เรื่องเล่าเด็กพิเศษ

"ทำไม"

เป็นคำถามแรกที่เกิดขึ้นในใจวันแรกที่ได้ก้าวเข้ามาที่โรงเรียนแห่งนี้ และคำถามต่อมา

"เพราะอะไร"

เพราะอะไรถึงไม่ไปที่อื่น การที่คนเราจะทำอะไรเพื่อใครสักอย่างหนึ่งต้องใช้ความตั้งใจและความจริงใจผลลัพธ์มันจะออกมาด้วยดีอย่างเช่นที่นี่โรงเรียนศรีสังวาลย์เชียงใหม่เป็นสถานที่ที่ทำให้ผมเปลี่ยนความคิด 

สำหรับเด็กพิเศษไปโดยสิ้นเชิงสำหรับเด็กพิเศษที่อยู่ที่นี่นั้น ทำให้ผมรู้จักคำว่าชีวิต รู้จักคุณค่าของชีวิตที่พยายามดิ้นรนให้มีชีวิตต่อทุกวันพยายามและทำทุกอย่างให้ลูกของคนทุกคนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น เด็กพิเศษเหล่านี้ไม่ใช่จะเป็นเด็กที่ไร้ซึ่งความสามารถแต่กลับเป็นเด็กที่วิเศษเด็กเหล่านี้มีความสามารถบางอย่างที่เหนือกว่าและยิ่งใหญ่กว่าเด็กธรรมดาทั่วไปบางคนด้วยซ้ำ เด็กเหล่านี้เป็นเด็กที่พิเศษจริงๆมีความสามารถที่ผมเองก็ยังคาดไม่ถึง บางคน สามารถวาดรูปเหมือนได้ยิ่งกว่าคนปกติบางคน สามารถเล่นตรีได้

บางคนร้อยมาลัยได้ความสามารถเหล่านี้เด็กปกติบางคนก็ยังทำไม่ได้แต่พวกเขาทำให้ผมทึ่งในความสามารถของพวกเขา เด็กบางคนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ กินข้าวเองไม่ได้อาบน้ำไม่ได้แต่เขาก็ยังมีความที่จะพยายามช่วยเหลือตัวเองไม่ให้เป็นภาระของคนอื่นมากจนเกิน

ไปเขาพยายามขึ้นรถเข็นเองพยายามหัดเดินเองโดยที่ไม่ต้องมีใครช่วยไม่ต้องมีใครประครองใดๆเหล่านี้เป็นสิ่งพิเศษสำหรับผม เป็นยิ่งกว่าแรงบันดาลใจที่ทำให้ผม รู้จักใช้ชีวิตทุกวันให้มีค่าและเด็กเหล่านี้คือครูที่สอนผม ให้ผมอยากมีชีวิตอยู่ทุกวัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องจริง...ยิ่งกว่าลิเก



ความเห็น (0)