วันนี้ครูอ้อยไปสัมมนาทางวิชาการเรื่อง E-Learning เรื่อง Proceeding of International Conferrence " e-Learning ; Learning Theories vs Technologies ? " 14-16 December, 2006 ที่หอประชุมมหาวิทยาลัยรามคำแหง ครูอ้อยไปโรงเรียนก่อน เพราะยังเช้ามาก ไม่อยากไปนั่งรอตบยุงนาน
ครูอ้อยไปโรงเรียน เซ็นต์ชื่อการมาทำงานที่โรงเรียนแล้ว คิดว่าจะไปลงชื่อสัมมนาที่มหาวิทยาลัยก่อนแล้วจะกลับมาสอนนักเรียนต่อ
แต่ทำแบบนั้นไม่ได้ เนื่องจากการสัมมนาครั้งนี้ นับว่า เป็นงานสัมมนาระดับโลกเชียว ถ้าขาดไป.....จะรู้สึกเสียดาย
ครูอ้อยจึงตัดสินใจลางานเลยจะดีกว่า....
เมื่อมาถึงมหาวิทยาลัย บริเวณ หน้าหอประชุม มีเจ้าหน้าที่เอากรวยสีส้มวางเรียงปิดไว้.....ให้คนที่มางานนี้โดยเฉพาะจอดรถ ครูอ้อยจึงบอกว่า จะมางานนี้ ครูอ้อยจึงมีที่จอดรถอย่างสบาย รู้สึกจะมาถึงต่อจากรถเครื่องไฟและรถสัญญาณดาวเทียม..ชะช่างานนี้ต้องมีอินเทอร์เนตแน่ๆ
ครูอ้อยแต่งตัวใส่สูทเรียบร้อยวันนี้ เพราะในห้องประชุมแห่งนี้เมื่อวันรับปริญญานั้นหนาวเย็นมากทีเดียว
ขณะที่เดินมาถึงหน้าหอประชุมครูอ้อยอยากถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก มองเห็นผู้ชายคนหนึ่งมีกระเป๋าวางไว้ใกล้ๆตัว เลยเดาว่า ต้องมางานนี้แน่นอน
ครูอ้อยจึงเดินไปใกล้ๆ และถามว่า " อาจารย์มางานนี้หรือคะ " ชายคนนั้นตอบด้วยความเป็นมิตร ใบหน้ายิ้มแย้ม ครูอ้อยได้ทีจึงพูดว่า " หนูรบกวน ถ่ายรูปให้หนูหน่อยค่ะ อยากได้รูปไว้ ตอนนี้ไม่ค่อยมีคน จะได้รูปสวยๆค่ะ "
เธอลุกขึ้นทันที และจัดการชักภาพให้ครูอ้อยหลายรูปเสียด้วย ครูอ้อยก็ชักภาพของเธอไว้ด้วย 1 ภาพ ยืนคุยกันสักครู่เหลือบดูนาฬิกา ยังมีเวลาอีกนานกว่าจะลงทะเบียน ครูอ้อยจึงชวนไปนั่งคุยกันตรงที่กระเป๋าของเธอวางอยู่
เธอเป็นอาจารย์ คณะทรัพยากรธรรมชาติ ชื่อ ดร.ปัญจพล บุญชู มาจากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
พอรู้แค่นี้ ครูอ้อยก็หูผึ่ง และรีบถามทันทีว่า " มาจากหาดใหญ่ใช่ไหมคะ มาพักที่ไหนคะ " เธอตอบว่ามาหาลูกชายที่เรียนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะเศรษฐศาสตร์ด้วย คุยกันนาน เธอบอกว่าไม่มีนามบัตร แต่เขียนชื่อและที่อยู่ให้ครูอ้อยไว้
|
ครูอ้อยถามว่า รู้จัก KM ไหม (กลัวเอามะพร้าวห้าวมาขายสวนจะตาย) เคยเข้ามาใน GotoKnow บ้างหรือเปล่าคะ เพราะครูอ้อยรู้ว่ามิตรรักของครูอ้อยใน G2K อยู่มี่ ม.สงขลา นี่
เธอตอบว่า เคยเข้าเหมือนกัน ครูอ้อยเลยถามว่า เคยเห็นหนูในนั้นบ้างไหม เธอตอบว่า " หน้าตาคล้ายๆว่า จะรู้จักนะ "
ครูอ้อยก็เลยแนะนำตัว เธอตอบครูอ้อยว่า " มิน่าเล่า หน้าตาคุ้นๆ " และชมครูอ้อยว่า " ตัวจริง...สวยกว่าในรูปภาพอีก " ว้าว.....
เธอเป็นอาจารย์ จบปริญญาเอกมาตั้งนานแล้ว เธอคุยกับครูอ้อยแบบคุ้นเคยทีเดียว ต่อมาอีกไม่นานเราเข้าไปในหอประชุมที่มีประตูให้ผ่านเข้าไป และมีเครื่องตรวจจับอาวุธด้วย
ครูอ้อยชวนเธอชักภาพอีกครั้ง เธอก็มีเมตตา จะจัดการให้ทุกครั้ง แถมยังเลือกสถานที่สวยๆให้ด้วย
ครูอ้อยเหลือบไปเห็นอาจารย์ ก็เลยขอตัวไปหาอาจารย์ ครูอ้อยลงทะเบียนแล้ว ได้รับกระเป๋าพร้อมกับเอกสารเต็มเพียบ จากนั้นครูอ้อยก็เดินมาหาเธออีก
เธอมองไปที่ทางเดินอยู่เรื่อย คงจะมองหาเพื่อน เธอต้องจ่ายค่าลงทะเบียน 2,800 บาท ส่วนครูอ้อย ฟรี!
เราไปหาที่นั่งตรงกลางเลย คนยังมาน้อยอยู่ เธอขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ส่วนครูอ้อยไปถ่ายรูปกับชาวอินโดนีเซีย ก่อนที่คนอื่นๆจะมากันเยอะ
ตอนที่ครูอ้อยกลับมาจากห้องน้ำ เธอก็ขอตัวไปนั่งข้างหลัง เพราะพบกับเพื่อนแล้ว
งานนี้ได้กระเป๋า แถมฟรี แล้วยังได้เพื่อนรุ่นพี่แถมอีก 1 คน .....คุ้มกับที่ต้อง....มา
คนน่ารักอย่างครูอ้อย..ไปที่ไหน..ใครๆก็อยากเป็นเพื่อนค่ะ
ใช่ครับ อัธยาศัยที่ดี ช่วยให้มีเพื่อนไปได้เสมอครับ ก็ยินดีกับเพื่อนใหม่ของครูอ้อยด้วยครับ จะได้รู้จักกันไว้ก่อน วันนี้รู้จักผ่านบล็อก วันหลังถ้าผ่านไปผ่านมา เจอตัว จะได้รู้จักแบบ f2f บ้าง
มิตรภาพเกิดจากรอยยิ้มและการทักทาย
ยิ้มแบบ B2B (สัมผัสได้จากตัวอักษร)
ยิ้มแบบ F2F (สัมผัสได้จากใบหน้า และท่าทาง)
แล้วยิ้มแบบไหนที่ใช้ใจสัมผัสคะ.....ครูอ้อย
ครูอ้อยน่ารักครับ
มิตรภาพของครูอ้อยใสๆ ไม่มีสารพิษ ใครๆก็เสพได้ไม่เป็นอันตรายต่อสุขภาพครับ
สวัสดค่ะคุณติ๋วที่คิดถึง
อย่างไรก็ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะน้องอึ่งอ๊อบ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณเอก
ขอบคุณค่ะ