ภาพนี้ถ่ายที่หนองจองคำตอนไปเที่ยวงานฤดูหนาวเป็นภาพวัดจองคำที่ให้แสงสว่างระยิบระยับบวกกับแสงสะท้อนแวววาวในท้องน้ำชวนให้น่าหลงไหลสำหรับความคิดของหนู แสงของวัดนั้นตอนที่เดินใกล้ ๆ จะมองเป็นแค่แสงธรรมดา ๆ แต่พอมองไกล ๆ จะเห็นว่าสวยงามมากเลยแต่ต้องมองจะอีกฝั่งหนึ่งถึงจะเห็นความสวยงามของวัดจองคำแห่งนี้ ถึงได้ว่าแม่ฮ่องสอนก็มีสถานที่ที่เที่ยวนั้นหลายแห่งและยังมีสถานที่สวย ๆ งาม ๆ หลายแห่งเช่นเดียวกันและก็น่าเที่ยวทุกแห่งเลยด้วย  


ภาพนี้อาจไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่แค่อยากแชร์ประสบการณ์ในการขับรถให้กับทุกคนว่าเวลาขับรถจะต้องขับด้วยความระมัดระวังและไม่ประมาทเพราะไม่อย่างนั้นจะเกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาบคิดเหมือนกับหนูในภาพนี้ก็คือภาพพบช้ำที่เข่าสาเหตุมาจากการที่ขับรถด้วยความประมาทและไม่ระมัดระวังขับรถไม่มองทางบ้างขับรถมือเดียวบ้างขับเร็วบ้างเลยทำให้ชนกับรถของพี่ที่ขับข้างหน้าหนูโดยที่หนูไม่ทันตั้งตัวแต่ก็อย่าดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมากแค่รถล้มทับขาเดินไม่ได้เป็นเดือนช่วงนั้นเป็นช่วงสงกรานต์ด้วยอยากออกไปเล่นน้ำกับคนอื่นมากแต่ก็ไปไม่ได้เพราะขาเจ็บแอบเสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้เล่นเพราะก่อนจะกลับบ้านคุยกับลูกพี่ลุกน้องไว้ว่าสงกราตน์ปีนี้จะไปร่วมตัวกันที่บ้านของปู่ย่าแล้วเล่นน้ำสงกรานต์ด้วยกันแต่ก็มาเกิดอุบัติเหตุสักก่อนเลยไม่ได้ไป ได้แต่คิดว่าหนูไม่น่าขับรถด้วยความประมาทเลยคิดได้ตอนนั้นก็สายไปแล้ว เลยอยากขอฝากให้ทุกคนขับรถด้วยความระมัดระวังขับรถต้องไม่ประมาทขับรถต้องมีสติต้องนึกถึงความปลอดภัยไว้เพราะไม่อย่างนั้นจะเป็นเหมือนกับหนู



ภาพนี้ทำให้คิดถึงตอนเด็กของหนูทำให้อยากกลับไปเป็นเด็นอีกครั้งเพราะเป็นช่วงวัยที่แบบเล่นได้ทั้งวันทั้งคืนถึงว่าเป็นช่วงที่สนุกกับชีวิตที่สุดแล้วเพราะว่าตอนเด็ก ๆ ชอบเล่นด้วยกันเป็นกลุ่ม ๆ ชอบตีกันทะเลาะกันด่ากันแล้วก็กลับมาดีกันเล่นด้วยกันเหมือนเดิมตอนถึงได้ว่าเป็นวัยที่สนุกที่สุดแล้วภาพนี้ถ่ายไว้ตอนไปสังเกตที่โรงเรียนห้วยโผเห็นเด็กนักเรียนเขาเล่นด้วยกันสนุกดีแล้วก็น่ารักดีเลยทำให้นึกถึงตอนเด็ก ๆ ที่ชอบเล่นกับเพื่อน ๆ ไม่ยอมกลับบ้านจงโดนพ่อกับแม่ตี 



