วันที่ 8 ลองผิดลองถูก (26 พฤษภาคม 2559)

เพราะฉันเชื่อว่าไม่มีเทคนิควิธีการสอนใดที่ดีที่สุด

ลองผิดลองถูก เรียนรู้เทคนิคการควบคุมชั้นเรียนด้วยตนเอง ใครที่กำลังเผชิญกับปัญหานักเรียนคุยกันเเสียงดัง เชื่อไหมว่าฉันใช้วิธีการนั่งสมาธิ ได้ผลบ้างไม่ได้ผลบ้างมันก็ขึ้นอยู่กับสถานการณ์และคำพูดที่เราป้อนสู่ตัวนักเรียน เมื่อนักเรียนมีความพร้อมที่จะเรียนรู้ก็เริ่มต้นด้วยคำถามชวนคิด ให้เขามีส่วนร่วม กล้าคิด กล้าแสดงความคิดเห็น เชื่อมโยงเข้าสู่เนื้อหาที่จะสอน วันนี้เป็นกิจกรรมการทดลองเรื่องแรงที่อากาศกระทำต่อพื้นที่ที่มีขนาดต่างกันเป็นอย่างไร เริ่มแรกให้นักเรียนรู้จักอุปกรณ์ที่จะใช้ในการทดลอง จากนั้นอธิบายขั้นตอนในการทดลอง แจกอุปกรณ์ วันนี้ก็ยังใช้สติ๊กเกอร์หน้ายิ้ม-หน้าบึ้งเช่นเคย สำหรับฉันคิดว่าได้ผลพอสมควร ส่วนนักเรียนที่มีปัญหาที่สุดในห้อง เราต้องจำชื่อและเรียกชื่อนักเรียนคนนั้น บางคนถึงกับบอกว่าครูรู้จักชื่อผมได้ไง ฉันก็คิดในใจก็ชื่อมันติดหน้าอกไงลูก ระหว่างทำการทดลองก็ต้องเริ่มทำพร้อมกัน ให้ทุกคนในกลุ่มมีส่วนร่วม พอทำเสร็จต้องมีคำถามชวนให้คิดตลอดเวลา เทคนิคสุดท้ายที่ฉันใช้ก็คือการให้หัวหน้ากลุ่มมารับกระดาษใบเล็ก ๆ แล้วนำไปแจกเพื่อนในกลุ่ม จากนั้นให้ทุกคนเขียนชื่อคนที่คุยกันเสียงดังหรือไม่ตั้งใจเรียนที่สุดในกลุ่ม จะเขียนชื่อตัวเองหรือเขียนชื่อเพื่อนก็ได้ ฉันไม่แน่ใจหรอกนะว่าวิธีนี้มันจะใช้ได้ผลหรือไม่เพราะเป็นครั้งแรกที่ได้ลองใช้เหมือนกัน เมื่อฉันบอกว่าขอพบนักเรียนที่มีรายชื่อดังต่อไปนี้.....ครั้งนี้ฉันก็บอกว่าครูแค่เตือนนะ เพื่อนเสนอชื่อเรา เราก็ต้องปรับปรุงตัวเอง หวังว่าคราวหน้าจะไม่มีชื่อพวกเธออีก....

สุดท้ายนี้อยากขอบคุณตัวเองที่กล้าคิดกล้าทำและขอบคุณครูพี่เลี้ยงที่ให้กำลังใจและคอยช่วยเหลือมาโดยตลอด :)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

ฝึกให้นักเรียนอยู่กับลมหายใจก่อนเรียน ระหว่างเรียน หลังเรียน และลองใช้กระดิ่งช่วยเป็นสัญญาณเริ่มการกลับมาอยู่กับลมหายใจดีนะคะ

เขียนเมื่อ 

จันทวรรณ

ขอบคุณสำหรับเทคนิคดีๆนะคะ จะลองนำไปใช้ค่ะ :)