28 สิงหาคม 2559 คุณยายกลับบ้านเพื่อดูความก้าวหน้าของการสร้าง " เถียงนา " หลังน้อยๆ ให้พี่กับหลานๆได้อาศัยกันแดด กันฝน ตอนแรกตั้งงบประมาณไว้ว่าไม่น่าจะเกิน 50,000 บาท บอกพี่ว่าให้ออกแบบเอง ให้มีที่ประกอบอาหารและห้องน้ำ เพราะพี่อายุมากแล้ว เดินไปเข้าห้องน้ำที่บ้านจะลำบาก ให้เงินพี่ไว้บริหารจัดการเอง พอไปถึงก็ถามหลานชายซึ่งรับอาสาทำให้ ว่ามีปัญหาอะไรไหม ยังขาดอะไร หลานบอกว่า " เงินห้าหมื่นได้เท่าที่เห็นนี่แหละอา เฉพาะไม้นี่ก็แปดพันแล้ว " คุณยายตกใจมาก ไม่คิดว่าของจะแพงขนาดนี้ นี่ยังไม่ได้เทพื้น และยังไม่ทำกันสาดนะ กว่าจะเสร็จมิปาเข้าไปเป็นแสนเหรอ ค่าแรงก็ยังไม่ได้คิด แต่ด้วยความตั้งใจอยากให้พี่และหลานๆอยู่อย่างสบายใจ ไม่ต้องกังวลเรื่องแดด เรื่องฝน เพราะชีวิตส่วนใหญ่อยู่ทุ่งนามากกว่าบ้าน ยังไงก็ต้องทำให้เสร็จ ส่วนงบประมาณจะบานปลายแค่ไหน คุณยายจะนำมาเล่าสู่กันฟังอีกทีนะคะ วันนี้เห็นทุกคนมีรอยยิ้ม ก็อิ่มใจแล้วล่ะค่ะ



ได้เวลาอาหารกลางวันพอดี อยู่กันพร้อมหน้าเลย



คุณยายซื้อไก่ย่างมาฝากทุกคนด้วยค่ะ



สวยๆทั้งน้านนนนนนนนนนนนน อิอิ




สบายใจล่ะซี มีคนมาสร้างเถียงนาน้อยให้อยู่


ถึงตัวเล็ก อั้มก็ช่วยงานได้นะคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบ


เถียงนาหลังใหม่ห่างจากหลังเดิมประมาณ 80 เมตร ค่ะ


นี่ไง กำลังช่วยกันอย่างแข็งขัน ช่างมีอยู่ 4 คนนี่แหละค่ะ




เล็กนิดเดียว คงต้องต่อเติมอีกเยอะเลยค่ะ


ช่วยๆกัน บ้านของทุกคนจ้า




พี่เลี้ยงวัวไว้ 4 ตัวค่ะ


ว่าง ๆ ก็เดินสำรวจแปลงข้าวว่ามีวัชพืชไหม เจอก็จัดการถอนทิ้งค่ะ




ชื่นชมผืนนาแปลงเล็กๆที่เป็นมรดกของพ่อแม่ค่ะ





" ความสุข " ของคนเรา ไม่เหมือนกัน บางคนสุขเมื่อมีเงินเยอะๆ มีสมบัติมากๆ มีข้าทาสบริวาล มีลูกน้องคอยรองมือรองเท้า แต่ความสุขของคุณยายคือความสบายของญาติพี่น้อง คือรอยยิ้มของคนในครอบครัว นี่คือชีวิตจริงๆ ไม่ใช่นิยาย ไม่ได้ปรุงแต่ง ไม่ได้สร้างภาพ ค่ะ แต่ทุกภาพที่เกิดขึ้นเกิดจากความรัก ความผูกพันของคนในครอบครัว ของลูกหลานแม่ใหญ่ถิน พ่อใหญ่สี ที่ทุกคนในหมู่บ้านเคารพนับถือ พวกเราจะรักกันอย่างนี้ตลอดไป เพื่อให้ดวงวิญญาณของพ่อกับแม่ มีความสุข ป่านนี้พ่อกับแม่ยิ้มเห็นฟันดำทั้งปากแล้วล่ะค่ะ