เขาก็คนเช่นเราที่เท่าเทียม

ยังเต็มเปี่ยมเป็นคนบนดวงจิต

ยังรักสุขเกลียดทุกข์ทุกชีวิต

มีความคิดเหมือนคนทุกหนไป


เขามีความสำนึกรู้สึกหิว

ยามท้องกิ่วโหยหาพอยาไส้

รอน้ำข้าวทุกคราวครั้งประทังไป

ความยากจนหม่นไหม้ไร้ของกิน


เขาต้องการบ้านช่องมีห้องหับ

เพื่อรองรับพักร้อนซ่อนทรัพย์สิน

ป้องกันแดดคุ้มฝนที่หล่นริน

เพียงที่อยู่ที่กินถิ่นของตน


เขาต้องการเสื้อผ้ามาห่อหุ้ม

เพื่อปกคลุมเรือนกายหลายเหตุผล

หนาวก็ผ่อนร้อนก็คลายได้ทุกคน

ของสงวนส่วนตนพ้นสายตา


ยามร่างกายไหม้หมองต้องป่วยไข้

เขามุ่งหมายให้หมอรอรักษา

พร้อมเครื่องไม้เครื่องมือหรือหยูกยา

ด้วยศรัทธาต่อสู้อยู่ต่อไป


คนมีค่าเท่าคนทุกหนแห่ง

ต่างแสวงแสงสวรรค์อันสดใส

บางคนสุขบางคนเศร้าเงียบเหงาใจ

ต่างเกิดแก่เจ็บตายไปด้วยกัน