ออสเตรียไม่ติดทะเล แต่มีเกลือทะเลจากภูเขาให้กิน การออกแบบนิทรรศการในเหมืองเกลือใต้ภูเขาทำให้สิ่งที่เราคิดว่า ไม่น่าจะเข้าไปดูในตอนแรกกลายเป็นเป็นสิ่งที่คุ้มค่ามากหลังเข้าไป

ฮอลสเต็ท และ ซอลเบิร์ก (ก็มีทัวร์เหมืองเกลือ) เมื่อหลายพันปีก่อนเคยเป็นทะเล เมื่อเปลือกโลกเคลื่อนตัว ยกเป็นขอบ และม้วนเอาน้ำทะเลไว้ข้างใต้ เคลื่อนตัวสูงขึ้น จึงเกิดเป็นแหล่งเกลือมหาศาลใต้ภูเขา

ฉันฟังไม่ทันว่า แล้วมนุษย์ไปพบแหล่งเกลือใต้ภูเขาได้อย่างไร??

สมัยโน้น เกลือมีราคาสูง เป็นทั้งเครื่องปรุงและถนอมอาหาร คนงานในเหมืองทำงานหนักเพื่อเอาเกลือมาให้มนุษย์กิน

จุดเริ่มต้นการเรียนรู้ นักเรียนต้องสวมชุดเหมือนคนงานเหมืองกันทุกคน

เดินเข้าอุโมงค์แคบๆ เข้าไปใต้ภูเขา

แวะชมการนำเสนอเล่าความเป็นมาของเหมืองเกลือใต่ภูเขาเป็นจุดๆ

มีการพบบันไดไม้ที่มนุษย์ยุคโน้นทำไว้เพื่อไต่ลงไปเก็บเกลือ มีแอนิเมชั่นแสดงภาพมนุษย์ไต่บันไดลงไปขนเกลือขึ้นมา น่าตื่นตา เมื่อภาพจบลงเราก็ได้เห็นว่าบันไดไม้ในแอนิเมชั่นนั้นคือของจริงที่ยังคงสภาพเดิม ช่างน่าประทับใจ

นอกจาก “วิธีให้ความรู้” ที่ไม่น่าเบื่อแล้ว ยังมีกิจกรรมสนุกตื่นเต้นให้นักท่องเที่ยวอีกด้วย เช่นมีสไลเดอร์ไม้ให้เราสไลด์ลงไปตั้ง 2 จุด เด็กๆ (อายุมากกว่า 4 ขวบจึงให้เข้าได้) และนักท่องเที่ยวสนุกกันมาก แต่ก็มีทางเลือกคือบันไดให้เราเดินลงก็ได้

จุดสุดท้ายเป็นรถราง ที่ให้นั่งคร่อม วิ่งผ่านอุโมงค์แคบๆ ออกมา คุณไกด์ที่คอยบรรยายเสริมบางจุดเป็นคนขับ นั่งหลังสุด

ก่อนเข้าสงสัยว่า ทำไมจึงต้องสวมชุดมิดชิด และเสริมแผ่นหนังหนาๆ ที่ก้น น่าจะป้องกันไอเค็มติดตัวออกมา กับก้นกางเกงขาด (แน่ๆ)

กลับออกมาพร้อมความสนุก และได้ความรู้

บนเขาที่ตำแหน่ง 800 เมตรเศษ มีจุดชมวิวยื่นออกไปหน้าผา ทุกคนต้องไปยืนชมวิวเมือง Hallstat ถ่ายรูปออกมาสวย และน่าตื่นเต้น คิวยาว ถ้อยทีถ้อยอาศัยผลัดกันถ่ายรูป เป็นมิตรภาพที่อบอุ่น

การออกแบบนำเสนอสถานที่ท่องเที่ยว เหมือนการออกแบบการเรียนรู้ ที่ผู้เรียนทั้งสนุกและได้ความรู้.

..........................................

สิ่งก่อสร้างกับการท่องเที่ยว

ไม่กี่วันมานี้ เกิดกรณีที่ภูทับเบิก ใครใคร่สร้างอะไรก็สร้าง ดูแล้วเป็นภาพอัปลักษณ์มากมาย จนรัฐต้องให้ทุบทิ้ง แก้ไข เกิดเป็นปัญหากับชาวบ้าน เพราะเราไม่ “คิดให้รอบ” แต่แรก

“การคิดให้รอบ” ต้องเป็นความร่วมมือทั้งระหว่างหน่วยงานรัฐในพื้นที่ นักอนุรักษ์ นักศิลปะ นักออกแบบ วางผังเมือง ฯลฯ ให้สวยงามลงตัว เกิดเป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น

Hallstat พื้นที่ราบเกือบจะไม่มี การก่อสร้างอยู่ตามไหล่เขา แต่ดูอย่างไรก็ไม่รกตา ไม่ไร้รสนิยม มีเอกลักษณ์เฉพาะ ชาวเมืองก็ได้ทำมาหากินกับการท่องเที่ยวไปได้อีกยาวนาน


ภาพบนนี้คือทางรถไฟฟ้าขึ้นเขาเหมืองเกลือ

แหล่งท่องเที่ยวบนภูเขาในหลายๆ ประเทศมีการทำรถ หรือกระเช้าให้นักท่องเที่ยวขึ้นชม

แต่การก่อสร้างกระเช้า หรือ รถไฟฟ้าขึ้นแหล่งท่องเที่ยวบ้านเราถูกคัดค้านจนต้องพับไปหลา่ยโครงการ

ภาพมุมสูง ลิฟท์จากสถานีปลายทางรถไฟฟ้าขึ้นไปจุดชมวิวบนเขาเหมืองเกลือ ทางเดินข้ามเนินเขาไปยังอาคารที่เป็นร้านอาหาร กับจุดชมวิวริมผา ดูสวยงาม ไม่ได้น่าชังแต่อย่างไร

การทำแหล่งท่องเที่ยวหนีไม่พ้นการก่อสร้างเพื่ออำนวยความสะดวกให้นักท่องเที่ยวทุกเพศ วัย ผู้สูงอายุ รวมทั้งคนมีข้อจำกัดในการเดินทาง ได้เข้าถึงความสวยงามอย่างถ้วนหน้าและเท่าเทียม

รายได้จากกการท่องเที่ยวนั้นมหาศาล หากมองในแง่มุมเศรษฐกิจ กระจายลงไปจากส่วนบนไปถึงรากหญ้าทีเดียว

และหากมองในอีกมุม เพื่อนมนุษย์ทุกคน ทุกชาติ ภาษา ควรได้รับการแบ่งปันให้เข้าถึงความงามธรรมชาติของโลกเช่นกัน

ขึ้นอยู่กับวิสัยทัศน์ และมุมมองของพวกเราคนไทยแล้วละ ว่าเราจะหลับหูหลับตาค้านทุกเรื่องหรือ คิดให้กว้าง ให้รอบ.

....................................

Tips ปิดท้าย

ภาพน่ารักๆ ค่ะ

"ขอคุยด้วยดิ"

"จะหนีไปไหนคะ..."

ขอสักภาพนะครับ...

เขียนบนรถไฟจากซอลเบิร์กไปเวียนนา

พฤหัส 29 ตุลาคม 2558