พ่อของผม


พ่อเหนื่อยมาก ทำงานหาเงินเพื่อให้เราได้เรียน เราเรียนอย่าเอาแต่ความรู้ เรียนสูงจิตใจต้องสูงด้วย
  • ไม่มีบรรยายที่ไหน ผมจะกลับบ้านที่ลำปาง
  • ลงเรียนพิเศษ หลักสูตร ล้างอุจจาระให้พ่อ และอุ้มพ่ออาบน้ำ
  • มันเป็นความสุขที่ได้ทำ
  • พ่อผมป่วยเป็นอัมพาตมาหลายปีแล้ว
  • พ่อนอนบนเตียง แต่สามารถสอนผมได้ว่า เวลาไม่มีเดินไปข้างหน้า เวลามีแต่นับถอยหลัง

  • ผมเรียนรู้จากการนั่งคุยกับพ่อ
  • "ร้อยคำรักไม่เท่าหนึ่งการกระทำ"
  • "ขับรถคันละล้าน แต่ให้รถโรงพยาบาลมารับพ่อ มีประโยชน์อะไร"
  • "ไม่ใช่ลูกผู้หญิงเท่านั้นที่ดูแลพ่อได้ ลูกชายก็ดูแลพ่อได้ อยู่ที่เราจะทำหรือไม่ทำ"
  • "อย่าทอดทิ้งคนที่มีพระคุณ ไม่มีพ่อ ไม่มีการศึกษา"
  • "พ่อ คนนี้ใคร พ่อบอกว่า หมา อ้าว แล้วพ่อเป็นอะไร พ่อบอกว่า ก็พ่อของหมาสิวะ"
  • "ผมไม่ได้อยากโชว์ว่า ตนเองเป็นคนดี ผมแค่อยากจะโชว์ว่า คนทำดี อย่าอายที่จะบอกคนทั้งโลก"
  • และวันนี้ เพิ่งพาพ่อไปโรงพยาบาล

ผมแต่งบทกลอนนี้เอง ผมชอบกลอนนี้มาก เพราะมันมาจากพ่อ

"ยามชีพยังหมายเจ้าเฝ้าดูแล
ยามเจ็บแก่หมายเจ้าเฝ้ารักษา
ยามตายจากหมายเจ้าเฝ้าปิดตา
ยามมรณาหมายเจ้าเฝ้าเผาฟืน"

ทุกครั้งที่ออกจากบ้าน เดินทางไปบรรยาย ไปเป็นวิทยากรให้หน่วยงานต่างๆ ผมจะกราบพ่อเสมอ
เพราะไม่รู้ว่า กลับมาผมยังจะเจอพ่อหรือไม่ หรือ ผมอาจจะไม่ได้กลับมาหาพ่ออีก

ชีวิตแสนสั้น

พ่อของผม สมเจตน์ เวียงสี แม่โจ้ รุ่นที่ 25

หมายเลขบันทึก: 591631เขียนเมื่อ 25 มิถุนายน 2015 15:39 น. ()แก้ไขเมื่อ 25 มิถุนายน 2015 15:39 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (1)

ขอชื่นชมลูกที่ดีของพ่อ เป็นตัวอย่างที่ดีของโลกยุคที่ทิ้งพ่อแม่ เพราะไปหลงวัฒนธรรมต่างชาติ สุดท้ายพวกเขาเหล่านั้น ก็คงไม่ต่างจากยุคนี้ที่จะเป็นอดีตของอนาคตของพวกเขา

พ่อคือผู้ให้กายสังขาร

เลี้ยงอาหารจนกายโต

เส้นทางชีพต่างกาลโต

พ่อแก่โซลูกใหญ่สวนทาง

จิตพ่อไม่ขอไรมากจากลูก

แค่ให้ลูกดูแลยามแย่บ้าง

จิตลูกควรผูกรักษ์อย่าวาง

พ่อแม่สร้างลูกไว้ให้ดูแล

"ขอความดี ความเจริญจงคุ้มครองผองภัยให้มลายด้วยเทอญ ลูกพ่อ" น่าจะสื่อได้จากคุณพ่อนะครับ

ขอบคุณครับ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี