สินค้าราคาไม่แพง แต่บริการแพงมากๆ

  

ขอพูดเรื่องปัจจัยสี่ก่อนนะครับ

อาหาร : พูดไปแล้วเมื่อฉบับก่อน แต่โดยรวมๆ อาหารสำเร็จซื้อทานแพงกว่าบ้านเราประมาณห้าเท่า, อาหารสด ผัก เนื้อและเครื่องปรุงต่างๆ แพงกว่าบ้านเราประมาณสองถึงสามเท่า (มีบางอย่างแพงโอเวอร์ เช่นพวกผลไม้นอกฤดู ตอนนี้ (ฤดูร้อน) มะนาวลูกละหกสิบบาท ก่อนหน้านี้สักสองเดือน กล้วยหอมกิโลกรัมละห้าร้อยบาท)

เสื้อผ้า : เสื้อผ้าไม่แพงกว่าบ้านเราสักเท่าใดครับ ขึ้นกับยี่ห้อ นอกจากนี้หากนั่งรถออกนอกเมืองเพื่อไปซื้อตาม factory outlet  ก็จะถูกลงอีกมาก อาจจะราคาสูงกว่าบ้านเราสัก 10-20% ครับ

ที่อยู่อาศัย : ราคาเริ่มต้นที่ สองพันห้าร้อยบาท ต่อสัปดาห์ต่อคนครับ นี่คืออยู่แบบใกล้เมืองและสภาพไม่เก่ามากนัก

ยารักษาโรค : แพงมากครับ นอกจากนี้ก็มียาไม่กี่ประเภทเท่านั้นที่ซื้อได้เองโดยไม่ต้องใช้ใบสั่งแพทย์ ดังนั้นยาอะไรที่เราใช้ประจำ เตรียมมาเผื่อไว้มากสักหน่อยจะดีมากครับ

อุปกรณ์คอมพิวเตอร์และต่อพ่วง แพงกว่าบ้านเราสัก 40-60% ครับ 

อีกสองเรื่องที่แพงมหาโหด คือ ตัดแว่น กับทำฟัน สองเรื่องนี้ไม่ครอบคลุมอยู่ในการประกันสุขภาพธรรมดาแบบที่มหาวิทยาลัยบังคับให้นักเรียนต่างชาติทำ อยากแนะนำว่าทำฟันให้เรียบร้อย ตัดแว่นให้เรียบร้อย เตรียมแว่นสำรองเผื่อกรณีฉุกเฉิน ซื้อแว่นกันแดดดีๆ ติดมา ก็จะช่วยลดค่าใช้จ่ายมหาโหดไปได้มากครับ

นอกจากนี้ใช้หลักคิดในการประมาณราคาข้าวของก็คือ สินค้าประเภทที่เป็นสินค้าสำเร็จรูป ราคาแพงกว่าเมืองไทยไม่มากนัก ส่วนสินค้าประเภทที่เกี่ยวเนื่องกับบริการ เช่น อาหารสำเร็จรูปในร้านอาหาร ตัดผม ตัดแว่น แพงอย่างน่าตกใจครับ