ค่ายเรียนรู้ภูมิศาสตร์ท้องถิ่นป่าต้นน้ำคลองตง (2)

ต้นเตียว ที่ชาวบ้านเมื่อก่อนนำลูกเตียวมาเคี่ยวทำเป็นยาแก้โรคผิวหนัง คนโบราณเป็นโรคผิวหนังกันเยอะ กลาก เกลื้อน เป็นกันแทบทุกคน บางคนเป็นมากจนเกิดแผลเป็น ชาวบ้านเรียกว่า ฝีโด๊ะ บางคนเป็นแล้วต้องลุกขึ้นมาแช่น้ำ้ ตอนดึกๆ เพราะอายเพื่อนบ้าน "อ้ายโด๊ะ อ้ายดันยกขึ้นไก่ขันตักน้ำแช่โด๊ะ หลังคาโห๊ะอ้ายโด๊ะแล่นพล่าน " คนเขาล้อกันในสมัยนั้น

ครูเสริม มาศวิวัฒน์ เจ้าของโครงการ ที่นำความคิดดีๆให้โอกาสเยาวชนได้เรียนรู้


สิ้นสุดเส้นทางถนนลูกรัง บรรดานักเรียนและครูพี่เลี้ยง ช่วยกันหอบหิ้วขนเสบียงเพื่อนำไปทำอาหารกินกัน

และอีกส่วนหนึ่งก็นำไปฝาก เพื่อนไอ้เกลอซาไกเผ่ามันนิ ที่ป่าต้นน้ำคลองตง ลักษณะภูมิศาสตร์

ของป่าต้นน้ำคลองตง แตกต่างจากฝั่งเขาเจ็ดยอด น้ำตกโตนเตะ ด้วยลักษณะภูเขาหินแถบนั้นเป็นเขาหินแกรนิต

แต่ที่ต้นน้ำคลองตง เป็น ภูเขาหินปูน ตลอดเส้นทางยังคงอุดมสมบูรณ์ด้วยป่าธรรมชาติ

มีสมุนไพรและต้นไม้หลายหลาก

จึงนำคุยชวนเยาวชนศึกษาพรรณไม้ให้คลายเครียด หายเหนื่อย

เช่นต้นมันธาตุ คล้ายๆกับก้ามกุ้ง(กำลังควายถึก)

ชมพู่ค่าง หรือสร้อยดอกหมาก

ค้างคาวดำ(นางครวญ)

ต้นสอม (เมี่ยงอาม) หรือฉุนฉี่ ที่ออกดอกราวเดือน พฤศจิกายนถึงมกราคม ดอกมีกลิ่นเหม็นฉี่เขาจึงได้ชื่อว่าฉุนฉี่

ซึ่งเป็นชื่อหมู่บ้านหนึ่งของอำเภอปะเหลียนคือบ้านแหลมสอม

เถาย่านงดที่เลื่อยเถาลงมาสวยงามเหมือนม่าน

ต้นเตียว ที่ชาวบ้านเมื่อก่อนนำลูกเตียวมาเคี่ยวทำเป็นยาแก้โรคผิวหนัง คนโบราณเป็นโรคผิวหนังกันเยอะ กลาก

เกลื้อน เป็นกันแทบทุกคน บางคนเป็นมากจนเกิดแผลเป็น ชาวบ้านเรียกว่า ฝีโด๊ะ บางคนเป็นแล้วต้องลุกขึ้นมาแช่น้ำ้

ตอนดึกๆ เพราะอายเพื่อนบ้าน "อ้ายโด๊ะ อ้ายดันยกขึ้นไก่ขันตักน้ำแช่โด๊ะ หลังคาโห๊ะอ้ายโด๊ะแล่นพล่าน "

คนเขาล้อกันในสมัยนั้น

จำปูน อยู่ในตระกูลจำปี จำปา

กาฝากดอกกาฝากที่นี้ ดอกใหญ่ คล้ายพริกหยวก

ชวนเรียนรู้เรื่องต้นไม้เรื่องสมุนไพร ก็มาแวะพักกินข้าวเที่ยงกันที่น้ำตก อาบน้ำตก พอสดชื่นก็เดินต่อมาหมด

แรงนอนผึ่งพุงที่ขนำคนกรีดยาง ก่อนทางต่อไปถึงที่พักแรมตั้งค่าย การเดินทางมาเรียนรู้ค่ายภูมิศาสตร์หนนี้เป็นการ

