• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

กอดสงบ

  กอดสงบ หรือ คาล์ม ฮัค (calm huck)  

อ่านบันทึกหลายบันทึกที่กล่าวถึงเรื่องการกอด  นึกถึงตัวเองที่เป็นคนชอบกอด  หลาย ๆ คนอาจจะมีข้อคำถามในใจบ้าง ว่าอะไรถึงทำให้เป็นคนชอบกอด แล้วเวลากอดคิดถึงอะไร  จะบอกว่าคิดถึงการกอดสงบค่ะ  เคยอ่านหนังสือ เรื่องมีอยู่ว่า.............

 

กอดสงบหรือ คาล์ ฮัค (clam huck) เป็นเทคนิคการผ่อนคลายได้ความสงบที่ดีวิธีหนึ่ง  โดยเฉพาะในสถานการณ์อันวุ่นวาย คับขันในอารมณ์ คือการกอด-ฮัค  แท้จริงการกอด เป็นฐานของความสุของมนุษย์ทุกคน

การกอด เป็นกิริยาท่าทางของการสัมผัส-ทัชชิ่ง (tuching) 

เรามิใช่คุ้นเคยการถูกกอดมาตั้งแต่เกิดเท่านั้น แต่ว่ามันคือความจำเป็นของทุกคนที่จะต้องได้รับเพื่อเสริมพัฒนาการด้านจิตใจให้สมบูรณ์ เป็นสัญชาติญาณก็ว่าได้ มันช่วยสร้างความมั่นคงภาคภูมิในตนเอง สอนให้เป็นผู้รับ เป็นผู้ให้ที่ดี และสอนให้รู้ซึ่งถึงความต้องการที่ขาดไม่ได้ และรู้ซึ่งถึงคุณค่าของมัน

ลองสังเกตุแม่ที่กอดรัดลูกผู้กำลังสะอึกสะอื้นร้องไห้ สังเกตดูให้ดีๆ จะเห็นว่าการกอดเป็นการเยียวยาบาดแผลใจของลูกน้อยได้ชะงัดนัก และท่านจะรู้สึกว่าได้เคยอยู่ในอ้อมกอดเช่นนั้นมานานแล้ว  และได้ความรู้สึกเป็นสุขอยู่ลึก ๆ ด้วยในขณะเดียวกัน

ถ้าท่านได้สัมผัสการถูกสัมผัสจากใครสักคนที่มิใช่ในเรื่องรักใคร่โรแมนติก ท่านก็จะซึ้งถึงความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการได้มา ซึ่งความรู้สึกผ่อนคลายหรือคาล์ม(ความสงบ)

การกอดสงบ-คาล์ม ฮัค เป็นเรื่องธรรมดา จงลุกขึ้นและตรงไปหาคนที่ท่านวางใจในตัวเขา อ้าแขนออกโอบกอดเขาไว้ ถ้าท่านรู้สึกติดขัดไม่สนิทใจที่จะทำเช่นนั้น ก็บอกเขาก่อน โดยพูดว่า "ผม/ฉันต้องการกอดคุณสักครั้ง คุณรังเกียจไหม"  ตรงนี้อาจเป็นฝรั่งหน่อย แบบไทยถ้าทักทายอย่างเป็นมิตรและจับมือถือแขนแน่นหนาของกันและกันก็น่าจะอบอุ่นพอ และอาจจะไปสู่การกอดอันอบอุ่นได้ความสุขสงบซึ่งกันและกัน

สิ่งสำคัญที่สุดคือ จงทำบ่อย ๆ เป็นประจำสม่ำเสมอ เท่าที่จะทำได้ ย่อมได้รับความสุขสงบแน่นอนจากการกอดสงบ หรือ คาล์ม ฮัค แต่ละครั้ง

 

นึกถึงวันมหกรรม KM  จังเลย  มีความสุข

วันนี้คุณกอดใครหรือยังคะ (โดยเฉพาะคุณพ่อ)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

