อ่านบันทึกหลายบันทึกที่กล่าวถึงเรื่องการกอด  นึกถึงตัวเองที่เป็นคนชอบกอด  หลาย ๆ คนอาจจะมีข้อคำถามในใจบ้าง ว่าอะไรถึงทำให้เป็นคนชอบกอด แล้วเวลากอดคิดถึงอะไร  จะบอกว่าคิดถึงการกอดสงบค่ะ  เคยอ่านหนังสือ เรื่องมีอยู่ว่า.............

 

กอดสงบหรือ คาล์ ฮัค (clam huck) เป็นเทคนิคการผ่อนคลายได้ความสงบที่ดีวิธีหนึ่ง  โดยเฉพาะในสถานการณ์อันวุ่นวาย คับขันในอารมณ์ คือการกอด-ฮัค  แท้จริงการกอด เป็นฐานของความสุของมนุษย์ทุกคน

การกอด เป็นกิริยาท่าทางของการสัมผัส-ทัชชิ่ง (tuching) 

เรามิใช่คุ้นเคยการถูกกอดมาตั้งแต่เกิดเท่านั้น แต่ว่ามันคือความจำเป็นของทุกคนที่จะต้องได้รับเพื่อเสริมพัฒนาการด้านจิตใจให้สมบูรณ์ เป็นสัญชาติญาณก็ว่าได้ มันช่วยสร้างความมั่นคงภาคภูมิในตนเอง สอนให้เป็นผู้รับ เป็นผู้ให้ที่ดี และสอนให้รู้ซึ่งถึงความต้องการที่ขาดไม่ได้ และรู้ซึ่งถึงคุณค่าของมัน

ลองสังเกตุแม่ที่กอดรัดลูกผู้กำลังสะอึกสะอื้นร้องไห้ สังเกตดูให้ดีๆ จะเห็นว่าการกอดเป็นการเยียวยาบาดแผลใจของลูกน้อยได้ชะงัดนัก และท่านจะรู้สึกว่าได้เคยอยู่ในอ้อมกอดเช่นนั้นมานานแล้ว  และได้ความรู้สึกเป็นสุขอยู่ลึก ๆ ด้วยในขณะเดียวกัน

ถ้าท่านได้สัมผัสการถูกสัมผัสจากใครสักคนที่มิใช่ในเรื่องรักใคร่โรแมนติก ท่านก็จะซึ้งถึงความลับที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการได้มา ซึ่งความรู้สึกผ่อนคลายหรือคาล์ม(ความสงบ)

การกอดสงบ-คาล์ม ฮัค เป็นเรื่องธรรมดา จงลุกขึ้นและตรงไปหาคนที่ท่านวางใจในตัวเขา อ้าแขนออกโอบกอดเขาไว้ ถ้าท่านรู้สึกติดขัดไม่สนิทใจที่จะทำเช่นนั้น ก็บอกเขาก่อน โดยพูดว่า "ผม/ฉันต้องการกอดคุณสักครั้ง คุณรังเกียจไหม"  ตรงนี้อาจเป็นฝรั่งหน่อย แบบไทยถ้าทักทายอย่างเป็นมิตรและจับมือถือแขนแน่นหนาของกันและกันก็น่าจะอบอุ่นพอ และอาจจะไปสู่การกอดอันอบอุ่นได้ความสุขสงบซึ่งกันและกัน

สิ่งสำคัญที่สุดคือ จงทำบ่อย ๆ เป็นประจำสม่ำเสมอ เท่าที่จะทำได้ ย่อมได้รับความสุขสงบแน่นอนจากการกอดสงบ หรือ คาล์ม ฮัค แต่ละครั้ง

 

นึกถึงวันมหกรรม KM  จังเลย  มีความสุข

วันนี้คุณกอดใครหรือยังคะ (โดยเฉพาะคุณพ่อ)