สวัสดีครับ  คุณกะปุ๋ม

ผมยังคิดว่า...ความดีคงไหลไปหาความดี...คนดีก็คงไปหาคนดี...

คนมีธรรมก็คงไปหาคนมีธรรม...แม้สุนัขจิ้งจอกสวมหนังแกละ

เพื่อเข้าไปในฝูงแกละ...ก็ยังทำให้ฝูงแกละรู้ได้...

สิ่งที่จริงก็คือสิ่งที่จริง...สิ่งที่ปลอมก็คือสิ่งที่ปลอม...

ความมีศักดิ์ศรีของมนุษย์ก็อยู่ที่สัญญาใจ...ที่ให้ใว้แก่กัน...

ดังนั้น...ใจจึงเป็นหัวหน้า...ในทุกสิ่ง...ครับ

เมื่อใจมีศีลธรรมแล้ว...ความร่มเย็นก็เกิดมีกับคนนั้นแน่ ๆ

ถ้าได้คบกับบัณฑิตทางธรรมไม่ใช่คนจบปริญญาแล้วเรียกเป็นบัณฑิต...เราน่าจะเห็นดอกบัวเป็นปริศนาธรรมได้นะครับ...

คือ  ดอกบัวเกิดจากโคลนตม...น้ำ...แต่พ้นทั้งโคลนตมและน้ำ

ได้...สะอาดสดใส...นะครับ

ขอบคุณครับที่มาเติมเต็มต่อยอดแนวคิดที่ดี...

จาก...umi