เดินทางของคน สามวัย คือเยาวชน ครูฝึกสอนพี่เลี้ยงค่าย และผู้เขียนกับครูเสริม คือคนรุ่นสูงวัย แต่พวกเราก็เป็นวัย

เดียวกันในชาวค่ายครั้งนี้ กิจกรรมค่ายเป็นการเรียนรู้จากพื้นที่จริง เห็นวิถีจริง เกิดทักษะในการทำอาหารกิน ที่ต้องใช้

วิถีแบบท้องถิ่นดั้งเดิม เยาวชนได้ฝึกทักษะชีวิต ฝึกความคิด รักทรัพยากร เป็นการส่งมอบต่อยอดความคิดผ่าน

กิจกรรมค่าย วันนี้เดินทางเหนื่อยนักขอพักเรื่องชาวค่ายภูมิศาสตร์ไว้ก่อน



มันธาตุ

ค้างคาวดำ

เถาย่านงด

เตียว


จำปูน


ทีมพี่เลี้ยงค่าย

น้ำตก หินปูน

ที่พักแวะทานข้าวเที่ยง







อิ่มแล้วอาบน้ำกันก่อน

แล้วก็เดินทางต่อ

ยังไม่ถึงที่พักแต่ขอพักสักหน่อยค่ะครู

พี่เลี้ยงขอพักด้วย ก่อนถึงที่หมาย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เหมือนแรงหนึ่งผลักดันให้ฉันเขียน



ความเห็น (12)

เขียนเมื่อ 

Salute and congratulations to ครูเสริม มาศวิวัฒน์ เจ้าของโครงการ ป่าต้นน้ำคลองตง.

Thanks for the pictures ;-)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ...ท่าน วอญ่า ผู้เฒ่า ..ท่อที่เห็นในรูป..คงไม่ใช่..(ท่อแก๊ส.นะ...)

มีดอกไม้..ที่มีแมลงผึ้งมาไต่ตอมหาน้ำหวาน..มาฝาก..จ้ะ

เขียนเมื่อ 

กองทัพ...เดินด้วยท้อง นะคะ

เขียนเมื่อ 

มีเรื่องสมุนไพรหลายชนิดมากๆๆ

ขอบคุณมากๆครับบัง

อยากไปบ้างจังเลย

เขียนเมื่อ 

สลามค่ะ น่าสนใจมากๆ ถ้าอยู่ใกล้ๆ จะนำนักเรียนไปศีกษาแหล่งเรียนรู้ที่นี่ด้วย

ท่านสบายดีนะคะ ท่านเบฝากความคิดถึงมาด้วยค่ะ

ขอบคุณท่าน sr แทนครูเสริม และเยาวชน

สวัสดีครับคุณ ยายธี

ตอนนี้ยังอยู่สิงห์บุรี หรือบินไปเยอรมันแล้ว

ขอบคุณภาพผึ้งกับน้ำหวาน

เกสรผึ้ง ครูโมทย์ ไปเอามาทานแล้ว

ลองทานดูสมคำร่ำลือของครูโมทย์ มั้ย

-สวัสดีครับ

-ท่ามกลางธรรมชาติที่สมบูรณ์ได้เรียนรู้อะไรมากมาย

-ครูเสริม มาศวิวัฒน์ เจ้าของโครงการ..... เกี่ยวข้องอะไรกับ"ครูหยิน"หนอ 555

-น่าสนุกครับลุง..


เรียนคุณหมอเปิ้น....

ค่ายภูมิศาสตร์ท้องถิ่น เรียนรู้วิถ๊ ซาไก

ตอบโจทย์ การเรียนรู้โดยการปฎิบัติในพื้นที่จริง

เรียนอาจารย์ ขจิต

มาบ้านสวนไอดิน ครั้งหน้า คงได้มีโอกาสไปเรียนรู้วิถีเผ่าชน คนบ้านศรีปะเหลียน

สลามครู มีนา หากมีเวลา มาทางใต้

ขอเรียนเชิญครูแวะมาบ้านสวน ผมสวนแทนเจ้าของบ้าน

จะได้นำชมศึกษา วิถี ท้องถิ่น เขา ป่า นา เล

เรียนน้องเพชร ครูเสริม ครูหยิน เขาเป็นคนข้างกายของกันและกัน

ได้น้องเพชรมาทำอาหารให้ชาวค่ายชิมคงติดใจกัน