"ภาพถ่ายทุกภาพย่อมมีความหมายและความทรงจำในตัวของมันเอง" บางครั้งภาพถ่ายสามารถใช้บอกความรู้สึกได้ดีกว่าคำพูด                 
              

                                    "ที่หนึ่งในดวงใจ"

สองคนในรูปนี้คือ พ่อกับแม่ของฉันเอง ผู้ที่ให้กำเนิดให้ความรักความอบอุ่น อบรมเลี้ยงดูฉันจนถึงปัจจุบันนี้ ท่านทั้งสองเป็นชาวนามีเพียงมือที่คอยทำมาหากินเพื่อส่งเสียเลี้ยงดูฉันและฉันไม่เคยอายเลยที่เกิดเป็นลูกชาวนา เพราะอาชีพชาวนาถึงทำให้ฉันมีกินมีใช้ ได้เรียนหนังสือจนถึงทุกวันนี้ฉันรู้สึกภูมิใจในตัวพ่อกับแม่มาก พ่อกับแม่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน ฉันอยากให้พวกเขามีความสุข สุขภาพแข็งแรงอยู่เป็นกำลังใจให้ฉันฉันตลอดไป "หนูรักพ่อกับแม่ที่สุด"

                             

                                               "พบเจอกันอีกครั้ง"

งานแต่งงานเพื่อนสนิทตอนสมัยมัธยม  และในรูปนี้คือฉันและเพื่อนเพื่อนสนิทพวกเรารักและสนิทกันมากไปไหนกัน คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกันตลอด แต่ด้วยหน้าที่และความฝันที่แตกต่างกันทำให้เราแยกย้ายกันเข้ามหาลัยคนละที่ จึงทำให้ไม่ค่อยได้เจอกัน แต่พวกเราก็ติดต่อกันผ่าน facebook เสมอ แต่ก็ไม่ได้เจอกันเลย งานนี้ที่นอกจะเป็นงานแต่งแล้ว ยังเป็นเหมือนงานนัดเจอเพื่อเก่าทำให้พวกเราได้เจอกันพูดคุยกันอีกครั้งและทำให้ฉันได้รู้ว่ามิตรภาพความเป็นเพื่อนของพวกเราไม่เคยจางหายไปตามกาลเวลา  

                                                "เด็กน้อยผู้ใสซื่อ"


ภาพนี้คือหลานชายของฉันเอง เขาชื่อน้องนิว เป็นหลานที่ฉันรักและเอ็นดูมาก ฉันอยากถ่ายภาพตอนเด็กของเขาเก็บไว้เพื่อที่จะได้ให้เขาดูตอนที่เขาโต เด็กในวันนี้ก็คือผู้ใหญ่วันข้างหน้า 

                                            "นักเรียนของฉัน"

ตอนอยู่ปีสาม ฉันได้มีโอกาสไปสังเกตการสอนในโรงเรียน  และได้มีโอกาสสอนนักเรียนเป็นครั้งแรกตอนนั้นฉันตื่นเต้นและกลัวมาก กลัวว่าจะสอนได้มั้ย นักเรียนจะเข้าใจในสิ่งที่ฉันสอนหรือเปล่าเพราะเป็นครั้งแรก เลยทำให้รู้กังวลแต่ก็ผ่านไปด้วยดีเด็ก ๆ บอกว่าฉันสอนสนุกและอยากให้สอนอีก ฉันที่ใจมากที่ได้ยินเป็นนั้น  ถึงแม้ฉันจะได้อยู่ที่นั้นกับเด็กเพียงแค่หนึ่งสัปดาห์ แต่เป็นหนึ่งสัปดาห์ที่ฉันมีความสุขมาก และฉันได้เรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ได้ประสบการณ์ที่หลากหลาย มันทำให้ฉันสามารถนำมาพัฒนาตนเองเพื่อที่จะได้เป็นครูที่ดีในอนาคต 

                                            "จักยานต์สองล้อ"

ถึงการปั่นจักยานต์จะเหนื่อย แต่ก็ทำให้เราไปถึงเป้าหมายได้เหมือนกัน เปรียบเหมือนกับชีวิตคนเราที่มีต้นทุนที่ต่างกัน เราอาจจะประสบณ์ความสำเร็จด้วยความเหนื่อยยากและช้ากว่าคนอื่น แต่หากเราทำมันด้วยตนเองเราก็จะภูมิใจและมีความสุขกับที่เราได้มาด้วยตนเอง

                                        "เมื่อดอกบัวตองบาน"

 ดอกบัวตองเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน ซึ่งเป็นบ้านเกิดของฉันเอง ดอกบัวตองจะบานในช่วงฤดูหนาว บานปีละครั้งเท่านั้นตอนมันเบ่งบานพร้อมกันเป็นภาพที่สวยงามมาก ทั้งดอยจะเต็มไปด้วยสีเหลืองอร่ามของดอกบัวตอง ฉันชอบมากจึงไปเที่ยวทุกปีและอยากให้ทุกคนที่ไม่เคยไป ให้ลองไปดูสักครั้งแล้วจะไม่ผิดหวังความสวยงามของบัวตองสามารถทำให้เราสดชื่นและคลายเครียดได้

                                         "ฉันรักธรรมชาติ"          

ธรรมชาติเป็นสิ่งที่สวยงาม วันว่างๆฉันชอบเดินทางไปท่องเที่ยวในที่ธรรมชาติเพราะมันทำให้ฉันรู้สึกดีและผ่อนคลายและเหมือนได้ไปเติมพลังให้กับตัวเอง

                                              "กัลยานิวัฒณา"

การเดินทางไปที่นี่ครั้งแรกทำให้ฉันได้เรียนรู้ และได้ประสบการณ์หลายอย่าง ผู้คนที่นั้นเป็นคนที่ใจดีและเป็นที่ที่สงบน่าอยู่มากและยังมีธรรมชาติที่สวยงาม

                                               "อ่านตามพี่นะ"

นี้เป็นโครงการทางสาขาประถมศึกษาได้จัดขึ้นเพื่อให้เราได้มีประสบการณ์ในการสอนที่ได้ปฏิบัติจริง  ฉันและเพื่อนๆได้จัดทำสื่อและช่วยสอนให้กับนักเรียนโรงเรียนห้วยดื่อ เป็นกิกรรมที่สนุกมาก 

                                          "ขนมจีนน้ำเงี้ยวตีนไก่"

นี้คือขนมจีนน้ำเงี้ยวฝีมือแม่ของฉันเอง ฉันเป็นคนที่ชอบกินกับข้าวฝีมือของแม่ตัวเองมาก วันนั้นฉันจำได้ดีว่าไม่ได้กลับบ้านประมาณเดือนหนึ่งทำให้ฉันคิดถึงกับข้าวฝีมือแม่มากจนอยากจะร้องไห้  พอโทรไปบอกแม่ว่าจะกลับบ้านแม่ก็บอกว่าจะทำของอร่อยไว้ให้พอฉันกับไปถึงบ้านแม่ก็ทำขนมจีนน้ำเงี้ยวไว้ให้ฉัน ฉันกินไปหลายจานเลยจนแน่นท้อง  กับข้าวที่ไหนก็สู้กับข้าวของแม่ไม่ได้