เรื่องเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องที่ดิฉันอยากเล่า ความจริงคือมีเรื่องเล่าเยอะแยะเลยที่จะเล่า แต่เลือกที่จะเล่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับครอบครัวของดิฉันเอง ดิฉันมีความสุขทุกครั้งที่ได้เล่าที่ไดพูดให้คนอื่นฟัง ถึงแม้มันจะเป็นเรื่องครอบครัวเดิม ๆ ที่อยากจะเล่า
ไปอ่านพร้อมกันเลยค่ะ

           พ่อแม่ของดิฉันเป็นคนรักเด็กมากเลยค่ะ ในตอนเด็กจำได้ว่าพ่อกับแม่ชอบเลี้ยงเด็ก ชอบดูแลเด็ก จะเอาลูกของป้าของน้ามาอยู่ด้วยตลอด ดูและเหมือนลูกเลย ตอนนั้นน้อยใจมาก พูดกับพ่อกับแม่ว่าเอาลูกของน้าไปแล้วให้หนูไปเป็นลูกน้า นึกถึงทีไรก็ยังตลกตัวเองไม่หายเลยค่ะ ทุกคนก็รู้ค่ะว่าพ่อแม่ของดิฉันรักเด็กมากความสุขของพ่อกับแม่คือการอยู่กับเด็กและดูแลเด็ก ทุกคนที่เป็นลูกของป้ากับน้า ๆ พ่อกับแม่เคยเลี้ยงมาทุกคน

          พอวันที่พ่อกับแม่มีหลานแท้ ๆ เกิดมา เป็นหลานคนแรกที่เป็นชายเกิดมาในครอบครัวของเรา พ่อกับแม่ไปเฝ้าเองที่โรงบาล ดูพ่อกับแม่มีความสุขและตื่นเต้นมาก เป็นการรอคอยที่คุ้มค่ามาก หลังจากที่หลานเกิดมาแล้วพ่อกับแม่เห่อหลานมาก แบ่งกันอุ้มเหมือนเด็กเห่อของเล่นใหม่ ๆ เลยทีเดียวค่ะ  ห่างหลานนิดเดียวก็โทรหาวิดิโอคอลหาตลอดเพราะความคิดถึง ในโทรศัพท์พ่อเต็มไปด้วยรูปหลานเลยค่ะ จำได้ที่ผ่านไปไม่ช้ามานี้ หลานอายุ 9 เดือนเอง พ่อไปประชุมกลับมาซื้อของเล่นให้หลานเป็นรถของเล่นที่บังคับได้ ถามพ่อว่า พ่ออันนี้หลานยังเล่นไม่ได้ พ่อตอบว่าเห็นแล้วนึกถึงหลาน อยากเล่นให้หลานดู ส่วนแม่บอกจะโหลดเพลงโหลดการ์นตูนให้หลานไว้ก่อนตอนโตหลานจะได้ดู แอบตลกพ่อกับแม่มาก แล้วอีกอย่างเมื่อก่อนพ่อกับแม่ไม่ค่อยสบายบ่อยมาก ผอม น้ำหนักก็น้อย หลังจากที่มีตัวเล็กเข้ามาพ่อแม่ก็กินได้เยอะขึ้นดูมีสุขภาพที่ดีขึ้น คิดว่าพ่อกับแม่มีความสุขทางใจเลยทำให้สุขกายไปด้วยค่ะ มันคงจะเป็นพลังของความรักความสุขที่แท้จริง

การมีครอบครัวที่ดีและอบอุ่นเป็นของขวัญที่ล้ำค่าในชีวิตของดิฉันแล้วค่ะ เมื่อเจอปัญหาใด ๆ พอหันกลับมาที่ครอบครัว ก็ทำให้เรามีกำลังใจที่จะสู้ต่อ และยังมีครอบครัวที่รักรอดูความสำเร็จของเราอยู่