โดยคำว่า สร้างหลาให้หมานอน มาถึง "บองหลาเวียนแลน"

หลายคนมีงานเชิงประเด็นที่ประจักษ์ เป็นภูมิรู้ฝังลึก จึงมักถูก นักวิจัย นักวิชาการมาจีบ มาชวนทำงาน ทั้งๆที่ตั้งใจทำงานประเด็นงานชุมชนเพียงอย่างเดียว แต่ท้ายที่ที่เมื่อถูกนักว่าชาการ พูดคุยมากๆเข้าก็หลงลม ร่วมปฏิบัติการด้วย เปรียบเหมือนแลน(เหี้ย)ที่ หนี บองหลา (จงอาง) ขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ นึกว่าปลอดภัยแล้ว แต่พอบองหลา เวียนโคนไม้หลายรอบ ตาลาย หล่น(ตก)จากต้นไม้ ต้องตายกับบองหลา .

สิบกว่าปีที่ทำงานชุมชน วนเวียนบนเส้นทางนี้ พบประสบเหตุการณ์หลายอย่าง ทั้งเพื่อนร่วมงาน ข้าราชการ นักวิชาการ จึงต้องกลับมาทบทวน พรวนความคิดในการทำงาน ในการไปสร้างปฏิสัมพันธ์ กับหลายบุคคล ถอดบทเรียนในการทำงาน ในเรื่อง การไปปฏิสัมพันธ์ สานพลัง กับบุคคลต่างๆ โดยมีตัวชี้วัดว่า ในการทำงานชุมชน ยิ่งทำ ยิ่งมีเพื่อนมากขึ้น ก็ถือว่าผ่านตัวชี้วัดในการสานพลัง สร้างปฏิสัมพันธ์ แต่หากทำงานไปๆ เพื่อนๆหรือหน่วยงานยิ่งน้อยลง หดหายไป ก็แสดงว่าไม่ผ่านตัวชี้วัดของการปฏิสัมพันธ์

.....ในคืนวันหนึ่งที่ได้ไปนอนแคงแหลงเรื่องการทำงาน(นอนตะแคงคุยกันเรื่องชาวบ้าน) คนทำงานที่ผ่านมาที่ บ้าน คุณ เสรี กลิ่นจันทร์ ที่ไสนายขัน ในรอบสิบปี ตั้งแต่ โครงการ"ดับบ้านดับเมือง"เรียนรู้อยู่ดีที่ปักษ์ใต้" มาถึงแผนแม่บทชุมชน 4 ภาค แตกแขนงมาเป็นประเด็นต่างๆมากมาย ในครั้ง ดับบ้านดับเมือง ตอนสรุป ปิดโครงการ เทือก บรรทัด หรือเปลื้อง คงแก้ว ได้สรุป ปิดโครงการสั้นๆ ง่ายๆว่าโครงการดีมีประโยชน์ แต่ปิดโครงการแล้ว เสร็จโครงการแล้ว เหมือนกับว่า สิ่งที่ได้

"เหมือนการสร้างหลาให้หมานอน"(สร้างศาลาให้สุนัขนอน)

เพราะฉะนั้น ต้อง"ถีบฝาหลา ยิกหมาลง"(พังฝาศาลาไล่หมาลงจากศาลา)

ซึ่งทำให้นักพัฒนาท้องถิ่นชุมชน ต้องถอดระหัส ตีโจทย์ การทำงานให้ออก อีกคำหนึ่งที่ โดนใจคือคำว่า


"บองหลาเวียนแลน"(งูจงอาง เวียน ตะกวด)

เราคนทำงานพื้นที่ หลายคนมีงานเชิงประเด็นที่ประจักษ์ เป็นภูมิรู้ฝังลึก จึงมักถูก นักวิจัย นักวิชาการมาจีบ มาชวนทำงาน ทั้งๆที่ตั้งใจทำงานประเด็นงานชุมชนเพียงอย่างเดียว แต่ท้ายที่ที่เมื่อถูกนักว่าชาการ พูดคุยมากๆเข้าก็หลงลม ร่วมปฏิบัติการด้วย เปรียบเหมือนแลน(เหี้ย)ที่ หนี บองหลา (จงอาง) ขึ้นไปอยู่บนต้นไม้ นึกว่าปลอดภัยแล้ว แต่พอบองหลา เวียนโคนไม้หลายรอบ ตาลาย หล่น(ตก)จากต้นไม้ ต้องตายกับบองหลา ..... เมื่อหลายปีก่อน ได้ถอดบทเรียนไว้ว่า พวกเรา เหมือนนกคูด ในรังนกจาบ( นกกะปูด ที่ตายในรังนกกระจาบ)https://www.gotoknow.org/posts/333171

ปีนี้ ถอดบทเรียนได้ว่า การทำงานอย่าให้เป็นเช่น บองหลาเวียนแลน จึงต้องเว้นระยะห่างในการปฎิสัมพันธ์ กับ บุคคลหรือหน่วยงานภายนอกให้มากขึ้น

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เหมือนแรงหนึ่งผลักดันให้ฉันเขียน



ความเห็น (16)

เขียนเมื่อ 

A great lesson for all!

One aim of community projects (initiated from outside the community) is to transfer responsibility to the community and to 'wean' the community from relying on outside help.

