ฝนตกลงมาเย็นชื่นฉ่ำใจขณะมาถึงเกาะยอ...ทราบว่าวันนี้จะมีคณะบุคคลมาขอใช้ห้องเรียน ป. เอก สาขาวัฒนธรรมศึกษา...เพื่อจัดการประชุม...ในช่วงบ่าย...

ผมจึงให้ผู้เกี่ยวข้องประสานงานโดยตรงกับทางงานอาคารสถานที่...เมื่อขึ้นสู่บนยอดเขาแล้วมองดูฟ้ายังมีเมฆฝนอยู่มากผมจึงจอดรถกลางลานกว้างเสียเลยเพื่อให้ฝนชำละล้างรถให้อีกแรง...ฮา ๆ เอิก ๆ...

ช่วงเช้าฟังข่าวสารแล้วเกิดมุมคิดว่า...คนสมัยนี้รู้หน้าไม่รู้ใจ...เมื่อจิตใจไร้ศีลธรรมแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับสัตว์ทั่วไป...โดยเฉพาะคนขาดเรื่องศีล 5 ข้อ การตั้งวงกินเหล้าเมาแล้วเสียสติ...เสียสตางค์...เสียเพื่อน...เสียการงานคือเสียภาวะความเป็นคนไปในที่สุด...

อันที่จริงแล้วสภาพกระแสจิตมักจะไหลลงสู่ที่ต่ำเสมออยู่แล้ว...ยิ่งถ้าไม่ฝึกไม่พัฒนาจิตใจของตนในแต่ละขณะจิต...ก็จะไปกันใหญ่คือมันจะไหลไปสู่ทางเสื่อมได้ง่ายมาก...

ดังนั้นหลัก พุทธธรรมจึงสอนให้เราได้คิดว่า...ผู้ใดจักระวังจิตของตนอยู่เสมอผู้นั้นจักพ้นจากบ่วงแห่งมาร ( ทางเสื่อม )...

หรือคุณมีความเห็นเป็นอย่างไรครับ...