ในมุมมองของ....ครูมะเดื่อ....ตอนที่ ๔ "ทฤษฎีบริหารการศึกษา : ตีให้แตกแล้วแยกปกครอง".

ไม่มีโรงเรียนไหนดี ถ้าผู้บริหาร....แย่ ไม่มีโรงเรียนไหนแย่ ถ้าผู้บริหารด..ดี


ท่านผู้บริหารโรงเรียน คงยอมรับว่า ท่านเป็นผู้นำ หรือ ผู้บังคับบัญชาของ

ครูในโรงเรียน แต่ก็ใช่ว่า ท่านจะรอบรู้ หรือมีความสามารถไปเสียทุกเรื่อง

งานบางงาน หรือหลาย ๆ งาน ท่านอาจจะรู้น้อยกว่ากว่า ครูในโรงเรียนของท่าน

บางคนก็ได้ โดยเฉพาะงานวิชาการ ที่ผู้บริหารส่วนใหญ่จะต้องถือว่า เป็นหัวใจ

ของการศึกษา



ผู้บริหารที่ยึดมั่นถือมั่นในตำแหน่งความเป็นผู้นำของตน มักจะไม่ยอมรับความรู้ความสามารถ

ของผู้ใต้บังคับบัญชา แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่า ตนไม่มีความรู้ หรือความสามารถในงาน

วิชาการเลย ...... บางครั้งยังพยายามทำ หรือสร้างงานวิชาการมา " สร้างภาพ"

ให้ดูดี มี...กึ๋น.....อีกด้วย .... อันนี้แหละเหมือน " ตลกหน้าม่าน " ไม่มีผิด

ต้องขอบอกว่า " ไม่รู้แล้วอยู่เฉย ๆ " ยังจะดูดีมีภูมิ" มากกว่า โ๋ดยเฉพาะอย่างยิ่ง

หากผู้ใต้บังคับบัญชา มีความรู้ ความสามราถในงานนั้น ๆ เป็นอย่างดี และเป็นที่

ยอมรับของบุคคลทั่วไป นอกจากความพยายามของผู้บริหารที่จะแสดงว่ามีภูมิรู้ทั้ง ๆ

ที่ไม่มีเลยนั้น จะยิ่งกลายเป็น " โจ๊ก" ชามใหญ่ของลูกน้อยไปในที่สุด

ผู้บริหารจึงควร ศึกษาภูมิรู้ และ ภูมิหลังของลูกน้องทุกคนให้ดี ก่อนจะมอบหมายวาน

หรือ จะแสดงภูมิรู้อะไรออกไป อย่าคิดแ่ต่ว่า " ฉันคือผู้บริหาร จะทำอะไรก็ต้อง

ถูกต้องเลิศเลอ และ ดีเสมอ " เพราะหากคิดเช่นนั้น...ก็จงสำนึกอาจจะกำลังสำแดง

"ตลกหน้าม่าน" ให้กับลูกน้องดูกันอย่างไม่รู้ตัว



ต่างจากผู้บริหารที่มีภาวะผู้นำ มักจะรู้ภูมิหลัง ของลูกน้องทุกคน ตามทฤษฎี X และ Y

ที่กล่าวมาในบันทึกก่อนแล้ว และมักจะยอมรับความรู้ความสามารถของลูกน้อง ในขณะเดียว

กันกับที่ยอมรับตนเองว่า มิได้มีความรู้ความสามารถไปหมดทุกเรื่อง ไม่พยายามสร้างภาพ

ให้ดูดีมีภูมิ พูดง่าย ๆ ว่า " ไม่รู้ก็บอกว่าไม่รู้" " รู้ก็บอกว่า รู้" นี่แหละคือการใช้

ภาวะผู้นำในการบริหารงานบุคคลอย่างหนึ่ง ที่ทำให้ลูกน้องเกิดความ " ศรัทธา" และ

นับถือในความเป็นผู้นำของผู้บริหาร



หากผู้บริหารเปิดใจ เปิดกว้าง และยอมรับความรู้ความสามารถ

ของตนเองและลูกน้อง ลืมคำว่า " เสียภูมิ " หรือ "เสียหน้า"

ก็ย่อมเป็นผลดีขององค์กร ทำให้ลูกน้องมีขวัญและกำลังใจ

ในการทำงาน ทำงานด้วยความเต็มใจ เต็มความสามารถ

อย่างนี้ .... โรงเรียนหรือองค์กรนั้น ๆ ....

ก็จะ " เดินหน้าไปสู่เส้นชัยอย่างเข้มแข็ง และ....ภาคภูมิ"


.......................................................................................


พบกันตอนต่อไปจ้าาา....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ในมุมมอง



ความเห็น (9)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณมะเดื่อ

หากผู้บริหารเปิดใจ เปิดกว้าง และยอมรับความรู้ความสามารถ

ของตนเองและลูกน้อง ลืมคำว่า " เสียภูมิ " หรือ "เสียหน้า"

ก็ย่อมเป็นผลดีขององค์กร

….. อ่านต่อได้ที่: https://www.gotoknow.org/posts/588999

ตามนี้เลยค่ะ ใช่เลย

</a>

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ อ.

การเป็นผู้บริหาร ยิ่งสูงก็ยิ่งควรระวังจะยิ่งยึดติดกับอัตตานะครับ

เขียนเมื่อ 

เป็นการบริหารที่ไม่ควรใช้เลยครับ

ไม่ได้ไปใต้เดือนเมย.นะครับ

ติดงาน

แต่จะไปช่วยทำค่ายภาษาอังกฤษ 14-15 แทนนะครับ

ขอบคุณครับ ชวนบังวอญ่าไว้แล้วครับ

เขียนเมื่อ 

14-15 พค ค่ายภาษาอังกฤษนะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากจ้ะคุณมนัสดา ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณ rojfitness ใช่จ้ะ ผู้บริหารจะต้องประพฤติปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างแก่ผู้ใต้บังคับบัญชาและบุคคลทั่วไปจ้ะ ขอบคุณมากมายที่ให้เกียรติมาทักทายจ้ะ

เขียนเมื่อ 

หวัดดีน้องอาจารย์ขจิต ซาบซึ้งในไมตรีจิตที่กรุณาจะไปช่วยคุณมะเดื่อทำค่ายอังกฤษจ้ะ ขอบคุณมากมายจ้ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะพี่ใหญ่ ขอบคุณ ๆๆๆๆๆๆ