Good health and good friends!

-สวัสดีึครับ

-ตามมาอ่านคำสอนจากผู้รู้...

-ถึงบางอ้อ...ว่าอ๋อ...."บอกหลาเวียนแลน"

-อีกคำที่ชื่นชอบคำกริยาเช่นนี้"นอนแคงแหลงเรื่องงาน"ครับ

-หากเทียบเป็นภาษาเหนือของบ้านผมแล้วยากนักที่จะแปลความ 555

-น่าไป"นอนแคงแหลงเรื่องงาน"กับท่านสักเพลา...

-ด้วยความระลึกถึงท่าน วอญ่า....คร้าบ...

เขียนเมื่อ 

สาธุ เป็นการสังเกตุการณ์ และสัมภาษณ์ เหมือนจะเป็นคนในชุมชน แต่สุดท้ายต้องออกมาเหมือนเป็นคนนอก

ขอบคุณท่าน sr………

ถึงแปลภาษาไม่ถนัดในความเห็น

ก็ดำน้ำเดาไปด้วยจำเป็น

พอมองเห็นความหมายที่ให้มา......

</strong>

เขียนเมื่อ 

คิดอยู่ห่างๆ ระหว่างทำงานอย่างใกล้ชิด รูปธรรมของสังคมที่เรียกว่าชุมชน ภายใต้งานวิชาการขั้นสูง ดูจะเป็นเรื่องเดียวกัน ที่ไม่มีวันบรรจบกันได้ ยากนักที่คนชุมชนจะเข้าใจและเข้าถึง ทำให้เหมือนจะเป็นจอมยุทธไร้ทิศทาง ดูเคว้งคว้างและเลื่อนลอย ไม่อยากให้สิบปีหลังของคนรุ่นใหม่ต้องมายืนจุดเดียวกับเมื่อสิบปีที่แล้ว ไม่ใช่ "บองหลาเวียนแลน" แต่ แต่เป็นการ "ภายเรือในอ่าง" หรือปล่าว อิอิ

เรียนคุณ เพชร การนอนแคง แหลงเรื่องงาน

ต้องเป็นคนมีธรรมเท่าเทียมกัน เรื่องงานจะต่อยอดความคิดไปได้หลายประเด็น

เดินคุย นั่งคุย นอนคุย นอนคุย ย่อมเป็นมิตรอย่างมาก

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับสาระ และข้อคิดดี ๆ

รวมทั้งภาษาถิ่นใต้ที่น่าฟังด้วยจ้ะ ลุงวอ

เคยได้ยินสำนวน " บองหลาเวียนแลน"

แต่ไม่เคยได้ยิน " ถีบฝาหลา ยิกหมาลง"

น่าจะเอาไปใช้ที่โรงเรียนบ้างนิ ๕๕๕๕


เรียนอาจารย์ ผมลองถอดระหัส สำนวนใต้ คำพูดที่ หลายคนไม่ค่อยได้ฟังแล้ว เพื่อ บันทึกไว้

ตอนต่อจะถอด เรื่อง " แรกกอนไปแวะมาแวะ พอเสือขบแพะไม่แวะไม่เวียน" มันมีความหมายที่ต้อง ให้ความเห็นไว้

เป็นภาคต่อของ บองหลาเวียนแลน

เรียน คุณ ไม้สะดึง....

เป็นภาระกิจ ของคนทำงานชุมชนรุ่นเราที่ต้องเอาเรือออกจากอ่าง พาสู่มหาสมุทร

ซึ่งเป็นเป้าสูงสุดของการทำงาน

เขียนเมื่อ 

ตรงประเด็นมากเลยครับ

ชาวบ้านควรทำประเด็นที่ตนเองทำไว้อย่าให้คนอื่นมาทำประเด็นของตนเองหายไป

มาเชียร์บัง

ดูแลสุขภาพบ้างนะครับ

เขียนเมื่อ 

สุดยอด ครับท่าน วอญ่า เป็นกำลังใจให้เสมอครับ

สวัสดีน้องมะเดื่อ .....

เมืองสามอ่าว ฝนหนักมั้ย

พีทลุง สงขลา นคร สุราษฎร์ เข้าสู่หน้าฝนแล้ว

ตกทุกวัน( ตกโย๊ะนิ)

ขอบคุณ ท่านอาจารย์ ขจิต

นึกถึงวาทะกรรมและคำคม ที่บางคำ คนใต้รุ่นใหม่ยากแก่การเข้าใจ

จึงอยากบันทึกไว้า เพื่อคนรุ่นหลังได้สืบค้น

มีโอกาสคงได้ร่วมเรียนรู้ในเวที กับอาจารย์อีก

ขอบคุณกำลังใจจากไม้สะดึง

แสนสุดซึ่งน้ำใจจากชาวคอน

ใส่ใจในหมู่มิตรทุกขั้นตอน

จำใจจรจากมา ตามหน้าที่...

ความเร็วเป็นองค์ประกอบพื้นฐานของโลกาภิวัฒน์ เป็นธรรมดาที่บางเรื่องอาจจะสายเสียแล้วที่จะถอดบทเรียน การเอายุคหินมาถอดบทเรียนในยุคดิจิตอล

ขอบคุณ อาจารย์ จำรัส ที่ คมคิดสะกิดเตือน