รวบรวมภาพหางฟิล์มมาลงบันทึก


  สิ้นปี ต้องเคลียร์ฮาร์ดดิสค์ เช็คไฟล์ทั้งหมดในฮาร์ดดิสค์ เพื่อเอาไฟล์ที่ไม่จำเป็นต้องเก็บในฮาร์ดดิสค์ออกซะบ้าง จะได้มีที่ว่างมากขึ้น เพราะงานบางงานสำเร็จเสร็จส่งให้เจ้าของงานไปแล้ว จึงได้พบว่า มีภาพหางฟิล์มอยู่เยอะทีเดียว


  ในยุคสมัยกล้องฟิล์ม หลังจากที่ถ่ายภาพในทริปหรือในงานที่ได้รับมอบหมายเสร็จเรียบร้อย ถ้าบังเอิญยังถ่ายไม่หมดม้วน มีฟิล์มเหลืออยู่ในม้วน ไม่ว่าจะเหลือกี่รูปก็ตาม ครั้นจะส่งฟิล์มเข้าห้องแลบเพื่อล้าง-อัดภาพซะเลยก็ให้นึกเสียดายฟิล์มที่เหลือ ก็เลยถ่ายเล่นๆหรือถ่ายอย่างตั้งใจเพื่อให้ฟิล์มหมดม้วนเสียก่อนจึงส่งเข้าห้องแลบ ภาพที่ถ่ายเพื่อให้หมดม้วนเหล่านี้ นักถ่ายภาพในยุคนั้นเรียกกันว่า “ภาพหางฟิล์ม”



  วันนี้เลยอยากให้ชมภาพหางฟิล์มของลุงชาติกันบ้างครับ ภาพนี้ถ่ายที่ต่างจังหวัด ของใช้ที่มนุษย์ไม่ได้ใช้แล้ว ภายในมีน้ำอยู่ แค่นี้ก็เป็นสวรรค์ของนกตัวนี้แล้ว



  ในยุคฟิล์ม ตอนเริ่มถ่ายภาพใหม่ๆ ผมก็ใช้แต่ฟิล์มเนกกาทีฟ เพราะราคาถูก หาร้านล้างอัดได้ทั่วไป แต่พอเริ่มจริงจังกับงานถ่ายภาพมากขึ้น ก็เปลี่ยนมาใช้แต่ฟิล์มสไลด์เพียงอย่างเดียว เพราะได้งานที่มีคุณภาพดีกว่า แต่ต้องลงทุนสูงขึ้น และเมื่อถ่ายภาพในทริปในงานเสร็จเรียบร้อย ถ้ายังมีฟิล์มเหลือ นักถ่ายภาพหลายคน มักจะหาอะไรแถวๆบริเวณที่ออกทริปถ่ายเล่นซะให้หมดม้วน



  หรือบางทีก็ถ่ายอะไรก็ได้

ตามเส้นทางที่ผ่านไปให้มันหมดม้วน



  เห็นอะไรก็ถ่าย

เจออะไรก็ถ่าย

ถ่ายเพื่อให้หมดม้วน



  มีฟิล์มที่วางจำหน่ายในเมืองไทยอยู่หลายยี่ห้อเหมือนกัน ที่ผมใช้บ่อยใช้ประจำก็จะมีอยู่สองยี่ห้อ ที่เลือกใช้สองยี่ห้อนี้เพราะหาซื้อได้ง่ายกว่ายี่ห้ออื่น คือโกดัก และ ฟูจิ บอกยี่ห้อเพราะทุกวันนี้คนไม่นิยมใช้ฟิล์มกันแล้ว จึงไม่ต้องห่วงเรื่องโฆษณา แต่ถ้านักถ่ายภาพท่านใดยังชอบที่จะถ่ายภาพด้วยฟิล์มอยู่ ก็ยังพอหาซื้อฟิล์มมาใช้ได้นะครับ แต่ก็มีน้อยแล้ว ห้องแลปที่จะบริการก็เหลือไม่กี่ที่แล้ว และราคาไม่ต้องห่วงครับ แพงแน่นอน ภาพหางฟิล์มเหล่านี้ ส่วนใหญ่มักจะถูกลืม หรือไม่ได้ถูกหยิบไปใช้งาน



  ภาพหางฟิล์มเหล่านี้

มีเนื้อหาไม่ตรงกันกับทริปหรืองานที่ทำอยู่

จึงมักจะถูกทิ้งถูกลืมเสียเป็นส่วนใหญ่



  ในยุคนี้ การถ่ายภาพด้วยฟิล์มเริ่มหายไป กล้องฟิล์มถูกพัฒนา กลายมาเป็นกล้องดิจิตอลที่ไม่จำเป็นต้องใช้ฟิล์มอีกต่อไป แต่ในขณะที่ยังเป็นช่วงรอยต่อระหว่างฟิล์มกับดิจิตอลอยู่นั้น มีนักถ่ายภาพบางคนที่ต้องถ่ายภาพทั้งสองวิธี ผมเองก็ใช้กล้องทั้งสองชนิดอยู่นานเหมือนกัน เพราะฟิล์มที่หลงใหล ก็ยังใช้ไม่หมด และวิธีใหม่ๆจากดิจิตอล คนโลว์เทคอย่างเราก็ต้องค่อยๆเรียนรู้ ค่อยๆศึกษา



