..
ณ สวนลอยแห่งนี้......วันที่พ่อพาครอบครัวแวะผ่านมา เราต่างได้ผ่อนคลาย อิริยาบทระหว่างการเดินทางไกล
มีเพียงแม่เท่านั้นที่นั่งอยู่ข้างล่าง ....ชมโน้นชมนี่อยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ....
เราสามคนพ่อลูกต่างเดินสำรวจมุมสวย ๆ ของสถานที่แห่งนี้กัน
..
..
จริงๆ แล้ว..หากมีเวลามากพอ ....พ่อรู้ว่าเด็ก ๆ อยากอยู่ที่นี่กันนาน ๆ
แต่ความเป็นไปได้หาได้เป็นเช่นนั้นไม่.... เนื่องจากเงื่อนไงของเวลา
..
เราจึงเลือกสำรวจมุมบางมุมของสวน และ ธรรมชาติที่โอบล้อมสวนแห่งนี้ไว้
..
..
พ่อทึ่งนะ!!.....กับความคิดของผู้ชายคนนี้.....
ความคิดของเค้า..แปลกและสร้างสรรค์ดี...(พ่อคิดของพ่ออยู่ในใจระหว่างที่ชมสิ่งแปลก ๆ ของสถานที่แห่งนี้)
..
สุดท้ายพ่อก็มาสดุด...ติดใจความสูงของสิ่งปลูกสร้างนี้
..
..
มันเป็นส้วมที่ใช้งานได้จริง...เพียงแต่ว่ามันอยู่สูง... ซะเหลือเกิน
นี่คือ...ฉายาของส้วมนี้ "ส้วมขี้หดตดหาย"
..
วันที่พ่อพาครอบครัวแวะมาที่นี่..ผู้คนไม่มากนัก
พ่อจึงคิดอยู่ในใจว่า....น่าจะลองขึ้นไปใช้บริการสถานที่แห่งนี้ดูสักครั้ง
..
มันสูงอยู่นะ แต่ก็ขึ้นไปได้เรื่อย ๆ..... มิมีสิ่งใดทำให้สะดุดในการก้าวเดิน
เมื่อขึ้นไปถึง...พ่อรับรู้ถึงความคิด และการสร้างสรรค์....
เมื่อเปิดอกดู.... คิดอยู่ในใจว่า...น่าใช้บริการจริง ๆ (พ่อจึงมิได้รีรอ)
.
เหลือบมองเด็ก ๆทั้งสองที่วิ่งไปมาข้างล่างอยู่ไม่ห่างสายตานัก...(จาก...หน้าต่างที่ฉลุเป็นรูปวงกลม)
..
และระหว่างที่ทำธุระอยู่นั่นเอง!! เหตุการณ์ที่ไม่คิดว่าจะเกิด.... ก็เกิดขึ้น
ลมก้อนใหญ่ที่พัดผ่านสถานที่แห่งนี้....มันทำให้พ่อสะดุดในภาระกิจของพ่อจริงๆ
..
มันบอกไม่ถูก...อะ!!...
มันโคลงเคลงไปมา...อะ!!...เป็นอย่างนี้นาน...อะ!!
..
สรุปว่า...
ภาระกิจของพ่อ....จึงไม่เป็นไปตามที่หวัง
..
ประสบการณ์ครั้งนี้...ทำให้พ่อรู้สึกว่า..
มันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ...แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไป
ความรู้สึกแบบนี้... เสมือนกับการจำลองเหตุการณ์บางอย่างจริง ๆนะ...
พ่อคิดไกลไปถึงความโคลงเคลงจากการสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว....(สักกี่ริตเตอร์ดีนะ!!)
หรืออะไรสักอย่างหนึ่งที่ทำให้เรารู้สึกกลัว...
..
..
สุดท้าย....มันทำให้พ่อรับรู้ว่า...
ไม่ว่าจะเกิดอะไร หรือสิ่งใดขึ้นก็ตาม....
สิ่งสำคัญที่เราต้องระลึกถึงเสมอ....นั้นคือ "สติ"
..
..
พ่อมีความสุขกับบทเรียนชิ้นนี้...
..
และเมื่อเราเดินทางกันต่อไป
มุมนี้ของพ่อจึงเรียกเสียงฮา...
ให้กับแม่และลูก ๆ ทั้งสองไดเป็นอย่างดีเชียว!!
..
..
พ่อขอขอบคุณสถานที่...ที่มีมุมคิดที่สร้างสรรค์แห่งนี้
..
..
ขอบคุณ...มูลเหตุจูงใจที่พ่อได้พาครอบครัวของเราเดินทางไกลอีกครั้ง
..
..
ขอบคุณ...มุมคิดดีดี ที่เผื่อแผ่สังคมเช่นนี้
สวัสดีจ้ะคุณแสง มาทักทายในวันที่มึน ๆ งง ๆ กับการงานจ้าา
การเดินทางคือการเรียนรู้ครับ
มาสวนนายดำนะครับ
...ประสบการณ์ที่ได้เรียนรู้ร่วมกันกับสมาชิกในครอบครัว อบอุ่นมีคุณค่านะคะ...
ละมุนละไม ได้อารมณ์ความรู้สึกของความรักในครอบครัวเป็นอย่างดี ทั้งภาพถ่ายก็สวยงามมาก
เรียนเชิญคุณแสงอ่านบันทึกนี้ https://www.gotoknow.org/posts/591267?591267 ต่อด้วยบันทึกของคุณ Sr บันทึกนี้ https://www.gotoknow.org/posts/588726?3022672 เพื่อขอความเห็นจากคุณแสง ใส่ในบันทึกคุณ Sr ได้เลยนะคะ
มาร่วมซึบซับความสุขดีๆเช่นนี้ด้วยค่ะ
^_^ อบอุ่นจังเลยนะค่ะ
อบอุ่นจังนะคะกับสาวน้อยน่ารักมากค่ะ
ขอบคุณมากนะครับ