กาลครั้งหนึ่ง.. ณ หมู่บ้านกิ่วโป่ง

เมื่อ 13 ปีที่ผ่านมา ณ หมู่บ้านกิ่วโป่ง อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อว่า เด็กหญิงแช่มช้อย ยิ่งสินสุทัศน์ ชื่อเล่น กุ๊นี่  เด็กผู้หญิงคนนี้เป็นเด็กบ้านนอกที่อาศัยอยู่ในชนบทพื้นที่ห่างไกลความเจริญรุ่งเรืองไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกเท่าไหร่นัก เขาใช้ชีวิตตามประสาเด็ก ไปโรงเรียนทุกวันเขาเป็นเด็กที่ร่าเริงและชอบพูดชอบเล่าเรื่องราวต่างๆให้เพื่อนๆฟังเขาเป็นเด็กที่ชอบเป็นผู้นำ ชอบการร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจเลยที่เดียว อยู่มาวันหนึ่งเขามีความฝันว่าเขาอยากจะไปเที่ยวที่เชียงใหม่เพราเขาเคยได้ยินแต่ชื่อและเขาได้ยินจากคนในหมู่บ้านเล่าว่าในจังหวัดเชียงใหม่นั้นมีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าไปมาก คือ สวนสัตว์เชียงใหม่เพราะมีสัตว์หลากหลายชนิดมาอยู่รวมกันซึ่งอยู่ในการดูแลของเจ้าหน้าที่และยังมีสถานที่ท่องเที่ยวอีกมากมายที่น่าสนใจจากสิ่งที่เขาได้ยินจากการเล่าของคนในหมู่บ้านนั้นเองและมีอีกอย่างก็คือ 555ถ้าเป็นสมัยนี้คนอื่นคงจะหัวเราะเพราะเป็นความฝันที่มันตลก คือเขาอยากเหยียบที่ขึ้นรถเหลืองมันจะเป็นที่เหยียบที่เป็กเหล็กเป็นแผ่นเล็กๆณ ตอนนนั้นคือมีความรู้สึกว่าอยากเหยียบมาก อยู่มาวันหนึ่งเป็นเวลาตอนเย็นหลังจากเขากลับมาจากโรงเรียนเขาก็ได้ขออนุญาติแม่ของเขาว่าถ้าเป็นช่วงปิดเทอมขอลงไปเที่ยวที่เชียงใหม่ได้ไหม ณ ตอนนั้นก็มีความโชคดีอีกอย่างคือ พี่สาวคนโตได้ทำงานที่เชียงใหม่ แม่ก็เลยอนุญาติ พอเป็นช่วงของการปิดเทอมเขาเลยตัดสินใจลงไปเชียงใหม่ วินาทีนั้นคือ เขาตื่นเช้ามากเพราะเขาตื่นเต้นมากตื่นมากินข้าวเช้านิดหน่อย ส่วนการแต่งกายนั้น เขาใส่กางเกงยีนส์ขาบานๆที่มีรูปผึ้งและเสื้อกันหนาวสีเขียวเล็กๆ ผืนหนึ่ง555 คิดๆดูแล้วณ ตอนนั้นคือรู้สึกว่าตัวเองสวยมากแต่ความจริงก้คงสวยอยู่แหละ และเป็นครั้งแรกที่ได้ขึ้นรถเหลืองเขารู้สึกตื่นเต้นยังงัยก็ไม่รู้อธิบายไม่ถูก ระยะทางในการเดินทาง ประมาณ156 กิโลเมตร แต่โชคร้ายเพราะตอนนั้นเป็นฤดูฝนการเดินทางลำบากมากระหว่างทางก็มีดินถล่มลงมาอีก ทำให้รู้สึกกลัวมาก เลยมีความคิดว่าถ้าเป็นแบบนี้ไม่อยากไปแล้ว พอถึงอำเภอสะเมิงก็แวะทานก๋วยเตี๋ยว ณ ตอนนั้นมีเงินแค่ 20 บาท เพราะแม่ไม่มีเงินแม่จ่ายค่ารถให้100บาทและให้ติดตัวอีก20บาทแต่ค่าก๋วยเตี๋ยวณ ตอนนั้น 25บาท แต่โชคดีที่มีพี่คนหนึ่งที่ใจดีเลยจ่าวค่าก๋วยเตี๋ยวให้ จากนั้นก็เดินทางต่ออีกไม่ไกลก้ถึง คิวรถช้างเผือก วินาทีแรกที่ได้เห็นจังหวัดเชียงใหม่ ตอนนั้นคือใจเต้นแรง ตื่นเต้น อมยยิ้ม ดีใจ กลัว ความรู้สึกผสมผสานกันหมดเพราไม่เคยเห็นรถเห็นผู้คนเยอะขนาดนั้นมาก่อนจึงเป็นสิ่งที่แปลกตาแปลกใจมาก เวลานั้นพี่สาวคนโตก็มารอรับหนูที่คิวรถช้างเผือก จากนนั้นพี่สาวก็ให้ขึ้นรถตอนแรกก็แปลกใจว่ารถนี้คือรถอะไร ทำไมมีถังแก๊สด้วย ที่ไหนได้เขาเรียกว่ารถตุ๊กๆนั่นเอง หนูชอบที่นั่งของรถตุ๊กๆมาก ได้ฟังเพลงด้วย คนขับก็ใจดีมากพูดคุยกับเราตลอดทางเลย พอถึงที่พักก็รู้สึกอยากพักผ่อนเพราะเหนื่อยกับการเ้ดินทางมาทั้งวันละ หนูเอาฟักทอง1 กระสอบมาฝากพี่สาว พอมาวันที่2 พี่สาวก้พาไปเที่ยวที่สวนสัตว์ โอ้โห อะไรมันจะดีขนาดนี้ ว้าวๆๆๆ มีสัตว์หลากหลายชนิด ทั้งช้าง เสือ กวาง สิงโต ลิง นกยูง ฮิปโป  คือมันเยอะมาก แต่สำหรับหนูแล้วหนุชอบอย่างหนึ่งก้คือ การแสดงของแมวน้ำ มหัศจรรย์มากทำไมสัตว์เหล่านี้มันฉลาดจัง สามารถทำการแสดงที่น่าจดจำและน่าประทับใจอย่างมาก แมวน้ำมาจุ๊บที่แก้มหนูด้วย เหตุการณ์ในวันนั้นหนูไม่เคยลืมเลย เมื่อวันที่สามหนูก็ต้องเดินทางกลับบ้านละ รู้สึกใจหายเหมือนกันเพราะยังไม่อยากกลับบ้าน แต่ด้วยจะเปิดเทอมหนูเลยต้องกลับ เมื่อกลับถึงบ้านหนูก็เอาของฝากกลับมาให้ครอบครัวทุกคน อาจจะเป็นของเล็กน้อยแต่มีคุณค่าทางใจสำหรับเรามากและได้เล่าเรื่องราวเหตุการณ์ที่ได้ไปเชียงใหม่ ได้ไปเที่ยวในสถานที่ต่างๆได้กินอาหารที่ไม่เคยกินมาก่อน ได้เจอรถได้เจอผุ้คนที่มากมายมันเป็นเรื่องราวที่น่าจดจำและน่าประทับใจอย่างมากเพราะเป็นครั้งแรกที่ได้ไปเชียงใหม่และความฝันนั้นก็สำเร็จ......มีความสุข