โครงการผลิตและพัฒนาครูสู่ความเป็นเลิศ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ (3)

การเรียนรู้แบบ Active learning เป็นการเรียนรู้จากการปฏิบัติจริง ผู้เรียนสนุกสนาน มีความสุข ได้คิดวิเคราะห์ คิดสังเคราะห์และมองการเรียนรู้แบบองค์รวม

ผู้เขียนขอเขียนต่อจากบันทึกนี้นะครับ วันนี้ตอนเช้านักศึกษามาด้วยหน้าตาแจ่มใส ดูมีความสุขกับกิจกรรมต่างๆ วันนี้ตอนเช้าฝนไม่ตกแดดค่อนข้างจ้า แต่อากาศที่เชียงใหม่ไม่ร้อนเกินไป ผู้เขียนแวะไปถ่ายรูปที่แปลงเกษตรของนักศึกษาก่อนที่จะมาที่จัดกิจกรรม แปลงเกษตรอยู่ในที่ลุ่มเมื่อดูแล้วพบว่าดินดีกว่าที่โรงเรียนบ้านเขานางที่ผู้เขียนไปปลูกผักมาก เนี่ยคือข้อได้เปรียบของนักศึกษาที่อยู่ในที่อุดมสมบูณ์มีความพร้อมของทรัพยากรธรรมชาติ

วันนี้กิจกรรมเริ่มแรกด้วยกิจกรรม ปิดจุดอ่อน โดยใช้กระดาษมาให้นักศึกษาเหยียบ มีกระดาษว่างหนึ่งแผ่น นักศึกษาต้องพยายามปิดจุดอ่อนไม่ให้วิทยากรเข้าไปที่กระดาษแผ่นที่ว่างได้  

เมื่อได้คนที่ปิดจุดอ่อนไม่ได้ก็ให้มาแทนที่วิทยากร  เพื่อฝึกให้นักศึกษาได้เป็นวิทยากรกระบวนการต่อไปด้วย เผื่อนักศึกษานำกิจกรรมเหล่านี้ไปประยุกต์ใช้ได้ และเปลี่ยนไปเป็นกิจกรรมทำหอคอย โดยใช้กระดาษที่นักศึกษาเหยียบจะได้ประหยัดทรัพยากร และสามารถดำเนินกิจกรรมต่อได้เลย

กลุ่มที่ทำหอคอยได้สูงที่สุดและแข็งแรงมากที่สุดจะเป็นกลุ่มที่ชนะ ตอนแรกผู้เขียนเร่งด้วยเวลาปรากฎว่าหอคอยนักศึกษาล้มเลยเพิ่มเวลาให้อีก 3 นาที ได้ผล หอคอยแข็งแรงและสูงขึ้น 

ในตอนสุดท้ายให้นักศึกษาช่วยกันสรุปว่าได้เรียนรู้อะไรจากทั้งสองกิจกรรมบ้างในกรณีที่เป็นเรื่องของโครงการผลิตและพัฒนาครูสู่ความเป็นเลิศ ถ้ามีจุดอ่อน จะทำอย่างไร เป็นต้น การสร้างหอคอยได้เรียนรู้อะไรบ้าง การสร้างจะสร้างส่วนใดให้เแข็งแรงก่อน เพราะอะไร เปรียบเหมือนการศึกษาหรือการทำงานหรือไม่

ต่อมาน้องแผ่นดินให้นักศึกษานำเสนอการทำกิจกรรมเรื่องปัญหาของโครงการ ผลิตและพัฒนาครูสู่ความเป็นเลิศ นักศึกษาสะท้อนปัญหาได้อย่างสร้างสรรค์ดี อยากให้นักศึกษามีความอดทน บางทีการเป็นอยู่ในปัจจุบันอาจเป็นบททดสอบอะไรบางอย่าง...

กิจกรรมต่อมาเป็นบทบาทสมมุติให้นักศึกษาแสดงละครเรื่องของการเป็นนักตัดสินและนักเรียนรู้ นักศึกษาแสดงได้ดีมากสิ่งสำคัญคือตอนสะท้อนจากการแสดงของเพื่อนๆนักศึกษามองแบบองค์รวมไม่ได้ตัดสินว่าใครถูกผิดโดยเฉพาะบุคคล

ผู้เขียนเองได้เรียนรู้ได้เข้าใจบริบทต่างๆของนักศึกษาไปด้วยเลย ได้เห็นรอยยิ้ม ไ้ด้เห็นคราบน้ำตาได้ยินเสียงหัวเราะที่สดใส ออกมาจากตัวนักศึกษา เข้าใจเรื่องผ้าขาวได้ทันทีว่านักศึกษาเป็นผ้าขาวที่ครูหรือสิ่งแวดล้อมวาดแต่งได้ว่าจะให้เป็นอย่างไร แต่ควรให้ผู้ขาวได้ตัดสินใจด้วย นักศึกษาเป็นคนมีชีวิตจิตใจ

แต่ดูเหมือนว่าจะมีเสียงหัวเราะและบรรยากาศของการเรียนรู้มากกว่าคราบน้ำตา  นักศึกษาคงได้บทเรียนค่อนข้างมาก

ตอนกลางวันมีการนอนผ่อนพักตระหนักรู้และมีการสร้างความตื่นตัวเล็กน้อย ตามด้วยหนังสั้นเรื่องสามเณร ผู้เขียนขอคุณแผ่นดินมาด้วย เผื่อนำไปใช้ในการเรียนการสอนได้  

กิจกรรมที่นักศึกษาทำต่อไปคือการเขียนโครงการที่นักศึกษาจะทำโดยมีหัวข้ออย่างละเอียดคือการกำหนดวัตถุประสงค์ การวิเคราะห์กำลังคนหรือศักยภาพ การกำหนดระยะเวลา วิธีการหรือกิจกรรม(PDCA) สิ่งที่คาดว่าจะได้รับ ภาคีเครือข่าย ปัญหาอุปสรรค ปัจจัยความเสี่ยง และแนวทางป้องกัน 

