ผมมีความเชื่ออยู่อย่างหนึ่ง
นั่นก็คือ ชอบตั้งคำถามกับปรากฏการณ์รายรอบตัว
การตั้งคำถาม คือแนวทางหนึ่งของการใช้ชีวิต
หลายต่อหลายครั้ง ในบางคำถาม ได้มาซึ่งคำตอบ
บ่อยครั้งร้างไร้ซึ่งคำตอบ
หรือกระทั่งหลายต่อหลายครั้ง หลายคำถาม ก็ไม่ต้องการคำตอบ...



ขณะหนึ่ง ไม่ว่าสุข หรือเศร้า
ผมเองก็เฝ้าบอกเตือนตัวเองอยู่เนืองๆ เสมอว่า--
ไม่มีอะไรจีรัง ยั่งยืน
เว้นแต่ความทรงจำที่เราเลือกได้ว่า-
เรื่องราวแห่งสุข และทุกข์ จะ "สั้น-ยาว" สักปานใด
สุข ก็ทำให้เราเติบโต
ความโศกเศร้าก็ทำหน้าที่ในทำนองเดียวกัน
เว้นเสียแต่เรา ไม่เรียนรู้ ---


การไม่ยอมจำนนต่อความพ่ายแพ้
นั่นคือปัจจัยของการอยู่รอด
การไม่จำนน คือ การมีความหวัง - ไม่สิ้นหวัง
การใช้ชีวิต หรือการลงมือทำความฝันให้เป็นจริง
เราต้องมีความหวัง..
ความหวัง คืออาวุธอันสำคัญที่จะกำหนดให้เราไม่พ่ายแพ้
หรือกระทั่งพ่ายแพ้แต่กลับมาใหม่ได้

โตเกียว...
THE UNIVERSITY OF TOKYO