GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ยกมือไหว้...ลดตัวตน

....ยกมือไหว้ขอโทษนะคะ....ที่ทำให้คุณอารมณ์เสีย...ที่ประมาท...ที่ฉุนเฉียว...ที่ไม่ได้ความ...ลดตัวตนลงได้เยอะที่เดียว

ดิฉันสังเกตตัวเอง ช่วงเวลาที่สามารถคิดอะไรได้ฉลุย มีสองเวลาคือ ตอนขับรถช่วงเช้า และตอนใกล้ๆจะหลับ....ทันทีที่คิดได้ดิฉันจะรีบทะลึ่งตัวพรวดมาจดไว้..จนคนข้างตัวดิฉันตั้งข้อสังเกตว่าดิฉั๊นเป็นประสาทหรือเปล่า....คิดเรื่องงานแม้จะนอน.....(ดิฉันเถียงในใจไม่ใช่หรอกดิฉันคิดตลอดเวลาแต่เราอยู่ใกล้กัน ก่อนนอนต่างหาก)
       เมื่อเช้านี้เช่นกัน....ดิฉันคิดอะไรได้อย่างบรรเจิดในระหว่างขับรถ...จึงตีไฟเลี้ยวเข้าข้างทางเพื่อจดไว้...มีมอเตอร์ไซด์คันหนึ่งขับย้อนศรออกจากซอยมาจ๊ะเอ๋กับดิฉัน แถมส่งเสียง"...ขับรถไม่ดูเลย...อีบ้า...." (ต้องขอโทษเธอพูดคำนั้นจริงๆ) ....ดิฉันคิด"ใครผิดว่ะ".....พร้อมทำใจได้และคิดได้ว่า "การใช้ถนน"  "การใช้ชีวิตครอบครัว" จะเหมือนกันอย่างหนึ่งคือบรรยากาศจะปกติดีถ้าคนใช้ถนนหรือคนอยู่ร่วมกัน มีอารมณ์ สม่ำเสมอ มีสติ มีวินัย.... เมื่อไรก็ตามที่คนใช้ถนนหรือคนร่วมชีวิต มีอารมณ์ฉุนเฉียว ไม่มีสติระวังรู้....หรือใช้ของที่ใช้ร่วมกันผิดกติกา...เช่นนั้นแล้วกระทบคนอื่น....นี่คือเหตุการณ์ชัดๆเรื่องไม่รู้ตัว..ในการใช้ถนนหรือใช้ชีวิตครอบครัวทุกคนมีโอกาสไม่รู้ตัวได้ตลอดเวลาดิฉันรับรู้ว่าเค้าไม่รู้ตัวและฉุนเฉียว......เราไม่ควรถือโทษเจอกันอีกทีที่หน้าโรงเรียนเราส่งลูกโรงเรียนเดียวกัน...แว๊บแรกที่คิดได้ดิฉันจะด่ากลับดีมั๊ย...."ขับรถย้อนศรแล้วยังมาว่าเค้าเป็นอีบ้าอีก".......แว๊บที่สองช่างเถอะใครจะผิดก็ตามดิฉันทำให้เขาไม่สบายใจและที่สำคัญเค้าไม่รู้ตัว.....ดิฉันจึงตัดสินใจยกมือไหว้...."ขอโทษนะคะเมื่อสักครู่ที่ทำให้อารมณ์เสีย".....ท่าทางเธอตกใจมาก...รับไหว้แล้วรีบเดินหนีไป.. การยกมือไหว้และกล่าวขอโทษ...ลดตัวตนลงได้เยอะที่เดียว


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): อารมณ์ชีวิตบนถนน
หมายเลขบันทึก: 64200
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 15
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (15)

ชอบบันทึกนี้มากครับ พี่เมตตา

ขอบคุณค่ะคุณแจ๊ค...เราจะเจอกันมั๊ย วันที่ 1-2 ธค.นี้

เนื้อหาดีมากคะ อ่านแล้วสะท้อนให้เห็นอะไรหลายอย่าง

เอาอีกครับ
ทุกคนมีเหตุผลของการกระทำครับ หากเราพยายามเข้าใจเค้าผมว่าโลกเราน่าอยู่ขึ้นเยอะเลยครับ
  • คุณเมตตาค่ะ เข้าตำรา "ใช้จิตใจที่ชอบตำหนิผู้อื่น...มาตำหนิตัวเอง ใช้จิตใจที่ชอบให้อภัยตัวเอง...มาให้อภัยผู้อื่น" เลยค่ะ

ถ้าไม่มียอมลดวาราศอก  ก็เกิดเรื่องต่อเนื่องได้

 ถ้าเรามีสติ  มีการศึกษา  เราก็ควรเป็นฝ่ายอโหสิ ก่อนเรื่องอื่นๆ  ที่อาจจะเกิด..ไม่ควรเกิดก็จะไม่เกิด

เป็นสิ่งดี  ชื่นชมตัวเองไว้เถอะว่า "เรามี EQ" ที่ดีกว่าเขาแน่นอน  

การให้การชื่นชมตัวเองบ้าง  เป็นบางครั้ง  ก็เป็นรางวัลชีวิตครับ... 

  • คนกำลังรีบครับ เธอคงมีธุระด่วน ที่ต้องรีบไปให้ทัน อาจเพราะสายมากแล้ว ก็เลยขาดสติ ขาดการยั้งคิดไปบ้าง ดังนั้นการสบถจึงเป็นเรื่องธรรมดาครับ
  • การยกมือไหว้ ขอโทษ ของคุณเมตตา ทำให้เธอมีสติครับ
  • การให้สติแก่ผู้อื่น ถือเป็นการทำบุญอย่างใหญ่หลวงครับ
  • วันนี้จึงถือเป็นวันดีของคุณเมตตาครับ ที่ได้มีโอกาสทำบุญ ให้สติแก่ผู้อื่น อันเป็นบุญอันประเสริฐ ผมขอร่วมอนุโมทนาบุญด้วยครับ....
  • สาธุ......
  • โอโหเทคนิคนี้น่าใช้
  • คนว่าคงอึ้งเหมือนกัน
  • มาสาธุ สาธุ กับพี่ไมโตครับ
  • ก๊าก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
  • คุณลุงทำผมหัวเราะได้แต่เช้าเชียวครับ
  • เหมือนนางเอกเลยค่ะ....ชอบมาก....ทำให้เห็นว่าเราไม่จำเป็นต้องใช้คำพูดหยาบคาย ตอกกลับ เพราะมันทำให้เรากลายเป็นคนหยาบคายเหมือนเขา
  • เดินไปพูดกับเขาดี ๆ แบบนี้ เขาคงรู้สึกบ้างหรอกค่ะ....ชอบวิธีคิดและวิธีปฏิบัติของคุณเมตตาค่ะ ไม่เหมือนวิธีคิดและวิธีปฏิบัติที่ดิฉันได้เห็นมา
  • ขอบพระคุณสำหรับมุมมองดี ๆ ในชีวิตค่ะ
  • วันพรุ่งนี้จะไปขอลายเซนต์คุณเมตตาด้วยได้ไหมคะ กะว่าจะไปตามล่าหาลายเซนต์บล็อกเกอร์ที่ตัวเองชื่นชอบค่ะ เพราะวันที่ 2 อาจไม่มีเวลาเท่าไร เนื่องจากต้องประจำอยู่ที่ห้อง MR215 ค่ะ
ดีครับ ขอบคุณครับ
.. ผมยกมือไว้ลาแล้วนะ เห็นมั้ยครับ
ขออภัยครับ .. ไหว้  ไม่ใช่ ไว้

สุดยอดเลยค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ชอบบันทึกนี้ของพี่จิ๊บที่สุด เพราะอ่านแล้วไม่เครียด (อ่านแต่เรื่องงานแล้วเครียดมากก ไม่ใช่เครียดงานพี่ แต่เครียดของตัวเอง) แฟน ๆ เยอะดีค่ะ