วันที่ 6 เพื่อนร่วมทาง (24 พฤษภาคม 2559)

Fah Ladda
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ


"เพื่อนร่วมทาง"


จากทางซ้ายมา คนที่ 1 (อันปัน) อนงค์วจี พุทธิมา ศิษย์เก่าสถาบันแห่งนี้ ผู้ที่มาโรงเรียนแบบไม่อยากพบครูในโรงเรียน คิดว่าวีรกรรณคงมากพอตัว ฝึกสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 วิชาคณิตศาสตร์และศิลปศึกษา เจอหน้าขอให้เปิดโอกาสให้เธอพูดถึงคนที่เธอแอบปลื้ม ถือว่าเป็นความสุขของเธออย่างมาก ผู้ที่บ่นเรื่องแผนการสอน แต่ก็เสร็จเป็นคนแรกตลอด บ้านอยู่ใกล้โรงเรียน ขอฝากเนื้อฝากตัวสักมื้อนะ 555 เธอจะเป็นหนึ่งเดียวในกลุ่มพวกเราที่มาด้วยกันที่ใส่คัทชูสูงมาฝึกสอนทุกวัน ซึ่งดูสง่ามาก งานนี้ Strong มาก

คนที่ 2 (นู๋นา) นัยนา อินจัน คู่หูเลยก็ว่าได้ ไปไหนมีลัดดาก็ต้องมีอินจัน ออกมาใช้ชีวิตหอนอกเรา 2 คน ก็อยู่หอเดียวกัน ไปโรงเรียนด้วยกันทุกวัน เธอคนนี้ฝึกสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 วิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ เป็นวิชาเดียวกัน แต่อยู่คนละระดับชั้น นู๋นาเป็นคนที่มีความรับผิดชอบสูงมาก ถึงแม้จะดูง่วงนอนตลอดเวลา (คุยกันอยู่..ก็ยังสามารถหลับได้) สงสารเธอมากกับชีวิตฝึกสอน วันหนึ่งแทบไม่ได้ออกจากห้องพักครู ไม่มีเพื่อนฝึกสอนในห้องแม้แต่คนเดียว แต่ก็คิดว่า..เธอสามารถผ่านไปได้และดีด้วย

คนที่ 3 (ฟ้า) ลัดดาวัลย์ จันตะคุต เจ้าของบันทึกฉบับนี้

คนที่ 4 (ขวัญ) นันท์ดณุชยา ณภัคพงศ์ชัย เธอคนนี้ฝึกสอนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 วิชาภาษาไทยและสังคมศึกษา วิชาสังคมขอยกให้ขวัญ เธอเก่งมาก การมาฝึกสอนคนที่เจอบ่อยที่สุดในโรงเรียน คือ ขวัญ เพราะเรา 2 คน อยู่ระดับประถมปลายเหมือนกัน ไปทานข้าวเที่ยงด้วยกันทุกมื้อถึงจะอยู่คนละอาคาร ขวัญเป็นผู้หญิงที่ดูแกร่งมาก ทำอะไรรวดเร็ว ตัวหนังสือสวย..คือ มาโรงเรียนวันแรก ๆ ได้สอนเด็กคัดไทย

เราทั้ง 4 คน เป็นการรวมตัวแบบไม่ได้ตั้งใจ มีความแตกต่างกันมาก แทบไม่คิดว่าจะได้มาฝึกสอนที่เดียวกัน แต่มาวันนี้....ต้องขอบคุณเพื่อนร่วมทางทุกคน ที่คอยช่วยเหลือ ให้คำปรึกษา ให้กำลังใจมาตลอด การมาจุดนี้ คงไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบทุกอย่าง ทุกเรื่อง แต่เชื่อว่าเราจะก้าวผ่านจุดนี้ไปด้วยกัน

ภายใต้การทำงานโดยปราศจากคำสั่ง เด็กจะเก่ง ..... ส่วนสำคัญอีกส่วนหนึ่งคือ ครู วันนี้เห็นภาพที่ประทับใจมาก เด็กเอาหนังสือภาษาอังกฤษมาอ่านระหว่างรอทำกิจกรรมเคารพธงชาติ ซึ่งจากการไปสังเกตการสอน การทดลองสอน ไม่เคยเห็นภาพแบบนี้เลย เราก็เลยเข้าไปถามว่า “อันนี้การบ้านหรือครูสั่งให้อ่าน” เด็กก็ตอบว่า “อ่านทุกอยู่แล้วค่ะ” ฟังแล้วอึ้งหนักมาก แต่ก็คิดว่า ต้องถูกปลูกฝังมาจากครู การมาฝึกสอนที่นี่เห็นแบบอย่างของการเป็นครูที่ดีเยอะมาก และแน่นอนในอนาคตเราจะต้องนำไปปรับใช้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวลัดดาวัลย์ จันตะคุต (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

อืมม โชคชะตา ทำให้มาฝึกสอนที่โรงเรียนเดียวกันอีก ;)...

ฉลาดมากที่เลือกจะเขียนบันทึกที่เกี่ยวกับเพื่อน

สู้ต่อไป คุณครูฟ้า ;)...

เขียนเมื่อ 

Strong มากจริงๆ นิสัยรักการอ่าน คือสิ่งสำคัญจริงครับ