเพื่อนร่วมงาน สิ่งเหล่านี้ทำให้ฉันรู้สึกว่า..นี่แหละทางของฉัน...หลายครั้งที่ครอบครัวหรือคนรู้จักแนะนำให้ฉันไปสมัครสอบอาชีพอื่น แต่ในความคิดฉันคือ ฉันยังอยากทำหน้าที่นี้และรักที่จะทำหน้าที่นี้อยู่ แม้ว่าบางครั้งมันจะมีอุปสรรคหรือปัญหาต่าง ๆ เข้ามาทำให้ฉันเหนื่อย ท้อ แต่ฉันกลับรู้สึกดีใจที่ได้ทำหน้าอาชีพนี้ เป็นอาชีพในฝันตั้งแต่เด็กที่ตอนนี้ฉันได้ทำตามความฝันนั้นแล้วและจะตั้งใจทำให้ดีที่สุด สู้ ๆ นะครูโบว์ ^_^

หมายเลขบันทึก: 674545เขียนเมื่อ 18 มกราคม 2020 22:41 น. ()แก้ไขเมื่อ 18 มกราคม 2020 22:42 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (35)

สวัสดีค่ะ คุณวิภารัตน์ ดิฉันประทับใจการเขียนเล่าเรื่องของคุณมาก เนื้อหาอ่านแล้วประทับใจในหลายๆเหตุการณ์ เป็นกำลังใจในการสร้างบทความที่ดีแบบนี้ต่อไปค่ะ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีครับ คุณวิภารัตน์ ประทับใจผลงานการเขียนและการตั้งใจพัฒนาผลการเรียนของคุณมากครับ

สวัสดีค่ะ คุณสิริญาภร ขอบคุณสำหรับกำลังใจดี ๆ ค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณฤทธิพงศ์ ขอบคุณสำหรับกำลังใจดี ๆ ค่ะ ^_^

เชื่อว่าจุดเปลี่ยนที่เกิดขึ้นล้วนแล้วแต่เป็นจุดเปลี่ยนที่นำไปสู่สิ่งดีๆในชีวิตค่ะ :)เป็นกำลังใจให้กับทุกๆเรื่องนะคะ :)

สวัสดีครับ คุณวิภารัตน์ เป็นกำลังใจให้นะครับ ขอบคุณครับ

สวัสดีครับ คุณวิภารัตน์ เป็นกำลังใจให้น้องสาวคนนี้เสมอครับ

สวัสดีค่ะ คุณวิภารัตน์ เป็นกำลังใจในงานเขียนของคุณนะค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณวิภารัตน์ ชื่นชอบงานเขียนของเพื่อนมากค่ะ เป็นกำลังใจให้เพื่อนคนนี้เสมอค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีครับ คุณวิภารัตน์ ผมประทับใจในผลงานของคุณมากครับ เป็นกำลังใจให้ในการสร้างสรรค์ผลงานต่อๆไปนะครับ

สวัสดีครับ คุณวิภารัตน์ ผมชื่นชมผลงานของคุณนะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ เขียนงานให้อ่านอีกนะครับ

สวัสดีค่ะ คุณอังคณาภัค ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณชัชวาล ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณกรกต ขอบคุณสำรหับกำลังใจที่มีให้กันเสมอค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณประภาพร ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีให้กันเสมอมาค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณนริศรา ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีให้กันเสมอมาค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณศิริมงคล ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีให้กันเสมอมาค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณศักดิ์ชัย ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีให้กันเสมอมาค่ะ ^_^

สวัสดีครับ คุณวิภารัตน์ ผมประทับใจในงานเขียนของคุณมาก เป็นกำลังใจให้ในงานเขียนครั้งต่อไปครับ

สวัสดีค่ะ คุณวิภารัตน์ ดิฉันประทับใจในงานเขียนของคุณมาก เป็นกำลังใจให้ในงานเขียนครั้งต่อไปค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณเฉลิมศักดิ์ ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นและกำลังใจดี ๆ ค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอรอุมา ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นและกำลังใจดี ๆ ค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณวิภารัตน์ ฉันประทับใจในงานเขียนและเป็นกำลังใจให้กับงานเขียนของคุณนะคะ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณวิภารัตน์ ดิฉันชื่นชอบในงานเขียนของคุณ อ่านแล้วประทับใจ ยิ้มตามเลยค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้คุณนะคะ ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะคุรวิภารัตน์ ดิฉันชื่นชมในการเขียนบรรยายถึงเรื่องราวที่เป้นจุดเปลี่ยนในชีวิตินะคะยิ่งเราโตขึ้นมุมมองในการเลือกเส้นทางเดินก็เปลี่ยนแปลงไปค่ะ ดีใจด้วยนะคะที่สุดคุณก็ค้นพบอาชีพที่คุณทำแล้วมีความสุขและยังเป็นอีกอาชีพในฝันของคุณด้วย เป็นกำลังใจให้นะคะ

สวัสดีครับ คุณวิภารัตน์ ดอกแสง ทุกจุดเปลี่ยนของชีวิตผมเชื่อว่าบางที เราอาจจะถูกกำหนดมาแล้วครับ ชื่นชอบในงานเขียนของคุณ เป็นกำลังใจให้ครับ

สวัสดีครับ คุณวิภารัตน์ ผมชอบงานเขียนของคุณมากครับเขียนได้ดีครับ ถ่ายทอดเรื่องราวได้ดีมากครับ เป็นกำลังใจให้นะครับ ขอบคุณมากครับ

สวัสดีค่ะ คุณสุนิสา คำชมของคุณช่วยให้ฉันมีแรงบันดาลใจในการสร้างงานเขียนมากขึ้น ขอบคุณค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณนภัสวรรณ คำชมของคุณช่วยให้ฉันมีแรงบันดาลใจในการสร้างงานเขียนมากขึ้น ขอบคุณค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณกวิสรา ขอบคุณที่ติดตามเรื่องราวของฉันนะคะ คำชมของคุณช่วยให้ฉันมีแรงบันดาลใจในการสร้างงานเขียนมากขึ้น ขอบคุณค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณวชิรวิชญ์ คิดแบบนั้นเหมือนกันค่ะ ที่ว่าทุกอย่างถูกกำหนดมาแล้ว ตอนนี้คงถึงเวลาเดินตามทางนั้นเสียที ขอบคุณสำหรับคำชมและแรงบันดาลใจในการสร้างงานเขียนนะคะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณทศวรรษ คำชมของคุณช่วยให้ฉันมีแรงบันดาลใจในการสร้างงานเขียนมากขึ้น ขอบคุณค่ะ ^_^

สวัสดีค่ะ คุณวิภารัตน์ ชื่นชอบเรื่องราวของคุณ ขอเป็นกำลังใจนะคะ

สวัสดีค่ะ คุณวิภารัตน์ ดิฉันชอบงานเขียนของคุณมากค่ะเขียนได้ดี และถ่ายทอดเรื่องราวได้น่าประทับใจมากค่ะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณวิภารัตน์ดิฉันชื่นชมในสิ่งที่คุณได้เขียนมาเป็นผลงานที่น่าประทับใจและขอเป็นกำลังใจให้นะคะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี