บรรยากาศอึมครึมดูซึมเศร้า ใจของเราหม่นหมองร้องโหยหวล ทุกเช้าค่ำพร่ำบ่นปนคร่ำครวญ รอบกายล้วนซึมเศร้าเหงาเหลือทน
ปลูกต้นไม้. ซิ คุณยาย.. หายเหงาแน่. เป็นมิตรแท้ ก่อนตาย. ไม่เหงา เอย. ...
สวัสดีค่ะยายธี
ขอบคุณมากนะคะ
555 อากาศพาไปหรือค่ะ? ไปนวด.... ร้องเพลง ... ไปเดินเล่น...ช่วยได้ค่ะ
สวัสดีค่ะพี่เปิล
ขอบคุณมากค่ะพี่ ไปนวดน่าจะดีนะคะ
-สวัสดีครับพี่หมอ
-เหงา ๆ ๆ หรือครับ?
-มา ๆ มาเที่ยว...มาเก็บผักกิน แก้เหงา ๆ ๆ คร้าบ...
-เป็นกำลังใจให้
-ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะคุณเพชร
ขอบคุณค่ะ
ผักน่ากินจัง สดๆทั้งนั้นเลย
คนเราต้องมีหลายอารมณ์...ความเหงาเป็นเพื่อนเราเสมอ
..
หากเราไม่เคยเหงา เราเหมือนจะขาดสิ่งใดไปสักอย่าง
..
ไม่มีอะไรสุขเท่าความปกติของจิตนะครับ... คุณยาย
..
สวัสดีจ้ะคุณมนัสดา
เป็นธรรมดาที่บางครั้ง
บรรยากาศก็พาไปนะจ๊ะ
ทำใจให้สดใส ร่าเริงจ้ะ
สวัสดีค่ะพี่แสงฯ
สวัสดีจ้าคุณครูมะเดื่อ
ขอบคุณมากๆจ้า อยู่ที่อื่นอาจจะเหงา แต่อยู่ที่โกทูโน คุณยายไม่เหงาเลยจ้า
คุณยายครับ
ภาพสวยมากๆ
ชอบใจๆๆ
สวัสดีค่ะอาจารย์
ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่าา
ความหงา
คืออีกนึ่งหลักฐานที่ยืนยันว่า
เรายังมีชีวิต
....นะครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์
ขอบพระคุณที่ให้กำลังใจค่ะ
สงสัยวัยทองคืบคลาน บางวันจู่ๆน้ำตาก็ไหลโยไม่รู้ตัวค่ะ