วันนี้เราจะมาวิเคราะห์วัยเด็กของเป่าจูกัน โดยนำหลักการทางกิจกรรมบำบัด PEOP มาเป็นหลักในการวิเคราะห์

ก่อนอื่นเรามาทำความรู้จัก PEOP คร่าวๆกันก่อนค่ะ ‘Person-Environment-Occupation-Performance(PEOP) หรือ แบบจำลองบุคคล-สิ่งแวดล้อม-กิจกรรมการทำเนินชีวิต-ความสามารถ’ คือ แบบจำลองที่ใช้เพื่อส่งเสริมความสามารถที่จำเป็นในชีวิตประจำวันและกิจกรรมที่มีคุณค่าสำหรับบุคคล องค์กร และกลุ่มบุคคล และความหมายในการมีส่วนร่วมในโลกรอบๆตัวของพวกเขา โดยจะจำแนกออกเป็น 4 ตัวอักษร คือ

  1. P = Person (Intrinsic factors) คือ คุณสมบัติ/ข้อจำกัด/ลักษณะนิสัยของแต่ละบุคคล
  2. E = Environment (Extrinsic factors) คือ สิ่งแวดล้อมภายนอกบุคคลซึ่งส่งผลต่อความสามารถของบุคคล องค์กร และชุมขนได้
  3. O = Occupation คือ Purposeful and meaningful activities
  4. P = Performance คือ ความสามารถใจการทำทักษะที่จำเป็นใน Occupation

เพื่อความเข้าใจที่มากขึ้นเราลองมาดูตัวอย่างจากชีวิตวัยเด็กของเป่าจูกันค่ะ

เป่าจูเป็นเด็กผู้หญิงอวบๆคนหนึ่ง อาศัยอยู่กับพ่อ แม่ ย่าและน้องชาย ซึ่งบ้านเป็นร้านขายของ เรียนประถมที่โรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์ ตอนนี้อยู่ชั้นป.5 เป่าเป็นเด็กเรียบร้อย ร่าเริง เรียนรู้ได้ไว ตอนอยู่โรงเรียนชอบเล่นบอลลูนด่านและวิ่งไล่จับกับเพื่อนๆ ตอนเย็นก็จะไปฝึกซ้อมกับชมรมดนตรีไทย เป่าสามารถตีขิม ระนาดเอก ระนาดทุ้ม ฆ้องวงเล็กได้ จับจังหวะการเล่นเพลงได้อย่างชำนาญ ตอนเด็กๆเสาร์อาทิตย์พ่อกับแม่ก็จะพาไปเที่ยวสวนพุทธมณฑลหรือไปกินข้าวนอกบ้าน แต่พอป.5 มาก็เริ่มไม่ค่อยได้ออกจากบ้านกัน เพราะต้องเปิดร้านด้วย

P = เด็กผู้หญิง อวบ เรียบร้อย ร่าเริง เรียนรู้ได้ไว

E = อยู่กับพ่อ แม่ ย่าและน้องชาย, อยู่โรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์ อยู่กับเพื่อนๆ, บ้านเป็นร้านขายของ

O = ลูก หลาน พี่ นักเรียน, บอลลูนด่าน, วิ่งไล่จับ, เล่นดนตรีไทย, ไปเที่ยว

P = สามารถจับจังหวะเพลงได้ สามารถวิ่งได้อย่างอิสระ สามารถสบัดข้อมือตีขิมได้ สามารถเกร็งข้อมือตีระนาดและฆ้องได้