๓๙๐. ปิดเทอมภาคฤดูร้อน..ไม่ใช่ร้อนธรรมดา..ร้อนมาก ถึงมากที่สุดแล้ว

ต้นไม้ใหญ่...ที่ผ่านช่วงเวลาวิกฤติ ผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายปี สังเกตดูก็พบว่า ไม่สะทกสะท้านทั้งกายและใจ ยืนต้นได้เด่นเป็นสง่ารับลมร้อนได้อย่างสบายอารมณ์ อย่างเช่น ต้นโพธิ์ ต้นสะเดา และต้นพยูง..ใครไปยืนใกล้ๆ ยังช่วยแผ่ความร่มเย็นให้อีกด้วย..

ข้อมูลหรือสถิติใหม่..ที่ต้องบันทึกไว้ ณ ที่นี้..ของการปิดเทอมภาคฤดูร้อน..ประจำปีการศึกษา ๒๕๕๘..ที่กำลังจะผ่านพ้นไป..นับเป็นช่วงเวลาที่ร้อนรุนแรงและยาวนานที่สุด ในรอบหลายปีที่ผ่านมา ฝนตกครั้งเดียวในช่วงสงกรานต์ ทั้งที่ทุกปี เคยมีลมกรรโชกแรงและหอบเม็ดฝนมาเยี่ยมเยือนบ้าง..เป็นครั้งคราว แต่ปีนี้..ไม่มีเลย

เจ้าเขี้ยวเงิน..ไม่อดทนกับความร้อนระอุในโรงเพาะเห็ดนางฟ้า..พาลูก ๙ ตัว ออกมาเดินเล่น และลิ้มรสข้าวต้มซี่โครงไก่ที่ครูอ้อ..ซึ่งมาปฏิบัติหน้าที่ครูเวร..นำมาให้ ลูกเจ้าเขี้ยวเงินดำดีสีไม่ตก อิ่มแล้ว เดินไม่ไหว ก็กลับเข้าไปนอนเล่นเช่นเดิมในโรงเพาะเห็ด ปล่อยให้แม่..เดินหยอกล้อครูอ้อและ ดูครูอ้อ เก็บกวาดอาคารเรียนและรดน้ำต้นไม้รอบๆอาคาร..

ไม้ประดับในกระถาง ใบยังมีสีเขียวสดใส..ส่วนที่ปลูกไกลออกไป รอบบริเวณ แม้จะรดน้ำทุกวัน โดนความร้อนจากแสงแดดแผดเผา ใบจึงเหี่ยวเฉา เหมือนจะไปไม่รอด ผมเดินสำรวจไปทุกแห่ง ทั้งหน้าห้องน้ำ สองข้างทางถนนเชื่อมอาคารและสวนสมุนไพร ไม้ดอกไม้ประดับมีใบไหม้เกรียม หน้าตาบอกบุญไม่รับ ไม่สดใสเอาเสียเลย..ถ้าพูดได้..มันคงบอกว่า..ขอน้ำกินหน่อย..ผมก็อยากจะบอกเหมือนกันว่า. ถึงไม่ขอก็จะรดน้ำให้อยู่แล้ว..แต่ขอให้ใจเย็นๆหน่อยได้ไหม.. เพราะผมเองก็ร้อนจนแทบจะหมดแรงอยู่แล้ว...เหมือนกัน

ต้นไม้ใหญ่...ที่ผ่านช่วงเวลาวิกฤติ ผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายปี สังเกตดูก็พบว่า ไม่สะทกสะท้านทั้งกายและใจ ยืนต้นได้เด่นเป็นสง่ารับลมร้อนได้อย่างสบายอารมณ์ อย่างเช่น ต้นโพธิ์ ต้นสะเดา และต้นพยูง..ใครไปยืนใกล้ๆ ยังช่วยแผ่ความร่มเย็นให้อีกด้วย..ผมนึกขอบคุณครูบาอาจารย์รุ่นเก่าๆ ที่ปลูกเอาไว้ ให้อานิสงส์มาถึงครูและนักเรียนจนถึงทุกวันนี้ และก็รู้สึกภูมิใจตนเองอยู่เหมือนกัน ที่เฝ้ารดน้ำและไม่เคยตัดต้นไม้เหล่านี้เลย..แม้แต่ต้นเดียว..

ที่ริมสระน้ำ.มะนาว กับมะกรูด ยังคงทรงตัว เอาตัวรอดได้ เชื่อว่าระบบน้ำจากเครื่องปั๊มน้ำโรงเรียน จะพาไม้ผลเหล่านี้ ไปต่อได้จนถึงช่วงเปิดเทอม..ว่านหางจระเข้ เศร้าหมองผิดปกติ มีผิวหนังดำ เป็นจ้ำๆ ปรับตัวไปตามสภาพ พืชประภทนี้ ยังไงก็ไม่ตายง่าย เจอน้ำหนักๆสักครั้งสองครั้ง ก็จะฟื้นตัวขึ้นมาทันที ก็เหมือนกับหญ้าแฝก แห้งกรอบ เป็นสีเหลืองมากกว่าสีเขียว แต่ระบบรากที่เฝังลึกและมากมาย จึงทนต่อความร้อนแห้งแล้งได้เป็นอย่างดี..มีเหลือให้เห็นตลอดแนว

ธรรมชาติ..ดูจะโหดร้ายขึ้นทุกวัน ขณะเดียวกัน ชาวไร่รอบโรงเรียน ก็ยังปลูกพืชเชิงเดี่ยวกันอยู่ ทั้งอ้อย และมันสำปะหลัง เก็บเกี่ยวผลผลิตแล้ว มองดูโล่งเตียน..ไม้มีต้นไม้ให้ร่มเงาเลยสักต้น ไม่แตกต่างกันเลยกับทางภาคเหนือ..ที่เผาป่ากันหนักขึ้น..จึงเชื่อว่าต่อไปบรรยากาศของโลกเรา..คงจะร้อนขึ้นเป็นทวีคูณ...

ใครที่ไปปฏิบัติธรรมในวัดวาอาราม..ช่วงนี้.ชีวิตได้เปรียบแน่นอน ได้นั่งวิปัสนากรรมฐานให้ใจร่มเย็นเป็นสุข ร้อนข้างนอกแต่เย็นข้างใน..ผมไม่มีโอกาสได้ไปไหน ทำงานทั้งที่บ้านและโรงเรียน..ปีนี้ขอ..วิปัสนากรรมกร..ไปพลางก่อน..จิบน้ำเย็นไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เย็นเอง

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๘ เมษายน ๒๕๕๙


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 

โบราณ..ว่าไว้..ร้อน..กายอยู่ได้..ร้อนใจ..อยู่ยาก..แต่ถ้า..เกินกว่า..๕๐องศา..กาย..คงบอกว่า..ตับระเบิด..อิอิ

เขียนเมื่อ 

มุมนี้ น่าจะเย็น นะคะ


เขียนเมื่อ 

ร้อนจริงๆด้วยครับ

พักผ่อนบ้างนะครับ