วันนี้ตั้งแต่เช้ามืดไปขึ้นศาลธัญญบุรี เพื่อเตรียมไปประกันตัวเด็กคนหนึ่งที่หมดที่พึ่งพาเรื่องคดีความ ด้วยการประสานขอความช่วยเหลือของน้องสาว ดร สาธิณี สายสุวรรณ อาจารย์โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งให้ช่วยเป็นธุระเป็นนายประกันคดีใช้และรักษาด้วยยาที่มิได้มีใบอนุญาตทางเวชภัณฑ์จากกระทรวงสาธารณสุข รักษาโรคโดยไม่ทีใบอนุญาตประกอบโรคศิลปะอ้างตนเป็นบุคลากรทางการแพทย์เจอเข้าไปสามสี่ข้อหา และถูกตำรวจจับกุมโดยการล่อซื้อร่วมกับสาธารณสุขตามนโยบายรัฐบาล ปราบปรามคลีนิคเถื่อนรักษาความงาม เจ้ากรรมเราชื่อ วุฒิศักดิ์ เสียด้วยแต่การประสานขอความช่วยเหลือ จะระบุภรรยาของข้าพเจ้า เธอก็ตั้งใจสบถามทบทวนความเป็นมากว่า ๑ ชั่วโมง จึงทราบรายละเอียด โทรไปปรึกษาเพื่อที่ประจวบ ทำงานสำนักงานอัยการจังหวัด เธอให้หาทนายความอาสา เพื่อปรึกษาเรื่องคดี กว่าจะหาทางออกและตัดสินใจว่าคดีเหล่านี้หากไม่เป็นญาติศาลจะไม่อนุญาติ เนื่องจากเกรงการหากินเป็นนายประกันหรือ "ตีนโรงตีนศาล" ที่ภาษิตโบราณได้ระบุสรรพนามนี้ไว้
