ต้มส้มหมูใบส้มป่อง ณ บ้านแพรว....

ประสบการณ์ชีวิตเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา หากเรากล้าที่จะก้าวเดินออกไปตามหา....ไม่ว่าจะใกล้หรือไกล ผมเชื่อว่าประสบการณ์เกิดขึ้นได้เสมอ....สิ่งหนึ่งที่ไม่ควรลืมเลือนและปล่อยให้ห่างหายไปอย่างเหงาใจก็คือ"วิถีแบบไทย ๆ"ที่ใคร ๆ ก็สัมผัสได้ ณ บ้านเกิดเมืองนอน ของตัวท่านเองนะคร้าบ....อบอุ่นใจทุกคราเมื่อได้มีโอกาสกลับไปเยี่ยมเยียนบ้านเกิดเมืองนอนของใคร ๆ กับที่นี่ " ณ บ้านแพรว..แม่ตาด...ห้วยทราย...เชียงใหม่"คร้าบ!!!!

-300 กว่ากิโลเมตร จากอำเภอพรานกระต่าย-บ้านแพรว...กับเวลาอันจำกัดถือว่าเป็นสิ่งที่ต้องใช้พลังกาย+พลังใจเป็นต้นทุนในการก้าวเดินให้ไปถึงครับ...แม้เวลาจะมีเพียงน้อยแต่เราก็ขอจัดสรรเวลาให้คุ้มค่ามากที่สุด...เมื่อวันหยุดที่ผ่านมาได้เป็นช่วงเวลาแห่งความสุข มิตรภาพดี ดี เกิดขึ้นจากที่นี่ "บ้านแม่ตาด ตำบลห้วยทราย อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่"และในบันทึกนี้ผมจะขอเรียกที่นี่ว่า"บ้านแพรว"นะครับ...ว่าแต่"บ้านแพรว"จะมีที่มาเป็นอย่างไร? พร้อมแล้ว...ตามผมไป"ต้มส้มหมูใบส้มป่อง ณ บ้านแพรว"ไปพร้อมๆ กันได้เลยคร้าบ!!!


1.หลังจากผมกับคนข้างกาย(มดตะนอย)ตัดสินใจว่าจะเดินทางกลับเชียงใหม่ เพื่อไปรับ"แม่นันทา สืบวงศ์"ในช่วงวันหยุดนี้(6-7 ส.ค.59)เราจึงถือเอาโอกาสเหมาะ ๆ นี้ไปเยี่ยมทีมงานรายการ"ภัตตาคารบ้านทุ่ง"ที่กำลังถ่ายทำรายการ ณ บ้านแม่ตาด อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่"โดยมี"คุณอักขณิช"กัลยาณมิตรจาก G2K เป็นผู้ประสานข้อมูลผักพื้นบ้านและเรื่องราวดี ดี จากบ้านแม่ตาด ครับ...และก่อนออกเดินทางตัวผมเองจึงปฏิบัติการเก็บผักสด ๆ จากไร่ ประกอบด้วย"บวบ/ใบส้มกบ/ยอดมะขามโมง"เอาไปทำแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมอาหารท้องถิ่นครับ..ส่วน"กล้วยไข่ดิบ"นั้นผมหาซื้อจากร้านค้าริมทาง อ้อ...ราคากล้วยไข่ปีนี้แพงใช้ได้เลยล่ะครับ 55555


2.เช้าวันเสาร์ที่ 6 ส.ค.59 ผมก็ได้พบกับ"คุณอักขณิช หรือ คนที่นี่รู้จักกันในนาม"พี่หนานเพลิน"ครับ...."พี่หนานเพลิน"เพิ่งกลับจากการพาทีมงานไปเก็บ"เห็ดหล่ม"จากเขาที่อยู่ใกล้ๆ บ้านครับ....เท่าที่"พี่หนานเพลิน"เล่าให้กับผมฟังก็คือการออกไปหาเก็บเห็ดหล่มในคราวนี้ ถือว่าเป็นประสบการณ์ชีวิตที่ดีมาก ๆ เลยล่ะครับ...สำหรับเรื่องราวต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในครั้งนี้ "พี่หนานเพลิน"ได้เอาโพสขึ้นใน FB ส่วนตัว ให้สมาชิกแฟนคลับได้ชมกันอยู่ทุกช่วงเวลาแล้วล่ะครับ 5555 เมื่อได้เจอกัน...เราก็ทำการ"ส่งมอบแลกเปลี่ยนพืชผักพื้นบ้าน เพื่อแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมทางการกิน"กันก่อนคร้าบ!!!!!!



