กลับถึงบ้านทำให้ผมนึกถึงการประชุมครบรอบ 1 ปี gotoknow ที่ สคส.จัดขึ้นเมื่อปีที่แล้วขึ้นมาทันทีครับ ว่าการประชุมแบบนั้นง่ายๆสบายๆแต่ได้รู้จักกันแต่ได้ความรู้และความรู้สึกที่เป็นหัวเชื้อในการทำงานได้ดีทีเดียว
ผมคงเป็นรายหลังๆแล้วหละมั้งที่เขียนถึงงานมหกรรมจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 3 ว่าไปแล้วได้อะไร ไม่ได้อะไรเพราะเหตุใด
ผมอยากจะเริ่มตรงที่พิธีิเปิดงานว่ายิ่งใหญ่จริงๆครับ วีซีดี 30 นาทีที่บรรจุ KM ของมูลนิธิข้าวขวัญ KMของ กรมส่งเสริมการเกษตร  เป็นต้น น่าสนใจมากๆ ในฐานะของครูนอกโรงเรียนคนหนึ่ง ปิ้งอะไรขึ้นมามากมายที่จะต่อยอดกิจกรรมที่ทำอยู่ได้
ในระหว่าง 2 วัน ก็ทำหน้าที่เป็นนักเรียนผลุบเข้าผลุบออกห้องเสวนาต่างๆแต่ ก็บอกตรงๆว่าได้ไม่ครบทุกห้องครับ นอกจากจะมีห้องมากมายมีหลากหลายเนื้อหาแล้ว   แต่ละห้องก็มีกิจกรรมการเรียนรู้ที่ลึกซึ้งมากมายต้องใช้เวลาเรียนรู้อีกต่างหาก ผมพูดในช่วง AAR ก่อนปิดงานในทำนองว่ามีห้องเรียนรู้มากมาย ไอ้นั่นก็อยากได้ ไอ้นี่ก็อยากเอา อยากตักตวงให้มากเข้าไว้ แต่ในที่สุดก็ไม่ค่อยได้อะไร ก็ถูก ดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด ผู้ดำเนินรายการแซวว่าถ้าลองว่าโลภมากอย่างนี้ก็จะไม่ได้อะไรจริงๆ ต้องวางแผนการเรียนรู้อย่างดี ว่าจะลงลึกในเรื่องอะไร จึงจะได้อะไรๆ ผมว่าอาจารย์น่าจะสมนำ้หน้าคนแบบผมด้วยซ้ำไป (แซว ๆ อาจารย์ครับ) อันนี้คงจะเป็นบทเรียนสำหรับวางแผนช้อปปิ้งในงานมหกรรมจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 4 ระหว่างวันที่ 1-2 ธันวาคม 2550 ปีหน้าครับ จะไม่ให้พลาดอีกแล้ว
สุดยอดมากสำหรับผมคือ อ.ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม รมต.กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ในช่วงบรรยายนำในวันที่ 2 (2 ธ.ค.)ของงานครับ ท่านแจ้งให้ทราบว่าเรื่องจัดการความรู้ที่เราท่านทั้งหลายทำกันจุดเล็กจุดน้อยนั้นท่านจะได้ทำหรือขับเคลื่อนเป็นเรื่องใหญ่เรื่องระดับประเทศ ในไม่ช้านี้โดยท่านแจ้งให้ทราบว่าหัวปลาใหญ่คือสังคมที่ดีงามและอยู่เย็นเป็นสุข  ผมว่าบรรยายของท่านทำให้หลายคนสุขใจได้ไม่น้อย ที่ระดับรัฐมนตรีฯมาการันตีในสิ่งเล็กๆน้อยที่ที่พวกเราทำกันไปทำต่อให้มันมีพลังมากขึ้น ทำไปสู่หัวปลาเดียวกัน สาระที่ท่านพูดมีมากมายครับ ผมว่าคนที่นั่งข้างๆผมไม่ว่าจะเป็นน้องสิงห์ป่าสัก หรือคุณชาญวิทย์ สมศักดิ์ คงจะเก็บไปได้เยอะทีเดียว เพราะพกครื่องมือเรียนรู้ไปเพียบ
สิ่งที่ประทับใจคือทีมงาน สคส.ครับ ที่เห็นเขาทำงานกันคุณภาพจริงๆ ทันต่อทุกเหตุการณ์ทุกเรื่องราวทุกกรณี แม้แต่ถามว่าเดินทางเป็นอย่างไร ถึงที่พักแล้วยัง เป็นประเด็นเล็กๆก็จริงแต่สร้างความรู้สึกอบอุ่นให้ได้ครับ
สิ่งที่ได้ค่อนข้างน้อย คือการพบปะกับบล็อกเกอร์ในgotoknow ของเราครับ หมายมั่นปั้นมือว่าจะได้รู้จักกับคนนั้นคนนี้ก็ไม่ได้รู้จักเพิ่มเลย เพราะความยุ่งเหยิงของแต่ะละคน ผมจึงต้องกลับมารู้จักแบบ B2Bกันต่อ ก่อนออกจากไบเทคได้ร่ำลาคุณหมอนนทลี และคุณศรีวิภา ทีม KM จากกรมอนามัยว่ามันน่าจะได้พบปะเรียนรู้อะไรจากข้างในของแต่ละคนกันมากกว่านี้
กลับถึงบ้านทำให้ผมนึกถึงการประชุมครบรอบ 1 ปี gotoknow  ที่ สคส.จัดขึ้นเมื่อปีที่แล้วขึ้นมาทันทีครับ ว่าการประชุมแบบนั้น ง่ายๆสบายๆ แต่ได้รู้จักกันและได้ความรู้และความรู้สึกที่เป็นหัวเชื้อในการทำงานได้ดีทีเดียว
ครับสำหรับผมแล้ว งานมหกรรมจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 3 ขับเคลื่อนเครือข่าย KM ประเทศไทย ผมได้อะไรมากจริงๆ สร้างความสุขใจให้มากครั้งหนึ่งในชีวิต