เป็นปีที่3 ที่โรงเรียนมีห้องพิเศษวิทยาศาสตร์ นักเรียนห้องนี้เรียนหนักมาก เรียนถึงวันละ 8 ชั่วโมง ตามปกติ เราจะมีหน่วยบูรณาการทั้ง 10 รายวิชา 1 หน่วย โดยมีรายวิชาIS เป็นตัวเชื่อม ดังนี้

ถึงฤดูกาลที่ต้องนำเสนอเค้าโครง นักเรียนทุกห้องตื่นเต้น จับกลุ่มถกเถียงกัน

แต่นักเรียนห้องนี้หน้าเศร้าเมื่อคุณครูบอกว่าขอให้นักเรียนห้องพิเศษร่วมเสนอเค้าโครงกับเด็กทั่วไป

เขาต่อรองว่าเขาไม่ได้เรียนIS ไม่รู้เรื่องโครงงานไม่ขอร่วมได้ไหมค่ะ สร้างความงงให้กับดิฉันมาก

แต่เรื่องอะไรครูอย่างดิฉันไม่ยอมแน่นอน ในเมื่อนักเรียนห้องนี้เขาเป็นความหวัง

ดิฉันยอมเสียสละคาบเรียนในรายวิชาประวัติศาสตร์ เปิด คลิป ให้พวกเขาดู

พวกเขานิ่่งมาก หัวเราะ เมื่อดูคลิปจบ ดิฉันแจกกระดาษเล็กๆ ให้คนละแผ่น

ถามว่า "พวกเรารู้สึกอย่างไร คิดอย่างไร กับคลิปนี้

ดิฉันอ่านของทุกคน แล้วบอกกับพวกเขาว่า นี้คือคำตอบให้กับครูแล้ว แล้วพวกเรากลัวอะไร

ดิฉันได้ฟังเสียงพวกเขาพูดว่า ไม่กลัวแล้วค่ะ

จากนั้นต่อด้วยคลิปหัวใจของพี่ใหญ่มาก ต่อด้วยเกิดอะไรขึ้น พวกเราคิดอย่างไร

หวังอยู่นะค่ะ ว่าพวกเขาคงกล้าที่จะก้าวออกจากกรอบ