วันนี้เป็นวันสบายๆ ที่เราไม่ออกไปไหนเลย จนมีบทสนทนาแปลกหูจากทั้งสองสาวในบ้าน  ระหว่างมื้อกลางวันเจ้าคนโต  เจ้าคนนี้โตแล้วเวลาสนทนาอะไรมีลีลาเยอะน่าดู
ลูก : แม่....แม่....แม่มมมม.... ลากเสียงยาวให้แม่สนใจ
 : ว่าไง....พูดซิ....เรียกอยู่ได้
ลูก : มองตาก่อน..ใครเขาจะพูดกับคนไม่มองตาได้ ..แม่จะเสียใจมั๊ย    ถ้าไม่เลือกพ่อ.มาเป็นแฟน  ดิฉันเงยหน้าจากผ้าที่กำลังรีดมองเธอว่าวันนี้จะมาไม้ไหน...แบบ งง งง ... : ทำไมว่ามาซิ....
ลูก : ...ตอบมาก่อน...เสียใจมั๊ย
แม่คิดไม่ออก....(คิดไม่ออกจริงๆ เพราะไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน)
 : ...ลูกคิดอะไรบอกแม่มา....
ลูก :  ก็ไม่เห็นเหรอพ่อขยันกวาดบ้านทั้งวัน น่ารักกก.......จะตาย...
 :  ดีแล้วหัดมองอะไร น่ารักๆ ของคนอื่น ว่าแต่กวาดบ้านอย่างเดียวเหรอที่ลูกคิดได้เป็นความน่ารักของพ่อ  ว่าแล้วแกชี้ให้ดิฉันดูจานส้มตำที่พ่อเพิ่งเทใส่จาน...วางเป็นอาหารมื้อกลางวัน ...ทำไม...ส้มตำทำไม

som3.jpg   som2.jpg
ลูก : ....ดูซิแม่....พ่อรู้ว่า ส้มตำเด็กไม่ต้องใส่ปูเค็ม เพราะไม่ปลอดภัยกับท้องเด็ก....พ่อเลยซื้อมาสองจาน....น่ารักมั๊ย...
ช่างคิดจริง ๆ....
som1.jpg somtum.jpg

บ่ายคล้อยเจ้าตัวเล็ก.......กำลังจะนอน...กำลังกอดกันอยู่
ลูก : ลูกชอบจัง วันนี้   ....ไม่มีใครไปไหนเลยได้อยู่กับลูก
: .....พ่อบ่นทั้งวันลูกชอบเหรอ
ลูก : ลูกไม่สนหรอก...ให้แม่อยู่บ้านลูกชอบ
 : อยู่ทำอะไร....ไปทำงานดีกว่าจะได้ได้ตังส์..เอาไว้ซื้อขนมไง
ลูก : อยู่เกาก้นลูกไง....
แม่จ้างคนอื่นมาเกาให้ดีกว่า.....ไม่เอา..แม่เกาด้วย.ยิ้มด้วยลูกชอบ
โถ่เอ๋ย!....ลูกสาวชอบแม่เท่านี้เอง....เกาก้นให้ลูกไง...เกาด้วยยิ้มด้วยลูกชอบ

som5.jpg  som4.jpg