เขาคือ..พ่อมด...ลำปำ...เมื่อกลับบ้าน..คือคนธรรมดา
หล่อนมีความรัก...ติดไว้บนหัว...รอยยิ้ม..น่ารัก..สดใส
วงหน้านี้..ซ่อนอยู่ในน้ำ..ดื่มด่ำหาหญ้า..น่าจะลืม..หายใจ...
ต้องปิดปากที่เจ่อด้วยใบไม้..เรียกร้องให้สู้...ชูสี่นิ้ว
สวรรค์ปลิด..คว่ำหน้า..ซบ ..อกของแผ่นดิน
วงหน้า ..ในแกลลอลี่ชีวิต..วันนี้






ที่พัทลุงนะครับยายธี
วันนี้มีบล็อกเกอร์ใหม่จากวิทยาลัยพยาบาลตรัง
ฝากทักทายด้วยครับ
-สวัสดีครับยาย
-ตามมาดูวงหน้า...ในแกลอลี่ชีวิต..
-อิ่ม.เอมใจ...ทุกครา..
-ชอบใจภาพนี้ครับยาย..
บินมาจาก เมืองกอสล่า..เยอรมันนี..ขี่ไม้กวาด..นะ..วงหน้าที่ไม่ธรรมดา..
มิตรภาพ..ที่บ่งบอก...ความชื่นใจ...
มีเอกลักษณ์..บอกสัญชาติ..ไม่ตกทอด..อีกหน่อยก็ลืมไป...
คุณยายธี เท่จังเลยค่ะ มาดกับสไตล์การเขียนเข้ากั๊น เข้ากันค่ะ