​วันนี้ นักเรียนคนที่ ๗ ก้าวพ้นคำว่า อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้แล้ว


ครูภาษาไทยที่สอนระดับประถมศึกษามานับแต่ปีแรกที่บรรจุอย่างครูมะเดื่อ จะรู้ว่า

ไม่มีปัญหาใดจะยิ่งใหญ่ไปกว่าปัญหา " อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้" ของลูกศิษย์

ที่อยู่ตรงหน้า.....ปัญหาที่ไม่มีวันสิ้นสุด ตราบใดที่ยังเป็น " ครู" และต้องเจอะเจอ

อยู่ทุกปี ชนิดที่หลีกเลี่ยงไม่ได้จริง ๆ จะแตกต่างกันก็เฉพาะจำนวนเด็กที่อ่านเขียน

ไม่ได้มากบ้าง น้อยบ้างในแต่ละปีเท่านั้น



เชื่อว่า คุณครูทุกคนคงพยายามหาวิธีแก้ปัญหานี้ อย่างสุดความสามารถ ด้วยวิธีการ

ที่แตกต่างกันไปนะจ๊ะ ครูมะเดื่อก็พบวิธีการแก้ปัญหาที่ใช้ได้ผลสำเร็จมาแล้ว และ

เป็นความภูมิใจในชีวิตครู ที่ได้ช่วยเด็ก ๆ เหล่านี้จนสามารถอ่านออก เขียนได้

ตามระดับความสามารถในการเรียนรู้ของเขา ก่อนที่จะจบจาก ป.๖ ไป



ปีการศึกษา ๒๕๕๘ นี้ คุณมะเดื่อพบกับนักเรียนชั้น ป.๔ ที่อ่านขัด เขียนข้อง ทั้งหมด

๗ คน เป็นนักเรียนชายล้วน ๆ และ ๑ ใน ๗ นั้น " อ่านไม่ออกเลย"

เทอมแรกคุณมะเดื่อไม่ได้ดำเนินการแก้ไขแต่อย่างใด .........

เนื่องจากต้องปรับพฤติกรรมของนักเรียนทั้งชั้น.............

ให้พร้อมที่จะเรียนได้ก่อน เนื่องจากนักเรียนรุ่นนี้ ต้องเปลี่ยนครูผู้สอนระหว่างปี

มาตลอดตั้งแต่ ป.๑ - ป.๓ จึงมีความตั้งใจเรียนร้อยมาก พอเทอมที่ ๒ จึงเริ่ม

ต้นการช่วยเหลือนักเรียนทั้ง ๗ คนนั้น ๖ คนที่พอจะอ่าน จะเขียนได้บ้าง

ใช้วิธีสร้างแรงจูงใจ ส่วนกับนักเรียนที่่อ่านเขียนไม่ได้ ใช้วิธี " เพื่อนช่วยกัน

ฉันอ่านได้"



โดยการ ให้เพื่อน ๆ ที่พอจะอ่าน จะเขียนได้ เขียนคำอะไรก็ได้ที่ตนอ่านออก

วันละ ๑ คำลงในกระดาษพร้อมกับวาดภาพประกอบ แล้ว ให้เพื่อนคนที่ ๗ นี้

ฝึกอ่าน เพือนคนนี้ ก็จะได้ฝึกอ่านคำ วันละ ๖ คำ ใน ๑ สัปดาห์ก็จะได้คำ

๓๐ คำ จากนั้น ทุกวันศุกร์ จะให้มาอ่านกับครู แล้วคัดคำเหล่านั้น

ลงสมุด สัปดาห์ต่อไป เพิ่มการเขียนตามคำบอก ครั้งละ ๕ - ๑๐ คำ

พบว่า จะมีบางคำ ที่ยังอ่านไม่ถูก เขียนไม่ถูก ครูจะช่วยสอนให้รู้จัก

การสะกดคำ และแก้คำที่เขียนผิดให้ถูกต้อง



แต่ละสัปดาห์ ครูจะนำคำที่เพื่อน ๆ เขียนให้ มารวมเป็นเล่มให้นักเรียนคนที่ ๗

ฝึกอ่าน และอ่านทวนทุก ๆ สัปดาห์

หลังจากสัปดาห์ที่ ๕ จึงทดลองให้นักเรียน นำคำที่เพื่อน ๆ เขียนให้มาฝึกแต่งประโยค

โดยให้เขาเลือกคำเอง ฝึกโดยให้นักเรียนอ่านคำนั้น ๆ แล้วลองพูดเป็นประโยค

ต่อด้วยการเขียน และอนุญาตให้ถามเพื่อน ๆ ในคำที่เขียนไม่ถูกได้



จนถึงสัปดาห์ที่ ๗ คุณมะเดื่อฝึกให้เขาเขียนเรื่องสั้น ๆ โดยนำคำที่เพื่อน ๆ เขียน

ให้เขา มาวาดภาพประกอบ แล้วฝึกให้พูดเกี่ยวกับภาพเป็นเรื่องราวง่าย ๆ คำใด

เขียนไม่ถูกก็ให้ถามเพื่อนได้ เสร็จแล้ว มาอ่านให้ครูฟัง ครูจะช่วยแนะนำ

เพิ่มเติม ในการเขียนเรื่องราวให้ถูกต้อง และ ใช้คำให้ถูกต้อง



วันนี้ นักเรียนคนที่ ๗ ก้าวพ้นคำว่า อ่านไม่ออก เขียนไม่ได้แล้ว คุณมะเดื่อ

สังเกตว่า เขามีความสุขกับการเรียน เมื่อคุณมะเดื่อตรวจงานของเขา แล้วเขียน

คำว่า " เก่งมาก " ลงไปในผลงาน เขาจะเอาไปอวดเพื่อน ๆ อย่างดีใจ

จากแต่เดิม เขาจะเงียบ ไม่ร่าเริง ไม่ค่อยพูด โดยเฉพาะในชั่วโมงภาษาไทย

แต่วันนี้...เขาร่าเริง และทำกิจกรรมกับเพื่อน ๆ อย่างเต็มใจและสนุกสนาน

เหลือเวลาอีก ๒ ปี ที่คุณมะเดื่อยังต้องพาเขาไปสู่แสงสว่างของความรู้

เพื่อพบกับคำว่า " อ่านออก เขียนได้" แต่เห็นความพยายามของเขา

และความร่วมมือของเพื่อน ๆ แล้ว คุณมะเดื่อก็เบาใจจ้าาา