  ในงานบางงาน จึงยังมีภาพหางฟิล์มอยู่ เพราะบางอย่างที่ยังไม่แน่ใจ ก็ตัดสินใจถ่ายด้วยฟิล์มไว้ด้วย เพื่อเป็นหลักประกันให้มั่นใจว่าจะได้งานไว้ก่อนแล้วนำภาพทั้งสองชนิดมาเปรียบเทียบกัน เลือกเอาภาพที่ดีกว่าไปใช้งาน



  ภาพที่ถ่ายด้วยฟิล์ม เมื่อล้างฟิล์มด้วยวิธีการทางเคมีแล้ว ก็สามารถปริ้นท์ภาพออกมาใช้งานได้ และเมื่อต้องการใช้งานแบบไฟล์ดิจิตอล ฟิล์มจะถูกแปลงให้กลายมาเป็นไฟล์ดิจิตอล โดยการใช้เครื่องสแกนฟิล์ม



  แล้วในที่สุด ฟิล์มก็ถูกลดบทบาทลงไปจนหมด ทุกวันนี้กลายมาเป็นการถ่ายภาพระบบดิจิตอลเต็มรูปแบบมากขึ้น แต่ก็ยังมีภาพหางฟิล์มให้ได้เห็นกันอยู่



  บางคนคงเริ่มสงสัย

กล้องถ่ายภาพถูกพัฒนาให้ตอบสนองงานถ่ายภาพที่สมบูรณ์แบบมากขึ้น การถ่ายภาพแสนง่าย และสะดวกรวดเร็วมากขึ้น ในยุคดิจิตอลมีภาพหางฟิล์มได้ไง



  คือผมอยากเรียกเองละครับ

อาศัยลักษณะที่คล้ายกัน

คือถ่ายภาพในทริป

แต่ก็มีภาพแนวอื่นปนอยู่ในไฟล์





  ภาพที่ปนอยู่ในไฟล์ของทริปนั้น

แทบจะไม่ได้โพรเซสไม่ได้ถูกนำมาใช้งานเลย



  


  เช่นบางงาน เราต้องไปถ่ายภาพพอตเทรต ถ่ายภาพบุคคล เมื่อถึงเวลาพัก เวลาอาหาร อาจเดินผ่านร้านค้า เห็นอะไร บางทีสะดุดตา ก็อาจถ่ายภาพมาปนอยู่ในทริปนั้นด้วย และส่วนใหญ่ก็จะถูกลืม หรือเกือบถูกลืม



  บางทีถ่ายงานเสร็จแล้ว

เห็นภาพบางอย่างที่นอกเหนือจากงาน

ก็ถ่ายภาพที่เห็นนั้นเก็บมาด้วย

ผลสุดท้ายภาพหางฟิล์มเหล่านี้

ก็จะแปรสภาพเป็นขยะอยู่ในฮาร์ดดิสค์



  สาเหตุที่เหลือภาพเหล่านี้ เป็นขยะอยู่ในฮาร์ดดิสค์ เนื่องจาก เป็นภาพที่แตกต่างนอกเหนือจากงาน ไม่ได้ถูกจัดส่งไปให้กับผู้เป็นเจ้าของงาน เมื่อสะสมกันหลายภาพเข้า ก็กินเนื้อที่ในฮาร์ดดิสค์ไปไม่น้อยทีเดียว

  นี่ผมลองค้นไฟล์เมื่อตอนสิ้นปีดู

คัดแยกออกมาได้เป็นสองประเภทครับ

ชุดนี้เป็นประเภทภาพทั่วๆไป

มีภาพหลายชนิดรวมๆกัน






  ลองจับเอาภาพที่เหลือของแต่ละชุดมารวมๆกัน บางภาพก็จำไม่ได้แล้วว่าถ่ายมาจากไหน ถ่ายเมื่อไร ภาพนี้ถ่ายที่กรุงเทพฯ แต่จำไม่ได้แล้วว่าเป็นส่วนไหนของกรุงเทพฯ






  ภาพนี้ก็เหมือนกัน

ไปถ่ายงานอื่น

แต่เห็นกระจกกับภาพแบบนี้

จึงถ่ายเก็บมาด้วย


 



  นี่ก็เช่นกัน ถ่ายกระจกมา ส่วนภาพในทริปนั้น จัดการส่งภาพให้กับเจ้าของงานไปเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้จึงมาแปรสภาพขยะ ให้กลายมาเป็น ภาพหางฟิล์ม






  วันนี้ขอลาไปที่ภาพหางฟิล์มนี้ก่อน 

ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาให้กำลังใจกัน 

และขอขอบคุณพื้นที่ดีดีของ gotoknow

ที่ให้พื้นที่แบ่งปันความสุขครับ