GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

โลภนัก มักลาภหาย ใช่เลยในงานมหกรรมจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 3

กลับถึงบ้านทำให้ผมนึกถึงการประชุมครบรอบ 1 ปี gotoknow ที่ สคส.จัดขึ้นเมื่อปีที่แล้วขึ้นมาทันทีครับ ว่าการประชุมแบบนั้นง่ายๆสบายๆแต่ได้รู้จักกันแต่ได้ความรู้และความรู้สึกที่เป็นหัวเชื้อในการทำงานได้ดีทีเดียว
ผมคงเป็นรายหลังๆแล้วหละมั้งที่เขียนถึงงานมหกรรมจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 3 ว่าไปแล้วได้อะไร ไม่ได้อะไรเพราะเหตุใด
ผมอยากจะเริ่มตรงที่พิธีิเปิดงานว่ายิ่งใหญ่จริงๆครับ วีซีดี 30 นาทีที่บรรจุ KM ของมูลนิธิข้าวขวัญ KMของ กรมส่งเสริมการเกษตร  เป็นต้น น่าสนใจมากๆ ในฐานะของครูนอกโรงเรียนคนหนึ่ง ปิ้งอะไรขึ้นมามากมายที่จะต่อยอดกิจกรรมที่ทำอยู่ได้
ในระหว่าง 2 วัน ก็ทำหน้าที่เป็นนักเรียนผลุบเข้าผลุบออกห้องเสวนาต่างๆแต่ ก็บอกตรงๆว่าได้ไม่ครบทุกห้องครับ นอกจากจะมีห้องมากมายมีหลากหลายเนื้อหาแล้ว   แต่ละห้องก็มีกิจกรรมการเรียนรู้ที่ลึกซึ้งมากมายต้องใช้เวลาเรียนรู้อีกต่างหาก ผมพูดในช่วง AAR ก่อนปิดงานในทำนองว่ามีห้องเรียนรู้มากมาย ไอ้นั่นก็อยากได้ ไอ้นี่ก็อยากเอา อยากตักตวงให้มากเข้าไว้ แต่ในที่สุดก็ไม่ค่อยได้อะไร ก็ถูก ดร.ประพนธ์ ผาสุขยืด ผู้ดำเนินรายการแซวว่าถ้าลองว่าโลภมากอย่างนี้ก็จะไม่ได้อะไรจริงๆ ต้องวางแผนการเรียนรู้อย่างดี ว่าจะลงลึกในเรื่องอะไร จึงจะได้อะไรๆ ผมว่าอาจารย์น่าจะสมนำ้หน้าคนแบบผมด้วยซ้ำไป (แซว ๆ อาจารย์ครับ) อันนี้คงจะเป็นบทเรียนสำหรับวางแผนช้อปปิ้งในงานมหกรรมจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 4 ระหว่างวันที่ 1-2 ธันวาคม 2550 ปีหน้าครับ จะไม่ให้พลาดอีกแล้ว
สุดยอดมากสำหรับผมคือ อ.ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม รมต.กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ในช่วงบรรยายนำในวันที่ 2 (2 ธ.ค.)ของงานครับ ท่านแจ้งให้ทราบว่าเรื่องจัดการความรู้ที่เราท่านทั้งหลายทำกันจุดเล็กจุดน้อยนั้นท่านจะได้ทำหรือขับเคลื่อนเป็นเรื่องใหญ่เรื่องระดับประเทศ ในไม่ช้านี้โดยท่านแจ้งให้ทราบว่าหัวปลาใหญ่คือสังคมที่ดีงามและอยู่เย็นเป็นสุข  ผมว่าบรรยายของท่านทำให้หลายคนสุขใจได้ไม่น้อย ที่ระดับรัฐมนตรีฯมาการันตีในสิ่งเล็กๆน้อยที่ที่พวกเราทำกันไปทำต่อให้มันมีพลังมากขึ้น ทำไปสู่หัวปลาเดียวกัน สาระที่ท่านพูดมีมากมายครับ ผมว่าคนที่นั่งข้างๆผมไม่ว่าจะเป็นน้องสิงห์ป่าสัก หรือคุณชาญวิทย์ สมศักดิ์ คงจะเก็บไปได้เยอะทีเดียว เพราะพกครื่องมือเรียนรู้ไปเพียบ
สิ่งที่ประทับใจคือทีมงาน สคส.ครับ ที่เห็นเขาทำงานกันคุณภาพจริงๆ ทันต่อทุกเหตุการณ์ทุกเรื่องราวทุกกรณี แม้แต่ถามว่าเดินทางเป็นอย่างไร ถึงที่พักแล้วยัง เป็นประเด็นเล็กๆก็จริงแต่สร้างความรู้สึกอบอุ่นให้ได้ครับ
สิ่งที่ได้ค่อนข้างน้อย คือการพบปะกับบล็อกเกอร์ในgotoknow ของเราครับ หมายมั่นปั้นมือว่าจะได้รู้จักกับคนนั้นคนนี้ก็ไม่ได้รู้จักเพิ่มเลย เพราะความยุ่งเหยิงของแต่ะละคน ผมจึงต้องกลับมารู้จักแบบ B2Bกันต่อ ก่อนออกจากไบเทคได้ร่ำลาคุณหมอนนทลี และคุณศรีวิภา ทีม KM จากกรมอนามัยว่ามันน่าจะได้พบปะเรียนรู้อะไรจากข้างในของแต่ละคนกันมากกว่านี้
กลับถึงบ้านทำให้ผมนึกถึงการประชุมครบรอบ 1 ปี gotoknow  ที่ สคส.จัดขึ้นเมื่อปีที่แล้วขึ้นมาทันทีครับ ว่าการประชุมแบบนั้น ง่ายๆสบายๆ แต่ได้รู้จักกันและได้ความรู้และความรู้สึกที่เป็นหัวเชื้อในการทำงานได้ดีทีเดียว
ครับสำหรับผมแล้ว งานมหกรรมจัดการความรู้แห่งชาติครั้งที่ 3 ขับเคลื่อนเครือข่าย KM ประเทศไทย ผมได้อะไรมากจริงๆ สร้างความสุขใจให้มากครั้งหนึ่งในชีวิต