  หมายเลขบันทึก: 65248
  เขียน:  
  แก้ไข:  
  ความเห็น: 27
  อ่าน:
  สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (27)

  • ครับ....
  • การกอดเป็นการแสดงออกถึงความรัก ความห่วงใย ความคิดถึง และให้กำลังใจครับ
  • ขอบคุณครับ
  • อยากกลับบ้านไปกอดใครสักหลายๆคนบ้างจัง
วันนี้ครูอ้อยจะไปกิดคุณพ่อ คุณแม่และน้องๆ  และจะกอดเผื่อทุกคนด้วยค่ะ

เห็นหนังสือ  และสื่อประชาสัมพันธ์กันมากมายนะคะ   ผลของการกอดคงจะดีจริง   แต่....

บางคนไม่ชินเลยนะคะ  อย่างพี่

บางครั้งพี่ ๆ ที่ทำงานเขาทักทายเข้ามากอดจะรู้สึกขนลุก  ไม่อยากให้กอดแต่ไม่กล้าพูด  เพราะเขาเป็นผู้ใหญ่      

นักเรียนบางคนก็เข้ามานวดมากอด  มาแอบ   เพราะว่าพี่เองก็รุ่นแม่ รุ่นป้าของเขาแล้ว   ก็มีอาการที่ไม่สนิท  ขนลุกขนพอง  แต่ไม่กล้าปฏิเสธ  กลัวเด็กจะไม่เข้าใจ

การกระทำของพี่จะเพียงเอามือสัมผัสหรือโอบหลัง  เอวเท่านั้น   กับแม่ก็จะบีบ  นวด   อิง  หนุน  แต่ไม่กอด

เลี้ยงสุนัข  ก็แค่ทักทาย  จับขา  ลูบหัว  ไม่อุ้มไม่กอด

กับเด็กเล็ก ๆ ก็ไม่อุ้ม  ไม่กอด  ได้แต่ยืนมอง  อาจจะจับมือหยอกบ้าง 

แต่กับน้องแมวนี่กอด  อุ้ม  

เฮ้อ !  อย่างนี้พี่ผิดปกติ รึเปล่านี่

มีเรื่องเล่าจาก ศูนย์อนามัยที่ 5 ของกรมอนามัย เกี่ยวกับการกอด ของพี่เลี้ยงเด็กค่ะ

"ในสมุดบันทึกที่เขาบันทึกไว้ จากการอบรมที่ให้ครูพี่เลี้ยงและได้คุยกัน บอกว่า ... มีเด็กเหงา เขาไม่เคยโดนกอดเลย เขาก็บอกวิธีว่า โอบเด็กยังไง กอดยังไง เขาบอกวิธีว่า ก็โอบเด็กเข้ามากอด และคิดว่าเขาเป็นลูก แล้วเขาก็จะเงียบ"

คุณสุรวัฒน์ มาคุยให้ฟัง ที่นี่ค่ะ เรื่องช่วยงานอบรมผู้ดูแลเด็ก

 

  • การกอดพ่อสำหรับคนเก่าๆ..แบบโบๆ..ไม่ค่อยได้ทำค่ะ..อย่างเก่งแค่กราบ...แล้วมองตากัน..น้ำตาซึมๆ...พ่อก็OK แล้ว...เขาบอกว่ามันเขิน
  • เรายังดีมีคนใกล้ๆให้กอด
  • บางคนอยู่ไกลโพ้น...จะอกแตกไหมเนี่ย...น่าสงสาร...ใจเย็นๆนะคะ..อีกไม่กี่วันได้กลับบ้านแล้ว.."คุณไมโต"