เป็นตอนที่หนูมีความสุขที่สุดเพราะเป็นวันที่ได้อยู่กับครอบครัวครบทุกคนยกเว้นน้องชายเพราะตอนนั้นน้องชายไม่ได้กลับบ้านแต่ก็เสียดายที่พ่อไม่ยอมถ่ายด้วยช่วงนั้นเป็นช่วงที่ต้องตีข้าวต้องตื่นเช้าทุกวันไปตีข้าวแต่วันทุกวันก็จะไปกับพ่อแล้วก็แม่น้องสาวไม่ได้ไปด้วยแต่บังเอิญว่าวันนั้นน้องสาวอยากไปด้วยเลยได้ไปกันทุกคนพ่อแม่แล้วก็น้องไปถึงไร่ก็ไปตีข้าวก่อนที่แดดนั้นจะออกเพราะว่าถ้าแดดออกแล้วจะร้อนมากพอดีได้สักพักก็นั่งพักแล้วก็กินแตงแล้วก็พูดคุนหัวเราะด้วยกันอย่าสนุนสนับคิดได้ว่าถ่ายรูปส่งไปให้น้องชายอิจฉาดีกว่าว่าได้อยู่กันพร้อมหน้าเลยขาดก็แต่เขาอยากให้เขาอยู่ด้วยอยู่กันแบบพร้อมหน้าพร้อมตากันวันนั้นเป็นวันที่มีความสุขมากอีกวันหนึ่งเพราะน้อยมากที่จะได้อยู่พร้อมหน้ากันวันนั้นทำให้ไม่รู้สึกเหนือยเลยมีความสุขกับการทำงานอีกด้วยทุกครั้งที่รู้เหนือยและท้อแล้วก็คิดถึงบ้านก็จะกดเขาไปดูรูปนี้ทำให้มีกำลังใจเพิ่มมากขึ้น




บางคนหรือว่าทุกคนนะก็ไม่รู้ที่ไม่ชอบหนอนชาเขียวแต่หนูเป็นคนหนึ่งที่เวลาเห็นมันแล้วจะชอบเล่นกับมันแล้วก็ถ่ายรูปเก็บไว้ทุกคนกลัวมันบอกว่าน่าเกลียดน่ากลัวแต่สำหรับหนูมันเป็นหนอนชาเขียวที่น่ารักแล้วไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ทุกคนกลัวเลยมันแตกต่างจะหนอนตัวอืน ๆ ที่มีขนที่น่ากลัวน่าเกลียดกว่าอีกชอบมันตรงที่มันมีลวยลายในตัวแบบเหมือนเป็นของเล่นมากกว่าอ่ะทำให้ชอบมัน 

ภานนี้เป็นที่ประทับใจและซึ้งมากจนอยากร้องให้เป็นวันที่กลับไปงานศพน้องสาวที่บ้านแล้วต้องขึ้นมาแม่ฮ่องสอนคนเดียวทุกคนก็เลยเป็นห่วงเลยขึ้นมาส่งที่ปางอุ๋งครึ้งทางแม้ว่าไม่อยากให้มาส่งเพราะว่าทางที่หมูบ้านก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่แถมก็ยังมีน้องตามมาด้วยกลัวจะลำบากตอนมาและตอนกลับแต่ทุกคนก็เต็มใจที่จะมาส่งก่อนจะขึ้นไปคนเดียวก็แวะกินข้าวกับทุกคนเติมพลังก่อนเดินทาง