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 66059
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 23
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (23)

  • สวัสดีครับครูนง
  • ตามเข้ามาเรียนรู้จากงานมหกรรมครับ
  • ได้เสพบันทึกดี ๆ ของครูนงแล้วเหมือนกับได้ไปนั่งอยู่ในบรรยากาศนั้นเลยครับ
เราทำได้เพียงแต่ยกมือ HI กันเท่านั้นเอง...ด้วยต่างภารกิจ...น่าเสียดายนะคะ มา b2b ต่อกันเหมือนที่ว่า สวัสดี..หลังกลับจากงานมหกรรม ค่ะ
B2B ก็เหมือนกับ F2F กระมังคะ ครูนง เพราะเจอกันได้ตลอดเวลา ... 24 ชั่วโมงเลยค่ะ
  • ขอเข้ามาแจมเพราะถูกพาดพิง ตอนนั่งฟังด้วยกันผมอัดเทปและเขียนแผนที่ความรู้ไปด้วยครับ แต่ไม่ได้เขียนบันทึกเพราะมีท่านอื่นๆ เขียนได้ดีมากแล้วครับ
  • ยังคิดถึงบรรยากาศงานครบรอบ Gotoknow.org  อยู่เช่นกันครับ

       ใช่เลยค่ะครูนง  ครบรอบ 1 ปี G2K ก็เหมือนอยู่เมืองคอน คนกันเองทั้งน้าน แต่พอเข้าเมืองหลวง ไปงานมหกรรม จค. 3   คนมากงานก็มาก เรื่องราวก็หลากหลาย สัมผัสไออุ่นได้ไม่มาก (เพราะควันพิษเยอะ)  ก็คงต้องแลกกันว่า ได้ภาพกว้าง แต่ไม่ลึก คงต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง

        อย่างไรก็ดี ครูนงคงได้หลายสิ่งหลายอย่างจากงานมหกรรมฯ  เราทำดีแล้วค่ะสำหรับวันนี้ และ วันพรุ่ง ที่จะมาถึง เพื่อขับเคลื่อน KM ฉบับขวานทองของไทยนะคะ สู้ สู้ ค่ะ

       ผมบันทึกได้เพียงหน้าเดียวครับ  (ลิงค์)

  • ได้ทักทายพี่นิดเดียวเองครับ
  • เดินไปทำงานเดินไปเดินมา หมดเวลา
  • เสียดายจัง
  • พี่เม่ยได้ทักทายครูนง และได้ร่วม ลปรร. กับท่านในห้องคุณอำนวย
  • แถมยังได้ฟังท่าน AAR บนเวทีใหญ่อีกด้วย
  • รู้สึกประทับใจในมุมมองที่กว้างลึก และจริงใจ ของท่านมากค่ะ
  • ใช่เลยครับ ท่านอาจารย์หมอวิจารณ์ เน้นแล้วตั้งแต่ตอนเปิดงาน
  • ก็กลับมา B2B กันต่อไปก่อน เพราะมี 365 วัน เวลาตามสะดวก แม้แต่อยู่ห้องเดียวกันบางทียังไม่ได้พูดกันเลยครับ เพราะต่างคนต่างต้องทำหน้าที่ของตนก่อน