3.เพื่อเป็นการไม่เสียเวลา...งานนี้ทีมของผมก็เริ่มทำหน้าที่ปฏิบัติการตามหน้าที่ ที่ได้รับมอบหมายทันทีครับ..."แม่นันทา"รับหน้าที่ในการทำ"ไส้อั่ว"ซึ่งได้จัดเตรียมน้ำพริกและวัตถุดิบมาอย่างพร้อมสรรพ....ใช้เวลาเพียงไม่นานเราก็ได้เมนูอาหารพื้นเมืองนามว่า"ไส้อั่ว"เรียบร้อยแล้วล่ะคร้าบ.....



4.ส่วนตัวผมเองก็ทำหน้าที่ในการ"ทำห่อหมกหน่อไม้ใบส้มกบ"ทันที....เมนูนี้เป็นเมนูที่ผมได้รับทราบมาจากผู้อ่านที่เข้ามาติดตามอ่านเรื่อง"ใบส้มกบ"และบอกเอาไว้ว่า"ทางภาคอีสาน"จะนำเอา"ใบส้มกบ"มาทำห่อหมกหน่อไม้...และเมื่อมีโอกาสเหมาะ ๆเช่นนี้ผมจึงขอทำเมนูนี้ให้ชาวบ้านแม่ตาดได้ลิ้มลองกัน.."พี่หนานเพลิน"เล่านให้ผมฟังว่า"ใบส้มกบ"ที่บ้านเกิด จังหวัดศรีสะเกษ ก็มีแต่ไม่นิยมกินกันครับ...อ้อ....งานนี้ได้รู้จักชื่อ"ใบส้มกบ"เป็นภาษาเขมรด้วย...แต่ผมจำไม่ได้คร้าบ 555555


5.เสร็จจากการช่วยผมทำ"ห่อหมกหน่อไม้ใบส้มกบ"แล้ว"แม่นันทา"ก็ทำหน้าที่ในการทำ"ห่อนึ่งไก่"ทันทีครับ...เมนูนี้เป็นเมนูอาหารของคนทางภาคเหนือ ทำง่าย ๆ หากเราใช้"ไก่สับเป็นชิ้น ๆ "จะอร่อยมากครับ...แต่งานนี้เพื่อความสะดวกในการรับประทานของผู้สูงอายุ แม่นันทาจึงจัดเมนูนี้ด้วยการใช้"เนื้อไก่บด"แทนคร้าบ 5555



6.แม่ครัวอีกคนหนึ่งที่ต้องแนะนำให้รู้จักก็คือ"น้านิภา"ครับ..."น้านิภา"คนนี้เคยได้เผยโฉมในบันทึกของผมมาบ้างแล้ว แต่ยังไม่ได้โชว์ฝีมือด้านการทำอาหาร ดังนั้นเมื่อมีโอกาสดี ๆ เช่นนี้"น้านิภา"จึงรับหน้าที่ในการ"ย่างพริกหนุ่ม/หอมแดง/กระเทียม/กะปิและผักสด ๆ"ครับ....เมื่อส่วนผสมหลักของ"น้ำพริกหนุ่ม"เสร็จเรียบร้อยแล้ว ต่อไป"น้องแพรวพราว"สาวน้อยแห่งบ้านแม่ตาดกับ"น้ามะตะนอย"ก็รับหน้าที่ในการตำน้ำพริกหนุ่มต่อครับ....งานนี้"น้องแพรวพราว"บอกกับผมว่า"น้ำปลาร้า"มันหอมมากๆ เลยเจ้าคุณน้า 55555555


7.เมนูหวาน ๆ นามว่า"บวชชีกล้วยไข่เมืองกำแพง"ก็ถูกจัดขึ้นเป็นลำดับสุดท้ายครับ...เมนูนี้ทำง่าย ๆ หากท่านใดชื่นชอบเมนู"กล้วยบวชชี"ที่ใช้กล้วยน้ำว้าเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ผมรับรองได้ว่าหากได้ลิ้มลองเมนู"บวชชีกล้วยไข่เมืองกำแพง"รับรองว่าจะลืมกล้วยน้ำว้าไปเลยทีเดียวเชียวครับ 555555