ภาพนี้เป็นภาพที่ถ่ายตอนไปเที่ยวที่ภูชี้เพ้อที่นี้บรรยกาศดีแล้วก็สวยมากลมพักมาเบา ๆ ให้ความเย็นสบายอยากจะมาที่นี้หลายครั้งแต่ก็ไม่เคยได้ไปที่อยากไปเพราะพี่ชอบมาเล่าว่าหน้าหนาวบรรยกาศจะดีแบบโน้นแบบนี้เลยให้พี่พาไปสักเลย ที่เลือกรูปนี้เพราะได้ไปครั้งแรกแล้วก็มีความทรงจำที่จะว่าดีก็ดีจะว่าไม่ดีก็ไม่ดีอีกอย่างคิดถึงพี่ด้วยเพราะว่ากว่าจะได้รูปนี้มาต้องมาทะเลาะกับพี่ที่ทะเลาะกันเพราะพี่ให้ถ่ายรูปให้แต่หนูบอกไม่อยากถ่ายเพราะถ่ายรูปไม่ค่อยสวยแต่พี่ก็ยังจะให้ถ่ายจะนั้นก็เลยทะเลาะกันแต่หนูก็ต้องยอมพี่เพราะเขาเป็นพี่ส่วนหนูเป็นน้องเลยต้องถ่ายให้พอถ่ายเสร็จพี่ก็บอกว่าถ่ายรูปไม่สวยเลยพอพี่พูดแแบนี้ก็เลยทะเลาะกันอีกจนไม่คุยกับพี่มาสองวันเต็มวันถัดมาถึงยอมคุยกับพี่

ภาพนี้เป็นที่ไปสังเกตการสองที่โรงเรียนบ้านสบป่องตอนนั้นเป็นช่วงหน้าหนาวพอดีแล้วมีหมอกเยอะมากแล้วหนูก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบห้าหนาวก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันรู้แต่ว่าชอบภาพนี้ก็คือถ่ายตอนที่นักเรียนช่วยกันทำความสะอาดบริเวณของโรงเรียนตอนที่มีหมอกเด็ก ๆ ทุกคนน่ารักแม้ว่าตอนนั้นอากาศจะหนาวแค่ไหนแต่นักเรียนก็ช่วยกันทำงานทุกคนทำงานท่ากลางหมอกหนา ๆ ภาพนี้ถ่ายไว้ไม่หมดดูเหมือนหมอกจะไม่หนาแต่จริงแล้วหมอกหนาถ่ายไว้ตอนที่หมอกไม่ค่อยมีแล้วแต่ชื่นชมนักเรียนที่นี่จริง ๆ เป็นนักเรียนที่น่ารักทุกช่วยกันทำงานดีมากถึงแม้อากาศจะหนาวแค่ไหนก็ตาม

ภาพนี้ถ่ายไว้ตอนไปปลูกข้าวที่ไร่ของเพื่อนถึงว่าโชดดีที่วันนั้นฝนไม่ตกเพราะทุกวันฝนจะตกแล้วท้องฟ้าจะมึด ๆ จะไม่มีเมฆเลยแต่วันนั้นเป็นวันที่ท้องฟ้าสว่างแล้วก็มีเมฆ ถึงว่าเป็นอีกวันหนึ่งที่สดใสเลยทีเดียวรูปนี้ถ่ายไว้เพราะว่าท้องฟ้าสวยมากมองขึ้นไปแล้วให้ความรู้สึกเหมือนกับเป็นภาพที่ออกมาจากในการ์ตูนที่จะมีฉากที่สวย ๆ เลยตอนหนูถ่ายภาพนี้รู้สึกเหมื่อนแบบนั้นจริง ๆ 



หนูเป็นคนที่ชอบกินมากกินทุกอย่างที่อยากกินจะว่าหิวเมือไรก็กินอาหารจานนี้ก็เป็นอีกอย่างหนึ่งที่ชอบเป็นสุกี้น้ำตอนแรกไม่ชอบกินเลยแค่เห็นก็ไม่อยากกินแล้วแต่มีวันหนึ่งเพื่อนพาไปกินข้าวที่ร้านหนึ่งเพื่อนสั่งสุกี้กินแล้วเห็นว่าน่ากินเหมือนกันนะวันถัดไปเลยไปลองสั่งกินดูพอได้กินก็คิดว่ารสชาดก็อร่อยกว่าที่คิดไว้นะหลังจะนั้นก็เริ่มชอบกินสุกี้มากขึ้นจะที่ไม่ชอบกินเลยแค่เห็นก็คิดว่าไม่อร่อยแล้วก็ต้องลองกินเองถึงจะรู้ว่ามันอร่อยจริง