คุณติ๋ว

นั่นนะสิ    วันที่เธอกลับมา  เราทุกคนต้องส่งใจไปเชียร์เธอนะคุณติ๋ว  อิอิ  ขำขำ

แม้จะไม่ได้กอด แต่ผมก็โทรไปคุยด้วยแล้วครับ เช้านี้
อิจฉา...อิจฉา...
ครูอ้อย...เราจะเลี้ยงรับเธอยังไงดีคะ
ได้เลย  บอกมา  ครูอ้อยร่วมด้วยเสมอ case คุณไมโตนี่  คุณติ๋วคิดนะ  ครูอ้อยคิดไม่เก่ง  พูดไม่เก่ง  เขียนเก่งอย่างเดียว
  • ยังเลยครับ
  • อยู่มหาวิทยาลัย
  • ขอกอดหนังสือก่อนนะครับ
  • ผมอาจจะแปลกจากทุกคน
  • ผมได้กอดต้นไม้ใหญ่ ที่อยู่ในธรรมชาติ
  • รู้สึกว่า ผมอยู่กับธรรมชาติ มากขึ้น และรู้สึกว่าได้รับพลังจากธรรมชาติ ในการกอดกับต้นไม้ใหญ่ครับ

คุณไมโตคะ

กลับบ้านมาคงได้กอดสมใจ ไม่ใช่สิ กอดคุณสมจิน (อิอิ) อย่างสมใจนะคะ  ลูก ๆ ด้วยค่ะ

เตรียมรอรับกลับด้วยด้วยกอดเหมือนกันค่ะ

 

ครูอ้อยคะ

ฝากกอดทุกคนที่ครูอ้อยรักด้วยค่ะ

คุณไมโตคะ  น้องอ๊อบคะ

ครูอ้อยฝากกอดไปยังคุณสมจินและลูกทั้งสองด้วยค่ะ

อ.ภาทิพคะ

  •  เวลาที่คนเรากอดกัน ความอบอุ่นมันจะเกิดขึ้นอย่างประหลาดค่ะ
  • กอดเด็ก ๆ เราก็ได้รับความสดใส
  • กอดเพื่อน  กำลังใจมันก็มา
  • กอดผู้ใหญ่  ความอบอุ่นก็เต็มอิ่ม
  • กอดแฟน.....เอ.....เป็นอย่างไรหนา
  • แต่ว่า กอดน้องแมวน้องหมา...นี่ หนูชอบจริง ๆ ค่ะ
  • อาจารย์ไม่ผิดปกติหรอกค่ะ  หนูเข้าใจครูภาษาไทย....อิอิ  เกี่ยวกันหรือเปล่าคะ

อ.หมอนนท์คะ

หนูตามไปอ่านตามที่ อ.แนะนำแล้วคะ

เวลาที่เจอเด็ก ๆ หรือเจอหลาน ๆ ก็ต้องเรียกให้มารับกอดพร้อมกับจุ๊บหน้าผากและจุ๊บผม 1 ที เด็ก ๆ จะชอบ และรักอา-ป้าอึ่งค่ะ.....เวลากอดเด็กไม่ใช่เด็กเท่านั้นที่ได้ความรักความอบอุ่น .....ผู้ใหญ่ (อย่างเรา) ก็ได้รับและเรียนรู้จากเด็ก ๆ ด้วยค่ะ

ขอบคุณคุณหมอมากที่เติมเต็มความรู้สึกของการกอดให้ค่ะ

คุณติ๋วคะ

  •  สมพรเคยคิดแบนั้นกับพ่อกับแม่ค่ะ
  • เราจะเริ่มกอดกันยากมาก
  • แต่มาคิดว่าทำไมเรากอดคนอื่นได้สนิทใจ แต่กับพ่อแม่เราไม่กล้า
  • ค่อย ๆ ค่ะ....เริ่มจากจับแขน จูงแขน จูงมือ แล้วจับเอว แล้วอ้อมไปกอด...น้ำตามันจะไหล
  • เดี๋ยวนี้ไม่มีพ่อให้กอด เหลือแต่แม่ ก็พยายามทำเมื่อทำได้ค่ะ .....แม่จะเป็นคนที่เข็มแข็งค่ะ.....แต่แข็งอย่างไร ก็อ่อนในใจเพราะพวกเราค่ะ
  • จะไปเริ่ม "เขิน" เมื่อไร ส่งสัญญาณ บอกกันด้วย จะส่งใจไปช่วย "เขิน" ค่ะ

