"ทุ่มสร้างมากกว่าทุ่มทุน"

ฉันปฏิเสธไม่ได้เลยว่า... แต่ละคนนั้นเกิดมาพร้อมกับต้นทุนชีวิตที่ไม่เท่ากัน ไม่ว่าจะเป็นฐานะ สภาพครอบครัว สภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัย รวมไปถึงการศึกษาของเราและคุณภาพชวิตในด้านอื่นๆ บางคนต้นทุนชีวิตของเขาเริ่มจากร้อยลงมาที่ศูนย์ แต่บางคนเริ่มจากศูนย์ไปที่ร้อย ซึ่งฉันคิดว่าไม่แปลกเลยที่คนมากมายจะมีภูมิคุ้มกันในต้นทุนชีวิตที่ดีโดยที่เขาเหล่านั้นได้ทุ่มสร้างอย่างมีความพยายาม

ฉันคิดว่า... ตัวเองนั้นเลือกเกิดไม่ได้ เพราะภูมิหลังของฉันสร้างเป็นแบบนี้ แต่ฉันสามารถที่จะเลือกเป็นในสิ่งที่วาดฝันไว้ โดยฉันเล็งเห็นถึงภูมิหลังที่มีต้นทุนต่ำเลยอยากที่จะสร้างต้นทุนชีวิตให้ดีขึ้น อาจเริ่มจากศูนย์ ที่ไม่มีอะไรเลย มีแค่ตัวและใจที่คอยพยุงสองเท้าให้ก้าวอย่างระมัดระวัง แต่ขาดครอบครัวไม่ได้เลย ที่คอยเป็นภูมิคุ้มกันเบื้องหลังเรื่องราวต่างๆ ถึงแม้ตอนนี้ต้นทุนชีวิตอาจยังไม่เต็มร้อย แต่ฉันไม่อาจหวังถึงเต็มร้อย ฉันหวังที่จะเต็มที่ในสิ่งที่ทำแล้วมีความสุข

เมื่อครั้งที่ฉันได้มีโอกาสไปค่ายช่วงปิดเทอมของทุกปี ฉันนั้นมีความชอบในเรื่องของจิตอาสา ทุกครั้งที่ไปค่ายฉันได้แลเห็นถึงสภาพความเป็นอยู่ของผู้คนเหล่านั้น แน่นอนว่าพวกเขาเหล่านั้นยังขาดปัจจัยความสะดวกสะบายในหลายๆด้านที่กำลังรอความช่วยเหลือเช่น เครื่องนุ่งห่มต่างๆ และการคมนาคมที่ไม่สะดวก ฯลฯ ทำให้ฉันอยากมีทุนส่วนหนึ่งที่จะช่วยเหลือเขาเหล่านั้น โดยที่คิดแค่ว่าฉันอยากจะทุ่มทุน แต่ฉันไม่มีทุนเลย ฉันจะทำอย่างไร มาจากไหน ทำให้เป็นข้อคิดให้กับตัวเอง...ถึงแม้ฉันจะมีต้นทุนชีวิตที่ต่ำ แต่ฉันจะทุ่มสร้างต้นทุนชีวิตให้มีค่าเพื่อมีโอกาสที่จะช่วยเหลือผู้คนที่ตั้งใจไว้ และจะพยายามอดทนทำตามความฝันที่ตั้งใจไว้ให้สำเร็จ.