คนนำเสนอคือ ตอกมัดกล้า

ผู้เขียนได้วิพากย์นักศึกษาเล็กน้อย เพราะอยากให้นักศึกษาได้เห็นปัญหาต่างๆที่จะทำ นักศึกษานำเสนอโครงการเกี่ยวกับ เห็ด ปลาและผัก ซึ่งเป็นโครงการที่ผู้เขียนทำงานวิจัยเพื่อช่วยนักเรียนในพื้นที่ห่างไกลพอดี...น้องแผ่นดินได้ช่วยนักศึกษาแก้ไขวัตถุประสงค์ของโครงการในบางกลุ่มด้วยว่า เป็นวัตถุประสงค์เพื่อการเรียนรู้ ขอเขียนแค่นี้ก่อนนะครับ ขอบคุณครับที่เข้ามาอ่านไปอ่านในบันทึกเพิ่มเติมนะครับ...


อ่านเพิ่มเติมได้ที่

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน khajit's blog



ความเห็น (19)

เขียนเมื่อ 

นักเรียน ... เป็น "ผ้าขาว" เสมอสำหรับคนที่เป็นครูโดยจิตวิญญาณ ;)...

ป.ล. ตื่นเช้าอีกแล้วนะครับเนี่ย 555

เขียนเมื่อ 

นอกจากความสุขใจที่ได้มาทำกระบวนการ ได้เจอเด็กๆ อีกรอบ
หนึ่งในนั้น  คือสุขใจที่ได้ทำเวทีร่วมกับอาจารย์....
(รวม อ.วัส ด้วย-ดีมั๊ย 555)

เขียนเมื่อ 

รู้สึกดีใจและภูมิใจคะ ที่ได้เรียนรู้กับอาจารย์ ทั้งอาจารย์ขจิต อาจารย์แผ่นดิน อาจารย์วัส

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอาจารย์ was มากครับ

มาไวนะเนี่ย

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณน้องแผ่นดิน

ดีใจได้พบกันอีกแว้วๆๆๆ

เขียนเมื่อ 

หนูตอกมัดกล้า

มาไวมากๆ

ตั้งใจสู้ๆครับ

เขียนเมื่อ 

น้องๆ ทำงานสวยจัง สีสัน และความคิดสร้างสรรค์ครับ

เขียนเมื่อ 

จากอีสานอาจารย์ขึ้นเหนือโน่นเลยนะครับ

สนุกกับการทำงานนะครับอาจารย์

เป็นการเริ่มต้นที่ดีในการค้นหาจุดอ่อนของตนเอง เพื่อเติมส่วนขาด...ในเวลาเดียวกัน หากได้ค้นจุดแข็งของตนเองด้วย เพื่อพัฒนาศักยภาพต่อไป...ยินดีกับทุกคนด้วยในการเรียนรู้ในกิจกรรมดีๆเช่นนี้ค่ะ..

-สวัสดีครับอาจารย์

-เห็นภาพกิจกรรมแล้วน่าสนุกอีกเช่นเคย

-ตามมาแซว ภาพโปรไฟล์ใหม่ ดีเข้าทีนะครับ ฺ ฮ่า ๆ 

-อำเภอพรานกระต่ายมีของดีๆ หลายอย่างที่กำลังจะหายไป

-ส่วนใหญ่เป็นผลผลิตจากป่าครับ

-อยากหาแนวร่วม....

-ขอบคุณครับ..

เขียนเมื่อ 

แวะมาอ่านอีกรอบ ณ ขณะหนึ่งระหว่างการเดินทาง 55

เขียนเมื่อ 

ถึงบ้านหรือยังครับเนี่ย เจ้าของบันทึก ;)...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณทิมดาบมากครับ

น้องๆมีความคิดสร้างสรรค์และพร้อมที่จะเรียนรุ้

การจัดกิจกรรมเลยต้องวางแผนดีๆครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณพี่ พ แจ่มจำรัส

จากอีสานไปเหนือ

มีความสุขดีครับ

แต่ฝนตกตลอด

ดูแลสุขภาพด้วยครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณพี่ใหญ่มากครับ

ได้พบทั้งจุดอ่อนและจุดแข็งของนักศึกษาและตนเองครับ

แต่มีความสุขกับการเดินทางและการทำงาน

พี่ใหญ่สบายดีนะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณเพชร

มากครับ

ได้เลย อยากให้ทำอะไรบ้าง

บอกมา คิดว่าได้ความคิดดีๆจากชุมชนมากเลยครับ

เขียนเมื่อ 

ไม่ว่างไปนาน  

กลับมาก็ได้เห็นการทำงานที่สนุก+เรียนรู้ร่วมกัน ทั้งครูทั้งศิษย์เช่นเคยนะคะ

เขียนเมื่อ 

จริงด้วยครับ

ไม่ได้อ่านบันทึกพี่นุ้ยนาน

สบายดีไหมครับ

ได้สนุกและเรียนรู้ไปพร้อมกันครับ

วรกาญจน์ สุขสดเขียว
IP: xxx.48.213.39
เขียนเมื่อ 

ขอชมเชยท่านขจิตนะครับ ทำงานพัฒนาการศึกษาอย่างดีเยียมครับ ช่วงนี้ผมมีภาระงานมากหน่อยไม่ค่อยได้ติดตาม go to know เลยครับ แต่พอเปิดมาทีไรก็พบกับงานที่ท่านขจิตทำไว้เป็นประโยชน์ทุกครั้งเลยครับ