คุณขจิตคะ

  • เห็นรูปชายหนุ่ม(ใจดี) รูปใหม่
  • อืม....ไม่อยากบอกเลยว่า อิอิ น่ากอด เพราะเหมือนพี่ชายสมพรมากเลยค่ะ
  • กอดหนังสือนาน ๆ  ระวังจะได้กอดหนังสือตลอดไปนะคะ......
ค่ะ..เห็นด้วยทุกเรื่องค่ะ

คุณบอยคะ

  • เราลืมกันไปจริง ๆ ค่ะ
  • เรามัวแต่นักถึงตัวเอง นึกถึงสิ่งรอบข้างที่มีชีวิต
  • เราลืมนึกถึงธรรมชาติ
  • เราได้แต่เหยียบย่ำ(พื้นหญ้า) ตัดต้นไม้ ทำลายธรรมชาติ
  • สมพร คงต้องลองกอดต้นไม้บ้าง แล้วจะมาบอกว่ารู้สึกว่าอย่างไร นะคะ
  • ขอบคุณคุณบอยนะคะ ที่มอบความคิดดี ๆ (ให้อีกแล้ว) ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ

คุณสมพรคะ...พี่กอดแล้วไม่เคยสงบเลยค่ะ...ให้ตายซิ...

คุณเมตตาคะ

จ้อง ๆ จะตอบความเห็นหลายครั้งแล้ว แต่กังวลใจว่าจะไม่สงบเหมือนกัน

แต่หลังจากฟังธรรมะในสวน หลังจากกลับจากวัดแล้ว ทำให้ใจเป็นใจที่สงบจริง ๆ ค่ะ

ลองไหมคะhttp://gotoknow.org/blog/sompornp/66742

กอดสงบ จ๊ะอึ๊ย......

 

กลับจากขอนแก่นทำให้คิดถึงบันทึกนี้อีกครั้งหนึ่ง

การกอดเป็นการแสดงถึงความสุข มิตรภาพ ความรัก ความผูกพัน.....

พบหน้ากัน  ปานประหนึ่งว่ารู้จักกันมาชาติที่แล้ว

ทุกคนจะเทใจ ไม่มีกั๊ก (กิ๊กไม่เกี่ยว)

ได้กอดใครบ้างจะได้ เล่าสู่กันฟังต่อไปค่ะ

สุขใจไหนเท่า...จริง ๆ .....

กลับจากบ้านพ่อครู

ทำให้คิดถึงบันทึกนี้อีกแล้ว

เอาไปฝากคุณแผ่นดินดีกว่า

สวัสดีครับ พี่สมพร..

ดูเหมือนวาระแห่งการกอดของเราและเราที่บ้านพ่อครูบาและถูกกล่าวขานถึงไม่น้อย...

บันทึกนี้ช่วยให้ผมสัมผัสและเข้าใจถึงสิ่งเกิดขึ้น ณ วันนั้นอย่างชัดแจ้ง...การถูกสัมผัสจากใครสักคนที่มิใช่ในเรื่องรักใคร่โรแมนติก ท่านก็จะซึ้งถึงความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการได้มา ซึ่งความรู้สึกผ่อนคลายหรือคาล์ม

การที่พี่สมพรโอบกอดผมในช่วงท้ายก่อนการขึ้นรถกลับ..ผมสัมผัสได้ถึงความอบอุ่น โล่งใจและรู้สึกผ่อนคลายเป็นที่สุด

ขอบคุณครับ...ขอบคุณทุกอย่างที่มีให้ที่บ้านพ่อครูบา รวมถึงขอบคุณที่มาบอกย้ำให้เกิดความรู้ที่ว่า การกอด เป็นฐานของความสุของมนุษย์ทุกคน

ขอบคุณครับ

ฮา ๆ ๆ อ่านบันทึกนี้

       คุณเมตตา แทนตัวเธอเองว่า พี่  กับพี่อึ่งฯ 

อุ้ย  ซา หงบ ซาหงบ