ท่าน umi คะ...

บันทึกนี้ของอาจารย์สะกิดใจกะปุ๋มให้ทบทวนบางเรื่องได้ดีเยี่ยมมากเลยคะ...บางครั้งคนสองคนที่ไม่เคยรู้จักกันได้มาเจอกัน...ด้วยศีลที่มีอยู่หรืออาจผูกด้วยกรรมบางอย่าง...แต่ ณ วันหนึ่งก็หลุดออกจากกันไปได้อย่างง่ายดาย... เพราะความเสมอแห่งศีล..ที่เบี่ยงเบนไป ไม่เท่ากัน...และต่างก็หลุดไปอยู่ในกลุ่มคนที่มีศีลเสมอกัน...ต่างวิถีกันไป...

...

ย้อนมอง..ก็ทำให้ อืม!!...ครุ่นคิดเรื่องนี้ได้ดียิ่ง...

บุคคลนั้น...ก็ไปปะปนอยู่กับคนที่มีทัศนะต่อชีวิตใกล้เคียงตน...ส่วนเราก็ไปปะปนอยู่กับคนที่มีทัศนะ...กล้ายคลึงกัน...ต่างวิถีกันไป...กะปุ๋มมานึกว่าคำสอนต่างๆ ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า..นี้ช่างดีและวิเศษอย่างยิ่งคะ...ทำให้เข้าใจในความจริงที่ละเอียดขึ้น...ทุกวัน ...เกี่ยวกับเรื่อง "มนุษย์"....

...

หากคิดอะไรได้เพิ่มอีก...เดี๋ยวเข้ามาคุยใหม่นะคะ

(^___^)

กะปุ๋ม