เมื่อไหร่จะพอเพียงกันเสียที จัดเลี้ยงเกษียณอายุราชการกันแบบง่ายๆแต่งดงาม ไม่ต้องทำโครงการบังหน้า สงสารเด็กตาดำๆ ที่ยังอ่านไม่ออกนับแสนคน ..ผมจึงคิดว่า คอรับชั่นเชิงนโยบาย(ที่จะพัฒนาคน) ของการศึกษาในวันนี้ เป็นเรื่องที่หวังดี แต่ประสงค์ร้าย..อย่างชัดเจน

อันที่จริง ก็หวังดีแต่ประสงค์ร้ายมานานแล้วล่ะ เพียงแต่ว่า วันนี้กำลังหนักข้อขึ้นทุกวัน ผมเห็นจนชินชา รู้สึกเบื่อจึงออกมาคิดมาเขียน จะได้ไม่มายึดติดว่า ที่เห็นและเป็นอยู่เป็นสิ่งที่ถูกต้อง หรือบางทีอาจถูกต้องแล้ว แต่ผมคนเดียวที่มองว่าไม่สมควรให้เกิดขึ้น ในวงการบริหารจัดการศึกษาไทย

เราอ้างที่จะพัฒนาโน่นนี่นั่น ที่มันห่างไกลเด็กด้อยโอกาสเหลือเกิน เราไม่พยายามแก้ปัญหาที่แท้จริง แต่จะเดินหน้าอย่างหลงทาง ในเส้นทางเก่า ผู้บริหารระดับสูงก็น่าจะรู้ หรือบางทีรู้แล้วและก็ทำเหมือนๆกัน จนเป็นธรรมเนียมที่เคยชิน

คำว่า ใครๆเขาก็ทำกัน..อันตรายมาก ถ้ายังไม่รู้จักคิด นึกขึ้นมาได้ก็รู้สึกขอบคุณ ท่าน"ประธาน" ที่เป็นนักเขียนแถวหน้าของโกทูโนว์ ท่านให้ความเห็นในบันทึกของผม ความว่า..ปัญหาใหญ่อยู่ที่คอรับชั่นเป็นตัวทำลายระบบการศึกษาที่สำคัญยิ่ง..จริงครับ ยิ่งคอรับชั่นเชิงนโยบาย..ไม่มีใครกล้าแตะต้อง ทำกันมานาน จนเห็นดีเห็นงามกันไป..อันตรายครับ

อย่างเช่น เขตพื้นที่ ให้ผู้บริหารตอบรับ ว่าจะไป หรือไม่ไป ในโครงการพัฒนาบุคลากร เป้าหมายหลัก คือนำพาข้าราชการที่จะเกษียณอายุราชการไปจัดกิจกรรมมุทิตาจิต แสดงความรักและเคารพในคุณูปการของผู้ที่จะเกษียณ อะไรก็ว่าไป

ใครไม่ไป..ต้องให้เหตุผลด้วย เนื่องจาก....ผมเขียนไปว่า "ผมอยู่โรงเรียนตลอด ๗ วันพัฒนาตน พัฒนางานตลอดเวลาอยู่แล้ว จึงไม่ประสงค์ที่จะไปพัฒนานอกสถานที่..." เขียนไปอย่างนี้จริงๆา

เขตจะนำผู้บริหาร ครูและบุคลากร ไปพัฒนาฯ ที่เกาะเต่า จ.สุราษฎร์ธานี ถามว่าพัฒนากันแบบนี้กันมากี่พันครั้งแล้ว ใช้งบประมาณของทางราชการครั้งละเป็นแสน..ถามว่าถ้าทุกเขตทำกันแต่แบบนี้ มันจึงเป็นเรื่องที่สอดรับกับผลสัมฤทธิ์ของเด็กไทยใช่หรือไม่ ใช้งบเยอะ พัฒนาบ่อย แต่ไม่เกี่ยวกับนักเรียนเลย... ก็ยังทำกันอยู่ได้

ผมไม่เชื่อหรอก..ว่าไปศึกษาดูงาน หรือเชิญวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิไปให้ความรู้ที่เกาะเต่า ถ้าจะทำเช่นนั้น จัดกันที่เขตฯ พัฒนากันจริงๆไม่ต้องเหนื่อย ประหยัดและได้ความรู้มากมาย..ไม่ดีกว่าหรือ

เมื่อไหร่จะพอเพียงกันเสียที จัดเลี้ยงเกษียณอายุราชการกันแบบง่ายๆแต่งดงาม ไม่ต้องทำโครงการบังหน้า สงสารเด็กตาดำๆ ที่ยังอ่านไม่ออกนับแสนคน ..ผมจึงคิดว่า คอรับชั่นเชิงนโยบาย(ที่จะพัฒนาคน) ของการศึกษาในวันนี้ เป็นเรื่องที่หวังดี แต่ประสงค์ร้าย..อย่างชัดเจน

                                         ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

                                           ๑๘ สิงหาคม ๒๕๕๗