บัณฑิตเมื่อ 15 ปี ทีแล้ว

...ช่วงนี้มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ได้โพสเพื่อให้ลูกศิษย์ทั้งอดีตปัจจุบันร่วมกันเป็นสมาชิกFanpage อย่างมากๆที่จะช่วยกันโปรโมทมหาวิทยาลัยเปิดแห่งนี้ ที่เปิดโอกาสให้ผู้เขียนได้เรียนจนจบ เมื่อ15 ปีที่แล้ว

...มสธ. ณ ปัจจุบัน คงจะก้าวหน้ามากมายหลังจากผู้เขียนเคยคิดจะสมัครเรียน ป.โท หลายครั้ง มาปีนี้เป็นอีกครั้งที่แรงบันดาลใจนั้นได้กลับมาอีก ใจหนึ่งถามตัวเองว่าจะเรียนไปทำไมนักหนา อายุมากแล้ว เรียนเพื่อความอยาก หรือเรียนเพื่อต้องการมีความรู้

...ผู้เขียนยอมรับเลยว่าตอนที่เรียนป.ตรี นั้น มีความอยากเป็นหลัก อยากเรียนจบได้รับปริญญา เพื่อจะเป็นตัวอย่างแบบอย่างให้ลูกสาวที่ยังเด็กเล็กอยู่ ให้ลูกได้รับรู้ถึงความอุตสาหะพยายาม ได้ทะเยอทะยาน ตามพ่อ

...ส่วน ป. โท ที่ผู้เขียนสนใจนั้นเกิดจากความต้องการความรู้ ต้องการการเรียนรู้มากกว่า พอผู้เขียนนำรูปบัญฑิตหัวโตเมื่อ 15 ปีที่แล้ว พี่สาวก็สร้างแรงจูงใจโพสตอบกลับมาว่า ไม่มีใครแก่เกินเรียน

...คำนี้แสลงใจยังไงๆชอบกล กับคำว่า "แก่แล้ว" แต่มันก็เป็นอมตะจริงๆกับคำๆนี้ ...ไม่มีใครแก่เกินเรียน... และการเรียนคงไม่ได้หมายถึงการเรียนในห้องเรียน หรือการเรียสำเร็จโดยวัดกันที่ใบประกาศ เพียงเท่านั้นหรอกนะ

...แต่น่าจะหมายถึงการเรียนรู้ชีวิต ทุกๆการเปลี่ยนแปลงไป ทั้งตัวของเราเอง และสรรพสิ่งรายรอบกาย

...ชีวิตคือการเรียนรู้...

......................

บัณฑิต การจัดการทั่วไป ปี2543.....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจ หนุ่มโรงงาน



ความเห็น (9)

เขียนเมื่อ 

หมอเปิ้นก็จบที่นี้ด้วยค่ะ ... เป็นประเภทชอบเรียนนะคะ .... เรียนทุกที่ ...ได้ความรู้ดีค่ะ .... เพราะเรียนด้วยตัวเอง .... คุณครูคือ หนังสือ นะคะ .... ชอบหนังสือของ มสธ.มากๆ ค่ะ

ผมสมัครเรียนนิติศาสตร์รุ่นแรก ปี 2525 แต่มาจบ ปี 2535 สิบปี มสธ รอได้

เขียนเมื่อ 

ุคุณมะเดื่อจบ ปี 2540 จ้ะ แต่เป็น ป.โ์ท รุ่นแรกของ มสธ.จ้ะ

เคยเรียน ป.ตรี ของ มสธ.เหมือนกัน สมัครหลายเอกอยู่

ทั้งเอกภาษาไทย เอกส่งเสริมการเกษตร เอกนิติศาสตร์

แต่ก็ เรียนแล้วก็ทิ้ง ๆ ขว้าง ๆ ไม่จบ เพราะไม่มีเวลา

อ่านหนังสือน่ะแหละ

สมธ.ให้คุณ่ค่าแห่งปัญญาและความเป็นมนุษย์

มากกว่าใบปริญญาจ้ะ

ถูกต้องจ้ะ...ชีวิตือการเรียนรู้...ที่ไม่จบสิ้น


เป็นนักการเรียนน้อยด้อยชีวิต พรหมลิขิตปูทางให้สร้างสรรค์

โอกาสดีมีงานทำประจำวัน ไม่แปรผันสัญจรร้อนชีวี

เป็นนักการเริ่มมาสารพัด ทั้งฝึกหัดปัดถูสู้ทุกที่

ทั้งพิมพ์ดีดขีดเขียนเพียรทำดี ทำหน้าที่รับใช้ประชาชน

เป็นนักการเรียนน้อยค่อยค่อยไต่ ตามบันไดเรียนรู้มาสู่ผล

เงินเดือนน้อยลูกมากแสนยากจน* ต้องอดทนทำงานราชการไทย

เป็นนักการโรงบาลหมั่นดูแล คนเฒ่าแก่ที่หลงท่านสงสัย

ช่วยแนะนำตามขั้นตอนทุกคนไป ผิดแก้ไขอภัยให้เป็นรายคน

เป็นนักการโรงบาลภาระกิจ ทั้งชีวิตยอมพลีหน้าที่ตน

ทั้งอยู่เวรอยู่ยามไม่สับสน ปฎิบัติตนตามหน้าที่ทุกทีไป

เป็นนักการเรียนวิชาหาบัณฑิต เรียนหน่วยกิตเพิ่มเสริมกันใหญ่

หากโชคดีแปดปีคงมีชัย สุโขทัยรามคำแหงแหล่งวิชา

เป็นนักการงานทำกินทุกถิ่นภาค คงไม่ยากหากเพียรเรียนศึกษา

โครงการร่วม* มสธขอศรัทธา หรือปริญญานิติศาสตร์อาจได้เอย

….. อ่านต่อได้ที่: https://www.gotoknow.org/posts/220393

เขียนเมื่อ 

ชีวิตเรียนรู้..ไม่ยึดติดอยู่กับแค่..ปริญญาแลสถาบัน.."ก้าวหน้าแน่"....อิอิ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณพี่ๆบัญฑิตทุกๆท่าน

พี่หมอเปิ้น ชอบอ่านหนังสือ มสธ.จัดให้อ่าน

คุณมะเดื่อ เปลี่ยนไปหลายเอก แต่จบโท รุ่นแรก สุดยอด

ท่าวอญ่า พากเพียรเป็น 10 ปี มสธ.รอได้

ชิ่นชม นับถือ ด้วยความจริงใจครับ

...............

เขียนเมื่อ 

ยายธี

ขอบคุณยายธี ที่นำรถม้าเทียมรถเต่า สุดเทห์ จริงๆครับ 5555

เขียนเมื่อ 

ขอยินดีย้อนหลังบัณฑิตมหาบัณฑิตทุกท่าน

ดิฉันเป็นแค่ว่าทีบัณฑิตนิติศาสตร์เพราะหยุดเรียนไปก่อน ความเพียรไม่พอค่ะ

เขียนเมื่อ 

ชอบเอาหนังือของ มสธ มานั่งอ่าน

เป้นชุดวิชานะครับ

อ่านทีตาบวม 555