อ.ปภังกร

         ผมอ่านงานของอาจารย์แล้วรู้สึกว่าได้ประโยชน์มากกับการทำงาน กศน.ของผม เมื่อไหร่ผมจะได้เจอตัวเป็นๆอาจารย์สักครั้งหนึ่งก็ไม่รู้....แต่ไม่เป็นไรไม่ได้เจอกัน gotoknow ก็สามารถทำให้เราได้ใกล้ชิดกันอยู่แล้ว ขอบคุณอาจารย์มากเลยที่ปรารถนาผมมาตลอด

ข้อความข้างบน ของผมเองครับ อ.ปภังกร

คุณเมตตา

  • Hi! คำเดียว .....ห่างกัน 5 วา ก็จริง แต่สายตาเหมือนจะบอกว่าในนั้นว่ามีประโยคพูดคุยโต้ตอบกันยาวมาก
  • B2B กันต่อครับ 374 วัน

คุณ หมอนนทลี

             ใช่เลยครับ B2B แล้วก็สลับ F2F สำหรับ F2F ได้ 24 ชั่วโมง (ถ้า gotoknow ของ อ.จันทวรรณ และ อ.ธวัชชัย ไม่มีปัญหา)

น้องสิงห์ป่าสัก

           นะ! น่าจะมีแบบจิบน้ำชาพาสู่ฝันบันเจิดนะ

คุณแกบ

         ยอมรับว่าได้ภาพกว้างแต่ไม่ลึก(ซึ้ง) ครับ ...ขอบคุณกำลังใจ จะชวนพรรคพวกต่อไปให้มาร่วมเป็นคนคอเดียวกันขับเคลื่อนขวานทองครับ

น้องสิงห์ป่าสัก

          ได้ไปอ่านลิ้งค์ของน้องนะ เยี่ยมมาก

อ.น้องขจิต

         คงมีวันได้เจอกันอีกแน่นอน....แต่อย่าเดินมากนัก พี่เดินตามไม่ทัน

พี่เม่ย

       ขอบคุณครับ

อ.แพนด้า

           ครับหน้าที่ต้องมาก่อน ขอบคุณครับ

อยากบอกว่า รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของครูนงมากเลยค่ะ วันที่เรานั่งแท้กซี่กลับด้วยกันจากงานครบรอบ 1 ปี GotoKnow ครูนงดูท่าทางยังไม่ค่อยมี"พลัง"มากเท่านี้ และยังเหมือนไม่ค่อยมีความหวังกับสังคมไทย (ประเมินเอาจากการพูดคุยกันในรถ)

แต่มาวันนี้ ได้เห็นครูนงและสิ่งที่ครูได้ทำในปฏิบัติการ"ใต้ดิน"ที่ครูพูดถึงแล้ว รู้สึกอิ่มอกอิ่มใจแทนสคส.เลยนะคะว่า ได้ใช้ศักยภาพที่มีอย่างล้นเหลือในตัวครูนงให้เป็นแรงขับเคลื่อนการศึกษานอกโรงเรียนได้อย่างยอดเยี่ยมจริงๆค่ะ

ขอชื่นชมและเป็นกำลังใจให้อย่างที่สุดเสมอค่ะ

คุณโอ๋ ครับ

         คำพูดของคุณโอ๋ทำให้ผมมีพลังต่อสู้เพิ่มขึ้นมากมายก่ายกอง........แสดงว่าคุณโอ๋อ่านผมขาดเลยครับ ขอบคุณที่เติมหัวเชื้อให้ผมเรื่อยมา ไม่ได้วิสาสะกะคุณโอ๋เลยในงานมหกรรมฯเที่ยวนี้ หนึ่งหรือสองประโยคคงไม่เกินละมั้ง...ขอโทษด้วยนะครับ แต่มิตรไมตรีเพิ่มทวีเหมือนเดิม

เรียน อ.จำนง

         สืบเนื่องมาจากการถูกพาดพิง อย่างที่ท่าน สิงห์ป่าสักบอกครับ  หลายท่านจับประเด็นมาได้ดีแล้วครับ

เรียน คุณชาญวิทย์-นครศรีฯ

             ผมซุบซิบถึงคุณชาญวิทย์ในบันทึกนี้ ลิ้งค์กรุณาตามไปอ่านด้วยนะครับ