ช่วงปีที่ผ่านมา จังหวะ เวลา โอกาส ไม่ได้เอื้อหนุนให้ผมลุยงานขับเคลื่อน "ครูเพื่อศิษย์อีสาน" มากนัก หลังจากเวทีครูเพื่อศิษย์อีสานประจำปี ๒๕๖๑ (ผมบันทึกไว้ที่นี่) ก็แทบจะไม่ได้มีโอกาสไปเรียนรู้กับคุณครูท่านใดเลย สัปดาห์ก่อนได้มีโอกาสไปนิเทศนิสิต มีเวลาเลยโทรหาคุณครูวรารัตน์ ภูเฉลิม ครูเพื่อศิษย์อีสาน ประจำปี ๒๕๖๑ ขอโอกาสเข้าไปเรียนรู้ดูผลงานเด็ก ๆ (ได้เล่าด้วยภาพไว้ในบันทึกนี้) ท่านเล่าเรื่องหลักสูตร "เกษตรพอเพียง" ของโรงเรียนมะค่าพิทยาคม ที่ดำเนินการมาอย่างต่อเนื่องหลายปี ทั้งยังมีมหาวิทยาลัยราชภัฎมหาสารคามมาร่วมมือด้วย ผมฟังแล้วประทับใจ จึงขอไฟล์หลักสูตรสถานศึกษาของโรงเรียนมาศึกษา จับประเด็น แล้ววาดเป็นภาพด้านล่าง
หลักสูตรสถานศึกษานี้ ใช้ชื่อรายวิชา "เกษตรพอเพียง" ทั้งหมด มีทั้งหมด ๑๒ รายวิชา ๆ ละ ๖๐ ชั่วโมง จัดการเรียนการสอนในระดับ ม.ต้น ๖ รายวิชา และ ม.ปลาย อีก ๖ รายวิชา แต่ละรายวิชามีเป้าหมายดังรายละเอียดในภาพ

โดยสรุป ถ้าการจัดการเรียนรู้รายวิชาเพิ่มเติม "รายวิชาเกษตรพอเพียง" อย่างได้ผลแล้ว นักเรียนจะมีความรู้ความเข้าใจและสามารถทำสิ่งต่อไปนี้ได้ ตั้งแต่เบื้องต้นจนถึงการจัดจำหน่ายหรือขายเชิงพาณิชย์
- ผักสวนครัว
- สมุนไพร
- พืชเศษฐกิจ
- ทำปุ่ยหมักชีวภาพ
- ทำปุ๋ยน้ำหมักชีวภาพ
- เลี้ยงไก่พื้บบ้าน
- แปรรูปอาหารสัตว์ (ทำอาหารสัตว์จากพืช)
- แปรรูปผลิตภัณฑ์ (อาหาร)
คุณครูวรารัตน์และเพื่อนครู ช่วยกันพัฒนาหลักสูตรวิชาเลือกเพิ่มเติมเหล่านี้มาอย่างต่อเนื่อง ... เสียดายที่วันที่ไปเยี่ยมท่านนั้น เราไม่มีเวลาถอดบทเรียนออกมาอย่างละเอียด ผมแจ้งท่านว่า จะกลับไปเยี่ยมท่านเพื่อถอดบทเรีนยนประสบการณ์ความสำเร็จเรื่องนี้อีกทีหนึ่ง










-สวัสดีครับอาจารย์-เป็นรายวิชาที่น่าเรียนและเป็นการบูรณาการกับวิชาอื่นๆ ได้เป็นอย่างดีเลยนะครับ-เดี๋ยวนี้คงต้องเพิ่มเติม “วิชาชีวิต”เอาไว้ให้เป็นภูมิคุ้มกันให้กับเยาวชนมากๆ นะครับ-ติดตามๆ ครับ-ขอบคุณครับ