8.เมื่อเมนูอาหารทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยในเวลาก่อนพลบค่ำ งานนี้สาวน้อยนามว่า"แพรวพราว"ก็ทำหน้าที่ในการลิ้มลองความอร่อยก่อนใคร ๆ ครับ...อ้อ..อีกเมนูหนึ่งที่เป็นพระเอกในมื้อนี้ก็คือ"ต้มส้มใบส้มป่อง"ครับ...สำหรับที่มาของชื่อเมนูนี้ก็คือ"ผักพื้นบ้านนามว่ามะขามโมง"จากพรานกระต่ายนี่เองครับ แต่พอไปอยู่ที่บ้านแม่ตาด "พี่หนานเพลิน"บอกกับผมว่าที่ในป่าบ้านแม่ตาดมีเยอะเลย แต่ที่นี่จะเรียกว่า"ใบส้มป่อง"ครับ...และคนที่นี่ก็จะนิยมนำมายำมากกว่า แต่เมื่อผมนำเอา"ใบส้มป่อง"มาทำ"ต้มส้ม"เมนูนี้จึงอร่อยและถูกใจพี่น้องชาวบ้านแม่ตาดที่มาร่วมวงกันครับ...และต่อไปเมนูนี้ก็จะถูกบันทึกเอาไว้เป็นประวัติและที่มาของชื่อ"ต้มส้มหมูใบส้มป่อง"ภูมิใจๆ ๆ คร้าบ 55555



9.เมนูอาหารทุกอย่างของมื้อนี้จะสำเร็จลุล่วงไปด้วยดีไม่ได้เลย หากขาดการให้การสนับสนุนจาก"แม่นาง"ครับ..."แม่นาง"ไม่ค่อยที่จะชอบออกสื่อมากนัก แต่ก็เป็นธรรมดาครับ..เมื่อไม่ชอบออกสื่อ...อย่างไรผมก็ต้องหาวิธีการเก็บภาพเอามาฝากมิตรรัก G2K และผู้อ่านได้เองแหละครับ..."แม่นาง"เป็นแม่ยายของ"พี่หนานเพลิน"งานนี้เมื่อมีโอกาสได้พบกับ"แม่นาง"และ"แม่นาง"ก็ได้ต้อนรับทีมแม่ครัวของผมเป็นอย่างดี และยังรับทำหน้าที่ในการเป็นคน"ล้างจานและอุปกรณ์งานครัวต่าง ๆ "ด้วยแล้ว...ผมจึงประทับใจในมิตรภาพที่"แม่นาง"ได้มอบให้กับพวกเราได้อย่างอบอุ่นใจเป็นที่สุดเลยล่ะครับ...ก่อนจากวันก่อน ไม่ได้ร่ำลา"แม่นาง"เนื่องด้วยความเร่งด่วนที่ต้องเดินทางกลับกำแพงเพชร มาวันนี้ผมขอใช้ช่วงเวลาในบันทึกนี้ขอบคุณ"แม่นาง"มา ณ โอกาสนี้ด้วย นะคร้าบ....



10.ก่อนที่ทีมงานจะเดินทางมาถึงเพื่อรับประทานอาหารเย็นร่วมกัน ตัวผมและคนข้างกาย(มดตะนอย)ก็ได้ออกไปสัมผัสอากาศบริสุทธิ์ของ"บ้านแม่ตาด"ครับ...ชุมชนเล็ก ๆ แห่งนี้ถูกนำเสนอเรื่องราวจาก"พี่หนานเพลิน"อยู่อย่างต่อเนื่องในบันทึก G2K และ FB ทำให้ชุมชนแห่งนี้มีความน่าสนใจ สำหรับผมแล้วไม่ว่าที่แห่งใดก็ตามที่เราได้ไปอาศัยอยู่ย่อมหล่อหลอมให้เรามีความรักความผูกพันธ์ ดังเช่น "พี่หนานเพลิน"ที่เดินทางรอนแรมมาไกล กว่าจะมาหยุดอยู่ที่นี่ก็คงต้องใช้เวลาในการเรียนรู้ประสบการณ์ชีวิตมาอย่างมากมายจากโลกกว้างใหญ่...ดังนั้นเมื่อที่นี่เป็นจุดสุดท้ายที่"พี่หนานเพลิน"จะได้ใช้เป็นแหล่งเพิ่มพลังกาย พลังใจ "พี่หนานเพลิน"จึงมีความสุขทุกครั้งที่ได้แบ่งปันเรื่องราวดี ๆ ออกไปให้คนได้รู้จัก...และผมก็รู้สึกเป็นเช่นนั้นกับอำเภอเล็ก ๆ นามว่า "อำเภอพรานกระต่าย"เช่นกันครับ...


