ดีใจ ดีใจจัง ภารกิจสำเร็จ

ยังคิดว่าสะสมข้าวของไม่มาก โอ !!!! พระเจ้า

คัดแยกสิ่งที่ใช้ไม่ได้ พังแล้ว ทิ้งเยอะมาก

เสื้อผ้าสภาพดีใส่ไม่ได้แล้ว พับใส่กระเป๋าที่ไม่ใช้แล้วเช่นกัน (บางใบยังไม่แกะถุงหุ้มเลยอ่ะ)

ของชำร่วย สมุดโน้ต ของสะสมน่ารัก คัดลงกล่อง

ยกไปให้น้อง ๆ ลูกหลานที่ รพ.เลือกตามสบาย

ตัดใจฉีกปกหนังสือที่สำเนาเข้าเล่มไว้ตั้งแต่สมัยเรียน (ไม่ update แล้ว)

แยกขายกระดาษขาวกิโลกรัมละ ๘ บาท (มากกว่าเชียงใหม่ อิ อิ)

กระดาษสีกิโลกรัม ๒.๔ บาท รวมได้เงินสองพันกว่าบาท

^_,^

ยกตู้เสื้อผ้า ตู้หนังสือ ชั้นวางของให้หลาน ๆ ไป

เหลือไว้แต่โต๊ะ เก้าอี้ เตียงไม้จริง

รื้อตู้ติดผนัง เคาน์เตอร์ครัว เก็บไว้ใช้ต่อ

เก็บตู้เก็บหนังสือไว้ตู้เดียว แต่คงไม่พอ ที่เหลือใส่กล่องไว้ก่อน

ยกกระถางต้นไม้กลับบ้านไม้ชายทุ่งได้อีกหนึ่งรถ

^_,^

โอ !!!! พระเจ้า (อีกที)

ยังมีแก้วใส แก้วเซรามิกเกินใช้อีก ๒ กล่อง

(สมัยผ่านโรงงานที่ลำปาง ๒ - ๓ รอบ)

กรอบรูปที่ไม่อยากติดผนังแล้ว ตั้งซ้อน ๆ ดูเป็นครั้งคราว

ผนังโล่งสีครีมสะอาดตาดูสวยดี

^_,^

โชคดี ๆ ที่ได้ย้ายออกจากบ้านหลวงหลังที่สองนี้

คุ้มแดดคุ้มฝนอยู่มา ๑๘ ปีกว่า

ที่นอนจริง ๆ ไม่เกิน ๑ x ๒ เมตร

พิ้นที่ทำครัว นั่งกินก็ไม่มาก

เก็บเสื้อผ้าใช้ประจำวันไม่เกิน ๑ x ๒ เมตร

ห้องน้ำพอใช้ไม่ใหญ่โต

ที่เหลือ ๔ ใน ๕ ส่วนของบ้านนั้น เก็บข้าวของส่วนเกินจำเป็นไปมากโข

^_,^

ดีใจ ดีใจจัง ภารกิจสำเร็จไป ๑ ขั้น

ลดทอน ตัดใจ (จำใจ) ทิ้ง สละสิ่งของไปหลายส่วน

ที่มีตอนนี้ยังคิดว่าจำเป็น ๕ ๕ ๕ ๕

แต่เชื่อเห้อะ .... อีกสักพัก สะสางทิ้งได้อีก

ถ้าไม่อยากสะสมแล้วทิ้ง

ก็ต้องตัดใจไม่เสาะหา ไม่นำพาเข้าบ้าน อย่าเผื่อ ๆ เดี๋ยวได้ใช้ ๆ

ไม่อยากได้ ๆ ๆ .... โปรดท่องซ้ำ ๆ

ยกเว้น .... ต้นไม้ อิ อิ

พื้นที่ยังเหลือให้ปลูกได้อีกนิดหน่อย

^_,^

หวังว่าต่อแต่นี้ ชีวิตจะเบาลงอีกเล็กน้อย ก็ยังดี

ดีใจ ดีใจจัง

^_,^

หลับฝัน .... และฟันดี

ราตรีสวัสดิ์

สวัสดีทักทายกัลยาณมิตรทุกท่านนะคะ

^_,^