หลายครั้ง ในชีวิตของผม มีการทบทวนกับสิ่งที่เกิดขึ้น ในระยะเวลาที่ช้าหรือเร็วที่แตกต่างกันไป

หลายสิ่ง เราไม่อาจที่จะหวนแก้ไขในสิ่งที่ผ่านมาแล้ว...แต่นั้นแหละ เป็นสิ่งที่พยายามที่ผมไม่ทำอีก เมื่อคิดว่า เกิดความผิดพลาดขึ้น

เช้าวันจันทร์ ผมมาถึงหมอชิต กรุงเทพ ฯ บรรยากาศรอบหมอชิต แต่ก่อนก็ไม่สวยมาก แม้กระทั่งวันนี้ ยิ่งไม่สวยมากเลย

แม้เวลาตีสาม ฝุ่นยังตลบอลอวน มองเห็นอณูที่ปะทะแสงไฟ สอบถามว่า บริเวณหมอชิตกำลังสร้างเส้นทางรถไฟฟ้า

หมอชิต เปรียบเสมือน ดอกไม้สดที่ปักแจกันล่วงเลยมาแล้วสามวัน

แต่หมอชิตยังมีความหมาย และความหวังเสมอ ๆ กับเส้นทางการเดินทางฝ่าฟันชีวิตของคนอีสาน


ผมทิ้งบ้าน ทิ้งครอบครัว ทิ้งงาน มาตามความฝันของผม

ความฝันของผมเกิดขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งแสดงว่า ผมยังมีลมหายใจอยู่

ตราบใดไม่สิ้น ชีวิตต้องไม่สิ้นหวัง


ผมได้รับโอกาสจากผู้จัดโครงการอบรม หลักสูตรนักวิชาการสาธารณสุข สาขาสุขภาพจิตชุมชน

ใช้เวลาอบรมถึง 13 วัน 12 คืน

ค่าหัวของผมคงมากมายเช่นกัน....เพราะผู้จัดการอบรมรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด


ผมพยายามเก็บเกี่ยวความฝันให้ได้มากที่สุด เพราะความฝันนี้ไม่ใช่ความฝันของผมคนเดียว

ความฝัน ความรัก จะทำให้ผมได้ความรู้ที่ตกผลึก

ไปทำงาน และรับใช้สังคม ผู้คนต่อไป

บรรยากาศในการอบรมดีมาก ๆ ผมได้รับความรู้หลายอย่างที่เราคิดว่า เรารู้ แต่จริง ๆ แล้ว ผมไม่รู้

และถึงแม้ใช้เวลาถึงดึก ๆ บ้าง แต่สนุก และมีเพื่อน ๆ ทำกิจกรรมร่วมกัน

ผมจะทำให้เต็มที่ และมีความสุขที่สุด