11.เมื่ออาหารพร้อม...คนพร้อม...ต่อไปก็ได้เวลา"ล้อมวง"กันแล้วล่ะครับ....มื้อนี้ผมจะไม่ขอบรรยายความใดๆ นอกจากภาพที่สื่อออกมา ณ ที่นี่ "บ้านแพรว"คร้าบ!!!!!

สำหรับวันนี้....ขอขอบคุณมิตรภาพดี ดี ที่เกิดขึั้นจากที่นี่....ขอเป็นตัวแทนชาวบ้านแม่ตาดขอบคุณทีมงาน"ภัตตาคารบ้านทุ่ง"ที่ได้มามอบความสุขและเป็นสื่อนำเรื่องราวดี ดี ผักจุ๋มป๋า และเห็ดหล่ม ของที่นี่ไปส่งต่อ..."พืชและผักพื้นบ้านไม่มีเสียง เราต้องช่วยกันพูดแทนเขา เพื่อให้คนอื่นๆ ได้รู้จัก" พี่สตังค์ บอกกับ"พี่หนานเพลิน"ไว้แบบนี้.....และผมก็จะขอเป็นส่วนหนึ่งในการ"พูดแทนผักพื้นบ้านเหล่านั้น"คร้าบ!!!!!

สวัสดีครับ

เพชรน้ำหนึ่ง+มะตะนอย

08/08/2559

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน อนุรักษ์ "ผักพื้นบ้าน"



ความเห็น (24)

เขียนเมื่อ 

ไส้อั่วน่ากินมาก

ไม่แน่ใจ แถวบ้านมีใบส้มกบไหม

แต่ชอบกินผักพื้นบ้าน

ถึงแม้ว่าจะอ่อนเพลียร่างกายจากการเดินทาง แต่การไปบ้านแม่ตาดครั้งนี้ได้พลังใจมาต่อสู้อีกมากมายเลย

โดยเฉพาะความาน่ารักของสาวน้อยคนนี้..แพรวพราว

https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/173/559/original_14.jpg

เขียนเมื่อ 

ติดตามใน FB น้องเพลินแล้วค่ะ เพลิดเพลินไปกับการกินเที่ยว เห็นแล้วอยากจะย้ายไปอยู่เชียงใหม่เลยค่ะ

เขียนเมื่อ 

* บันทึกนี้น้องแพรวพราวเป็น "นางเอก" 5 5 5

** ขอบคุณ...คุณเพชรน้ำหนึ่ง คุณมดตะนอย แม่นันทา และป้านิภา มากๆ เลยครับ ที่กรุณาเดินทางไกลมาเยี่ยมเยือนบ้านแม่ตาดอีกครั้ง พร้อมทั้งทำเมนูอาหารอร่อยๆ ให้พวกผมและทีมงานภัตตาคารบ้านทุ่งได้รับประทานกัน....อิ่ม อร่อย อบอุ่น และประทับใจสุดๆ เลยครับ

*** เดี๋ยวมีโอกาสเหมาะๆ จะไปนอนเล่นที่ Hi Hug House สักคืนนะครับ 5 5 5

เขียนเมื่อ 

คิดถึงน้องแพรวนะ

เป็นเด็กน่ารัก มีมนุษยสัมพันธ์

ที่ดีมากๆ ด้วยจ้ะ


เขียนเมื่อ 

อ่านแล้วสุขใจจังครับ อิ่มทั้งเรื่องราว อาหาร ธรรมชาติ ผู้คน และมิตรภาพครับ

เมนูสุขภาพอิ่มอร่อยค่ะ

-สวัสดีครับอาจารย์ขจิต

-ใบส้มกบ ทางภาคอีสานมีนะครับ

-ผมว่าที่บ้านอาจารย์น่าจะมี แถว ๆเมืองกาญจน์ ลองหาดูนะครับ

-หากหาไม่เจอก็มาเอาต้นส้มกบไปปลูกได้นะครับ55

-ขอบคุณครับ

-สวัสดีครับคนข้างกาย(มดตะนอย)

-ขอบคุณที่มาให้กำลังใจนะคร้าบ..

