จนอยู่กับปัจจุบัน ที่มีอยู่

    ทุกคนล้วนมีเรื่องราวมากมายในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวครอบครัว เพื่อน ๆ คนรอบข้าง ปัญหา อุปสรรค ที่เข้ามาในชีวิต ทุกเรื่องราวเรื่องราวมีทั้งดีและไม่ดีเสมอ  อยูที่เรายอมรับและสู้ต่อไปกับชีวิต

ตอนเด็ก ๆ ฉันชอบไปนอนกับคุณย่าเวลาไปนอนกับย่าจะเป็นคนชอบมาห่มผ้าห่มและปูนที่นอนให้ และก็จะเล่านิทานและเล่าชีวิตตอนเด็ก ๆ ที่ย่าพบเจอให้ทุกคืน ตั้งแต่เด็กจนโตท่านก็ทำให้ตลอดเวลาไปนอนกับย่าเวลาไปนอนกับย่า กินข้าวด้วยกันและไปไหนด้วยกันตลอด ดิฉันเป็นคนที่ติดย่ามาก มากกว่าพ่อแม่อีก

เวลาไปไหนย่าก็จะชวนฉันไปตลอด ไม่ว่าจะไปหา ลุง ป้า น้า อา ไปทำงาน ไปหาเห็ด หาปลา และย่าจะเป็นคนที่มีของกินหรือขนมจะแบ่งให้หลานทุกคนได้กินแบ่งเท่ากัน และชอบทำอาหารหรือขนมเวลามีคนมาหา ช่วงเปิดเทอมของหลาน ๆ ย่าก็จะให้เงินหลานไปเเรียนทุกคนจะให้ตามที่ระดับชั้นเรียนถ้าอยู่ชั้นประถมก็จะให้น้อยกว่าหลานที่อยู่มัธยม ถึงแม้เป็นเงินไม่มากแต่ก็เป็นความสุขของย่าที่ได้ให้หลาน

ตอนที่ต้องไปเรียนไกลบ้านย่าจะเป็นห่วงฉันตลอดด้วยความที่ฉันเป็นคนที่ทำอะไรช้า ไม่ค่อยพูด กลัวว่ากินข้าวไม่ทันเพื่อน ทำอะไรไม่ทันคนอื่น จะเข้ากับคนอื่นได้ไหม ย่าก็จะถามตลอดเวลากกลับบ้านว่าเป็นไงบ้างทุกสัดปดาห์ที่กลับบ้าน พออยู่มัธยมด้วยความที่เรียนไกลไม่ค่อยได้กลับบ้านแต่ทุกครั้งที่กลับบ้านก็จะไปนอนกับย่าตลอด

ม.6 น้องคนเล็กอยายุ 1 ขวบติดฉันมาก ต้องเลี้ยงน้องทำให้ไม่มีเวลาไปนอนกับย่าทุกครั้งที่ได้กลับบ้านจนถึงเรียนมหาลัย ไปนอนกับย่าน้อยลง ไปไหนด้วยกันน้อยลง

ปี 2561 ต้นปี ตอนเรียนอยู่ปีสาม ได้กลับบ้าน กลับถึงบ้านก็จะไปหาทันทีเมื่อถึงบ้านปรากฏว่าย่าจำชื่อฉันไม่ได้แล้ววินาทีที่รู้ว่าย่าจำเราอะไรไม่ได้แล้วช็อตมากทำอะไรไม่ถูกได้แต่กลั้นน้ำตา ฉันก็กกลับไปถามพ่ออว่าย่าเป็นอะไรพ่อบอกว่าเป็นช่วงค่ำคืนที่ย่าจำอะไรไม่ได้ ตื่นเช้ามาย่าก็จำชื่อใครไม่ได้เลย หมอบอกว่าย่าเป็นอัลไซเมอร์

ทุกครั้งที่ฉันกลับบ้านเวลาที่ไปนอนกับย่าก็จะนึกถึงตอนที่ย่าปูนที่นอนให้ ห่มผ้าห่มให้ ไปไหนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน ไปไหนด้วยกัน เรื่องเล่าที่ย่าค่อยเล่า อยากร้องให้ทุกครั้ง ทุกวันนี้ฉันภาวนาขอให้ย่าให้หายกลับมาเป็นย่าคนเดิมย่าที่จำฉันได้ ถึงแม้ความเป็นไปได้มีน้อยมากก็ตาม สุดท้ายก็ขอให้ย่ามีสุขภาพที่แข็งแรง อยู่กับลูก ๆ หลาน ๆ นาน อายุยืนยาว