-แพรวพราว...แพรวพราว 55

-สวัสดีครับคุณ Sila

-ขอบคุณที่ติดตามเรื่องราวผ่าน FB และ G2K นะครับ

-พอความสุขเกิดขึ้นเราก็พร้อมที่จะมีความสุขในการแบ่งปันเรื่องราวผ่านช่องทางต่างๆ ครับ 555

-ขอบคุณครับ

-สวัสดีครับท่านอักขณิช

-ถือเป็นการมอบความสุขกลับคืนพี่น้องชาวบ้านแม่ตาดที่เข้ามาอ่านบทความนี้น่ะครับ

-ความสุขเกิดขึ้นได้เสมอนะครับ

-บันทึกนี้เป็นบันทึกที่มีคุณค่ามาก ๆ อีกบันทึกหนึ่งเลยล่ะครับ

-ด้วยความยินดี+ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดี ดี ที่เราต่างมอบให้กันและกันนะครับ

-มีโอกาสคงได้ต้อนรับท่านและครอบครัว ณ บ้านไร่ นะครับ

-สวัสดีครับอาจารย์ทิมดาบ

-ขอบคุณที่มาเยี่ยมและให้กำลังใจบันทึกนี้นะครับ

-ส่งความสุขผ่านตัวหนังสือแม้จะเรียงร้อยไม่สวยงามนัก แต่ก็ส่งไปด้วยใจที่เป็นสุขครับ

-สวัสดีครับป้าใหญ่

-เมนูอาหารพื้นบ้านอร่อยและเสริมด้วยวิถีของคนชนบทนะครับ

-เราต้องส่งต่อความสุขไปยังคนอื่นๆ เพื่อจะได้หันกลับไปเยี่ยมเยือนบ้านเกิดเมืองนอนครับ

-ด้วยความระลึกถึงป้าใหญ่ครับ

-สวัสดีครับพี่ครูมะเดื่อ

-คิดถึงน้องแพรว...บันทึกนี้ึคงทำให้พี่ครูหายคิดถึงไปได้บ้างนะครับ 55

-รักษาสุขภาพด้วยนะครับ

เขียนเมื่อ 

พูดแทน กินแทน สืบทอดต่อผ่านรุ่นน้องแพรว นะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ

เป็นกิจกรรมที่ดีมาก มีความสร้างสรรค์ เหมาะสมกับการพัฒนาสังคมไทยแท้ๆ เป็นตัวตน เช่น เสือ ไม่ใช่ เห็บ สามารถถ่ายทอดความสุข ให้กับผู้อ่าน ที่ยังเหลือสายเลือดไทยได้จริงๆค่ะ

เชียร์

คุณลิขิต

เขียนเมื่อ 

ขอบอกว่าสุดยอด คนเก่งมาพบกันอีกครั้งนะคะ ขอชื่นชมนะคะ น้องชายทั้งสอง สุดยอดจริงๆค่ะ

เขียนเมื่อ 

อ่านบันทึกนี้แล้ว พลอยให้นึกถึงในบางเวทีเรื่องกระบวนการ ผมหยิบคำว่า "ไผ่" มาให้ทุกคนนิยามความหมายว่านึกถึงอะไรบ้างบนฐานเวลาอันจำกัด ซึ่งสาระพัดประโยชน์ขนานแท้เลยครับ

-สวัสดีครับพี่หมอธิ...

-ถือเป็นการส่งต่อความอร่อยมากกว่าครับพี่หมอ 55

-ขอบคุณครับ

-สวัสดีครับคุณลิขิต

-ขอบคุณที่มาเยี่ยมและให้กำลังใจบันทึกนี้นะครับ

-คนเลือดไทยหัวใจไทยครับ..

-ขอบคุณครับ

-สวัสดีครับพี่ Krutoom

-ได้พบกันเมื่อชาติต้องการครับพี่ครู 555

-ได้พลังใจกลับมาเพียบเลยครับ...

-ขอบคุณที่มาเยี่ยมและให้กำลังใจบันทึกนี้ครับ

-สวัสดีครับอาจารย์แผ่นดิน

-หากให้ผมนิยามคำว่า"ไผ่"ในเวลาอันจำกัด ผมขอนิยามไปถึงการได้รู้จักการ"คบคน"ครับ มีคนเคยบอกกับผมว่าให้คบคนเหมือนต้นไผ่ คือคบได้กับคนในทุกวัย เพราะแต่ละวัยเราก็จะได้เรียนรู้และรับประโยชน์จากไผ่กอนั้นเสมอ ๆครับ

-ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ว้าว ... สุขใจจัง

-สวัสดีครับศิษย์พี่หนูรี

-สุขใจ..ใดๆ ไม่เกินที่นี่...ณ บ้านแพรว ครับ 55